Get Adobe Flash player
  • เมื่อร่างกายเกิดขัดแย้ง
    เปลี่ยนแปลงผิดธรรมชาติ
    เรียกศัพท์ทางแพทย์ศาสตร์
    ว่าเจ็บไข้ไม่ธรรมดา
    ปวดหัวหรือปวดไหล่
    ปวดหัวใจหรือปวดขา
    ปวดตามข้อหรือปวดตา
    ถ้าได้ยาคงทุเลา
    แต่ปวดใจไกลมือหมอ
    โรคเหลือขอคือโรคเหงา
    โรคว้าเหว่และซึมเซา
    คงทุเลาด้วยทางธรรม

     สิ่งที่อยากที่สุด  ไม่ได้หมายถึงสิ่งที่เราทำไม่ได้ 
    [                                                          
    ♥ในหัวใจของผู้มีรักโลกทั้งโลกจะเป็นสีชมพู♥
    L   =  LIGHT         คือ  เบาๆแต่สะใจในธรรมชาติ
    O  =  OVALTINE  คือ   เสริมสร้างพลังงานสดใสแข็งแรง
    V   =  V.O.            คือ   สล๊อตวิสกี้ คุณลองหรือยัง
    E   = ENO คือ   คลายกด ลดแน่นเฟ้อ
    [
      จงรักเหมือนกับว่าสักวันจะเกลียด   จงเกลียดเหมือนกับว่าสักวันจะรัก           ਇਊਆਈਊਏਐਓਔਕਖਗਘਿਅ ਗ ਘ
      ਓ          ਏ     ਇ
    ♥ในหัวใจของผู้ที่ผิดหวังโลกทั้งโลกจะเป็นสีดำสนิท♥
    L = Lake คือ  ทะเลสาบแห่งความเศร้าสลด
    O = Ocean คือ   ห่วงมหรรณพแห่งหยาดน้ำตา 
    V = Valley คือ   หุบเขาแห่งความตาย
    E = End คือ  จุดสินสุดของลมหายใจแห่งชีวิต

    ………….٭ คำ คม คม  คม٭ …………

    ☻Be  forthright  and  unusual  หมายถึง   เฉียบขาดและไม่เหมือนใคร☻

    ٭ล้อที่หมุนอยู่เสมอ           ย่อมไม่เป็นสนิม
    ٭เมื่อไม่มีสิ่งที่เรารัก          ก็จงรักสิ่งที่เรามี
    ٭ยาขมกลืนกินง่าย           ถ้าเคลือบด้วยน้ำตาล
    ٭ผู้ชายอกหักเพราะผู้หญิงสวย        ผู้หญิงอกหัดเพราะผู้ชายรวย
    ٭จิตที่คิดจะให้                  สบายกว่าจิตที่คิดจะเอา
    ٭คนโง่มีใจอยู่ที่สมบัติ        คนฉลาดมีสมบัติอยู่ที่ใจ

    อยากเห็นต้องดู          อยากรู้ต้องถาม
    อยากงามต้องแต่ง      อยากแข็งแรงต้องออกกำลัง
    อยากดังต้องสงบ        อยากพบของจริงต้องอย่าทิ้งพระ

    รักลูกรักเมีย              เสียพี่เสียน้อง
    รักปากรักท้อง           เสียเพื่อนเสียฝูง
    รักเมียเพื่อน              เสียทั้งเพื่อนทั้งเมีย

    อันเหวลึกอย่านึกว่าเหวตื้น
    ปากเหวลื่นอย่างคะนองไปลองผลัก
    ตกเหวหินปีนป่ายได้ง่ายนัก
    ตกเหวรักเสือกสนไปจนตาย

    ** บางครั้งกว่าจะรู้ว่าสิ่งใดมีค่า  ก็ต่อเมื่อเราเสียสิ่งนั้นไป **

    อันความรู้รู้กระจ่างเพียงอย่างเดียว
    แต่ให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล
    อาจจะชักเชิดชูพูสกนธ์
    ถึงคนจนพงศ์ไพร่คงได้ดี
    เกิดเป็นชายชาวสยามตามวิสัย
    หนังสือไทยก็ไม่รู้บัดสี
    ต้องอับอายขายหน้าทั้งตาปี
    ถึงพูดดีก็คงด้อยถ่อยสกุล

    หากบังสกุลยังอยู่ยัง                      ยืนยง
    พระเณรก็เหมือนอยู่คง                             ชีพด้วย
    หากบังสกุลพังพินาศลง                            พระเณรอยู่ได้ฤา
    เราก็เหมือนมอดม้วย                               หมดสิ้นสกุลสงฆ์

      ทะเลที่กว้างยังมีขอบเขต         แต่ความต้องการที่ลึกซึ้งไม่มีขอบเขต  
    ไฟไม่อิ่มด้วยเชื้อ
    มหาสมุทรไม่เบื่อน้ำ
    ความตายไม่อิ่มในประชาสัตว์
    นางงามผู้โฉมจำรัสไม่จุใจในชาย

    คนที่เพียร           เรียนวิชา      หาความรู้
    ย่อมจักสู้            เขาได้           ในภายหลัง
    คนเกียจคร้าน     อ่านไม่ออก    บอกไม่ฟัง
    เป็นจับกัง            หามเสา        ทุกเช้าเย็น

     ศิลปินดีก็เพราะมีศิลปะ
    ถังขยะมองให้ดีก็มีศิลป์
    มองไม่เห็นก็ไม่เป็นศิลปิน
    ความชาญชินเหนือกว่าศิลป์ปริญญา

    ถ้าคร้านเรียน      เรียนอะไรก็ไม่รู้    ก็ไม่รู้
    ถ้าคร้านดู      ดูอะไร        ก็ไม่เห็น
    ถ้าคร้านทำ      ทำอะไร        ก็ไม่เป็น
    ต้องลำเค็ญ      เป็นขอทาน        เพราะคร้านเอย

    คนขยันเขาได้ดีมีหลากหลาย
    เพราะเรียนมากอยากรู้เห็นเป็นนิสัย
    ทุ่มเทงานทั้งชีวิตและจิตใจ
    จนยิ่งใหญ่เพราะขยันทุกวันเอย………..

    โลกนี้คือโรงละคร        ปวงนิกรเราท่านเกิดมา
    ต่างร่ายรำทำทีท่า        ตามลีลาของบทละคร
    บางครั้งก็เสร้าบางครั้งก็สุข        บางทีก็ทุกข์อกสะท้อน
    มีร้างมีรักมีจากมีจร            พอจบละครชีวิตก็ลา

    ^~~ คำคมๆๆ ~~^
     ยามบุญมากาไก่เป็นหงส์        ยามบุญหลงหงส์สาเป็นกาไก่
     ถึงไก่ไม่ขัน        ตะวันก็ขึ้น

    เกิดเป็นชายมีวิชาถือว่าทรัพย์
    ไม่ตกอับมีวิชาชูราศี
    หญิงรูปงามโสภาสง่าดี
    เปรียบดังมีโภคทรัพย์นับอนันต์
    ถ้ายิ่งมีโวหารชาญพาที
    แสดงว่ามีเชาว์เลิศอย่างเฉิดฉันท์
    ทั้งมารยาทสุภาพเรียบร้อยครัน
    ชายหญิงนั้นจัดว่ามีค่าเอย

    เธอจะเป็นดอกไม้ในใจใคร
    ฉันไม่ว่า………..เธอจะเป็นดอกฟ้า
    ในใจใครฉันไม่หวั่น…….เธอจะเป็นดอกไม้
    ในใจใครไม่สำคัญ……เธออย่างเป็นดอกสุวรรณเท่านั้นพอ

    อยากให้มีไหม
    หากมนุษย์    หยุดนินทา    ว่าคนอื่น           
    ยามยืนเดิน      นั่งนอน      สังวรอยู่
    คอยขจัดโลภ    โกรธหลง    ในตัวกู
    โลกจะอยู่    ร่มเย็น        เป็นสุขขี

    ผีร้าย  6  ตัว
    ผีที่ 1  ชอบสุราเป็นอาจิณ     ไม่ชอบกินข้าวปลาเป็นอาหาร
    ผีที่ 2  ชอบเที่ยวยามวิกาล    ไม่รักบ้านรักลูกรักเมียตน
    ผีที่ 3  ชอบดูการละเล่น         ไม่เว้นบาร์  คลับ  ละคร  โขน
    ผีที่ 4  คบคนชั่วมั่วกับโจร      หนีไม่พ้นอาญาตราแผ่นดิน
    ผีที่ 5  ชอบเล่นม้ากีฬาบัตร    สารพัดถั่วโป  ไฮโล  สิ้น
    ผีที่ 6  เกียจคร้านการทำกิน    มีทั้ง 6 ผีอัปรีย์เอย

    ชีวิตไม่ใช้เป๊ปซี่     จะได้ดีที่สุด
    ชีวิตไม่ใช่สไปร์ท    จะได้สดใสซาบซ่า
    ชีวิตไม่ใช่โคคาโคล่า    จะได้ซ่าจนหยดสุดท้าย
    แต่ชีวิตคล้าย        สิงห์โกล์ดไอท์เบียร์
    เบาๆ แต่สะใจในรสชาติ

    รักเขาข้างเดียวเหมือนเกลียวเชือก
    เขารักเราเพื่อเลือกหารู้ไม่
    เขาไม่รักเราแล้วก็แล้วไป
    เรารักเขาต่อไปก็แล้วกัน

    + + คำคมๆ + +
      ชาวยุทธยอมฝึกวิทยายุทธ
      เสืออดเสือไม่กินหญ้า
      กระดาษย่อมห่อไฟไม่ได้
        สิ่งที่ยากไม่ได้หมายถึงสิ่งที่เราทำไม่ได้

    วัดจะมีหลักฐานเพราะบ้านช่วย
    บ้านจะสวยเพราะมีวัดดัดนิสัย
    บ้านกับวัดผลัดกันช่วยก็อวยชัย
    ถ้าขัดกันก็บรรลัยทั้งสองทาง

    บ้านก็ขัด        วัดก็ขูด        พูดไม่ออก
    วัดก็บอก        บ้านก็จน    ทนไม่ไหว
    บ้านได้บุญ    สวนวัด        ได้ปัจจัย
    จักเมื่อไร        จะเลิกบอก    บุญพ่อคุณเอย

    สิ่งสวยงามเหล่านี้
    ไม่เที่ยงหนอ
    ประเดี๋ยวเกิดขึ้นมาละอาแท้                   ประเดี๋ยวแก่ที่กายน่าใจหาย
    ประเดี๋ยวเจ็บปวดรวดร้าวคราวเข้าเบียดกาย             ประเดี๋ยวตายร่ายกายถมจมปฐพี

    ^^ สักวันหนึ่ง ^^
    เกิดเป็นคนควรหวังอย่ายั้งหยุด
    มิสิ้นสุดความหวังดังมาดหมาย
    หวังให้เกิดหวังยั่งยืนมิคืนคลาย
    ปราชญ์ทั้งหลายสมหวังเพราะตั้งใจ

    คนจะงาม        งามน้ำใจ        ใช่ใบหน้า
    คนจะสวย        สวยจรรยา        ใช่ตาหวาน
    คนจะแก่        แก่ความรู้        ใช่อยู่นาน
    คนจะรวย        รวยศีลทาน        ใช่บ้านโต

    คนจะงาม        งามที่ไฝ        ใช่ใบหน้า
    คนจะสวย        สวยที่ตีนกา        ใช่ตาหวาน
    คนจะแก่        แก่ความรู้        ใช่หูยาน
    คนจะรวย        รวยขอทาน        ใช่บ้านโต

    ยามจะได้        ได้เห็นเป็น        ไม่เป็นทุกข์
    ยามจะเป็น        เป็นให้ถูก        ตามวิถี
    ยามจะตาย        ตายให้เป็น        เห็นสดดี
    ถ้าอย่างนี้        ไม่มีทุกข์        ทุกเมื่อเอย

    การอยู่ร่วมกันเป็นหมู่
    จะเป็นไปอย่างราบรื่น
    ก้อแต่เมื่อละคนเรียนรู้
    ที่จะมีชีวิตอยู่ตามลำพัง
    เมื่อมีความสามารถอยู่ด้ายด้วยตัวเองจริงๆ
    เมื่อนั้นจะอยู่ร่วมกันอย่างราบรื่น
    เพราะการอยู่คนเดียวเป็นพื้นฐานของกสรอยู่ร่วมกัน

    มีเพื่อนมีหนึ่งถึงจะน้อย
    ดีกว่าร้อยเพื่อนคิดริษยา
    เหมือนเกลือดีมีนิดหน่อยน้อยราคา
    ยังดีกว่าน้ำเค็มเต็มทะเล

    เกิดเป็นหญิง        ให้เห็นว่า        เป็นหญิง
    อย่าทอดทิ้ง        กิริยา            อัชฌาสัย
    เป็นหญิงครึ่ง        ชายครึ่ง        อย่าพึงใจ
    ใครเขาไม่        สรรเสริญ        เมินอารมณ์

    ตีนกับตา            อยู่กันมา            แสนผาสุข   
    จะลุกนั่ง            ยืนเดิน                เพลินหนักหนา
    มาวันหนึ่ง            ตีนทะลึ่ง            เอ๋ยปรัชญา
    ว่าตีนมี                คุณกับตา            เสียจริงๆ
    เพราะตีน            พาตาไป            ในที่ต่างๆ
    ตาจึงได้ชม            นางและ            สรรพสิ่ง
    ดังนั้น                ดวงตา                จงประวิง
    ว่าตีนนี้                เป็นสิ่ง                ควรบูชา
    ตาได้ฟัง            ตีนคุยโม้            ก็หมั่นไส้
    จึงร้องบอก            ออกไป                ด้วยโทสา
    ว่าที่ตีน                ไปได้                ก็เพราะตา
    โดยมักคา            เศษแก้วหนาม            ไม่ตำตีน
    เพราะฉะนั้น            ตาจึง                สำคัญกว่า
    ตีนไม่ควร            จะมาคิด            ดูหมิ่น
    ดังนั้น                ตาจึงมีค่า            มากกว่าตีน
    ทั่วธานินทร์            ตีนไปได้            ก็เพระตา
    ตีนได้ฟัง            ก็คลั่งแค้น            แสนโกรธ
    เร่งกระโดด            โรดไป                ใกล้หน้าผา
    เพราะอวดดี            คุยเบ่ง                เก่งกว่าตา
    ดวงชีวา            จะดับไป            ไม่รู้เลย
    ตาเห็น                ตีนเก่ง                เร่งกระโดด
    ก็พิโรธ                แกล้งระงับ            หลับตาเฉย
    ตีมาตา                ถลาล้ม                ทั้งก้มเงย
    ตกแล้วเอ๋ย            หน้าผา                ทั้งตาตีน

    *** อ.ฟอง ***

     แด่เธอผู้เป็นแรงใจ 
    ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร
    ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
    แม้เกิดในใต้หล้าสุธาธาร
    ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา
    แม้เนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ
    พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา
    น้องเป็นบัวพี่เป็นภุมรา
    เชยผกาโกสุมประทุมทอง
    เจ้าเป็นถ้ำอำไพขอให้พี่
    เป็นราชสีห์ส่มสู่เป็นคู่ครอง
    จะติดตามทรามสงวนนวลละออง
    เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป……

    สุนทรภู่ ( พระอภัยมณี )                            

    เห็นเสือหมอบอย่าเชื่อว่าเสือไหว้
    เผลอเมื่อไรเสือกินหมดสิ้นทั้งขน
    เกิดเป็นคนต้องเกรงยำน้ำใจคน
    เขาถ่อมตนอย่าเหมาว่าเขากลัว………….

    ถ้าอยากรวย        อยู่อย่างรวย        ไม่มีวันรวย
    ถ้าอยากจน        อยู่อย่างจน        ไม่มีวันจน

    อยู่เพื่อตัวเอง            อยู่ได้แค่สิ้นลม
    อยู่เพื่อสังคม            อยู่คู่ฟ้า

    คบคนให้ดูหน้า        ซื้อผ้าให้ดูเนื้อ
    คบคนแก้ผ้า            ให้ดูทั้งหน้าทั้งเนื้อ

    มองกระดาน                หรือจะสู้            ดูครูสาว
    มองดูดาว                หรือจะสู้            ครูตาหวาน
    มองขาครู                ดีกว่า                ดูกระดาน
    มองนานนาน                กูจะบ้า                เพราะขาครู

    ดื่มนมจากเต้า            ดีกว่าดื่มเหล้าจากกลม
    ดื่มแล้วชื่นชม            เพราะดื่มนมจากเต้า
    ดื่มแล้วงี่เง่า            เพราะดื่มเหล้าหมดกลม
    ดื่มแล้วตรอมตรม        เพราะดื่มนมผิดเต้า

    บางครั้งจะเป็นมาร        บางกาลจะเป็นเทวดา
    บางคราเป็นพระ        บางขณะเป็นพรหม
    บางอารมณ์เป็นยักษ์        บางพักเป็นคน
    บางหนเป็นมนุษย์        ต่ำสุดเป็นเดรัจฉาน

    ความทุกข์เกิดที่จิต            เพราะเห็นผิดเมื่อผัสสะ
    ความทุกข์จะไม่โผล่            ถ้าไม่โง่เมื่อผัสสะ
    ความทุกข์เกิดไม่ได้            ถ้าเข้าใจเรื่องผัสสะ

    เขายิ่งเตือน            เหมือนยิ่งยุ
    เขายิ่งดุยิ่งด่า            ยิ่งฝ่าฝืน
    ยิ่งอยากใช้ปากกลืน         ที่เขายื่นให้กิน       ไม่ยินดี

    ~~ คำคมๆ ~~
     สิ่งที่ยากที่สุด    ไม่ได้หมายถึงสิ่งที่เราทำไม่ได้                
    ทุกสิ่งสรรพมีอยู่สลอน  on  the  groud
    this is round  ตัวเราอย่าเมาหลง
    everything  เป็นสิ่งไม่ยืนยง
    เดี๋ยวก็คงหมดสิ้น  in one day
    คิดๆไปใจหายไม่วาย  sad
    I think that  ทุกสิ่งสรรพล้วนหันเห
    มีเงินทองของใช้ไม่พอ  pay
    ต้อง  stay at  home  ตรอมตรม

    เป็นกำลังใจยามเธอผ่ายแพ้
    ยามเธออ่อนแอ….หวั่นไหว
    ห่วงใยเธอยาม…..ไม่มีใคร
    ปลอบใจยามเธอ..อ่อนแรง

    ฝนตกอีกแล้วหนา
    น้ำตาล่วงตามสายฝน
    เพราะคิดถึงใครบางคน
    คนนั้นหรือคือเธอไง

    ดูหน้าตาสดชื่นเบิกบานแจ่มใส
    เหมือนน้ำที่อยู่ยอดหญ้า
    ในยามเย็นที่ไม่ถูกเหยียบย่ำให้ยับเยิน

    คนไร้ธรรม            ฟั่นเฟือน            เหมือนเปลือยกาย
    มันน่าอาย            อวดได้                ไม่คลื่นเหียน
    คนรู้ธรรม            รู้อาย                ไม่ว่ายเวียน
    จุ่งดูให้                แนบเนียน            มีอาภรณ์

    อาจสุขเย็น            เห็นประจักษ์            เพราะรักตัว
    ไม่เมามัว            รักกิเลส            เป็นเหตุถอน
    ตนออกจาก            ความจริง            สิ่งถาวร
    จงเห็นกง            – จักร้อน            เป็นดอกบัว

    เปลวเทียนละลายแท่ง                เพื่อเปล่งแสงอันอำไพ
    ชีวิตครูมลายไป                    เหลือสิ่งใดไว้ให้เห็น
    ศิษย์รักคือความหวัง                ดุจพลังอันโดดเด่น
    พร่ำสอนทุกเช้าเย็น                    ถึงลำเค็ญก้อสู้ทน
    เพียงศิษย์เกิดปัญญา                เพื่อวันหน้าไม่หมองหม่น
    เหนื่อยนักหรือขัดสน                    ครูเฝ้าทนไม่ท้อถอย
    อยากเห็นเจ้าได้ดี                มีศักดิ์ศรีไม่ต่ำต้อย
    ชีวิตครูไม่เลิศลอย                    หวังศิษย์น้อยก้าวหน้าไป   

    เกิดเป็นคนต้องอดทนและเข้มแข็ง
    ยามสิ้นแรงเหนื่อยนักพักก็ได้
    จะท้อแท้ท้อถอยไปทำไม
    หรือว่าน้อยใจ  กลัวรักไปเท่าเอมร้อย

    ความแก่หง่อม  ย่อมทุลัก     ทุเลมาก
    ดั่งคนบอด         ข้ามฝาก    ฝั่งคลองหา
    วิธีไตร่         ไผ่ลำ          คลานคลำมา
    กิริยา               แสนทุลัก     ทุเลแล 

    สิ่งปรุงแต่ง            ทั้งหลาย        ไม่เที่ยงหนอ
    มันเกิดก่อ            ตามหน้าที่        มีสังขาร
    แล้วก็คับ            เป็นธรรมดา        ตามอาการ
    ไม่อยู่นาน            มันเป็น            เช่นนี้แล
    ต้องเวียนเกิด                เวียนตาย            ตามบุญบาป
    เมื่อไรทราบ                ธรรมแท้            ไม่แปรผัน
    ไม่ต้องเกิด                ไม่ต้องตาย            สบายครัน
    มีเท่านั้น                ใครหาพบ            จบกันเอย

    ผู้มีเพียร                เวียนเป็น            อยู่เช่นนี้
    ทั้งทิพา                    ราตรี                แข็งขยัน
    นั้นแหละผู้                “ภัทเท – กรัตต์”        อัน
    สัตบุรุษ                ผู้รู้ – ท่าน            กล่าวกันเอง

    ความสวยไม่คงที่        ความดีสิคงทน
    ความสวยบาดตา        จรรยาบาดจิต
    หากมีรอยยิ้มเพียงนิด        จะบาดทั้งจิตทั้งตา

    คนคอยว่าช้า
    คนมาว่าเร็ว
    ที่แท้ก็เหลว
    ช้าเร็วอยู่ที่ใจ

    จะปลูกพืชต้องเตรียมดิน
    จะกินต้องเตรียมอาหาร
    จะพัฒนาการต้องพัฒนาประชาชน
    จะพัฒนาคนต้องพัฒนาที่จิตใจ
    จะพัฒนาใครต้องพัฒนาเราก่อน
    เราทำความดีไม่หนีห่าง        ลิขิตทางเดินเองอย่าเกรงกริ่ง
    ชีวิตนี้มีค่าล้ำหากทำจริง        หากหยุดนิ่งก็คล้ายตายทั้งเป็น

    ทำดีไว้เถิดประเสริฐนัก        ดีย่อมจักส่งผลดลสนอง
    ทำความชั่วแม้พลั้งครั้งละนิด        ชั่วจักติดตัวเราไปทุกที่

    สุขทุกข์อยู่ที่ใจไม่ใช่หรือ        ถ้าใจถือก็เป็นทุกข์ไม่สุกใส
    ถ้าไม่ถือก็เป็นสุขไม่ทุกข์ใจ        เราอยากได้ความสุขหรือทุกข์กัน

    ทำบุญร่วมชาติ        ตักบาตรร่วมขัน        ปลูกต้นไม้ร่วมต้น
    ได้กุศลร่วมกัน            เกิดชาติหน้าฉันใด        จะได้พบกันอีก

    อันความรู้รู้กระจ่างแต่อย่างเดียว
    แต่ให้เชี่ยวชาญเถิดจะเกิดผล
    อาจจะชักเชิดชูฟูสกนธ์
    ถึงคนจนพงศ์ไพรคงได้ดี

    ชั่วหรือดีมีหรือจนคนในโลก
    สุขกับโศกเศร้ากับสรวลมีถ้วนหน้า
    จะสิ้นโศกโลกจะสุขทุกเวลา
    ก็เพราะความเมตตากรุณากัน
    อย่าขัดใจนาย            อย่าถ่มน้ำลายลดฟ้า
    อย่าขอของรักมิตร        ที่เคยชอบชิดมาจางจาก

    ^~~ คำคมๆ ~~^
     ไร้รักดีกว่ารักเขาข้างเดียว
     กาวมากไม่เหนียว   พูดมากไม่หวาน
     ในบรรดาข้าวสารทั้งหมด   อาจจะมีข้าวเปลือกปนอยู่  

    เงินทองส่งเราถึงแค่โรงพยาบาล
    ลูกหลานส่งเราถึงแค่เชิงตะกอน
    บุญกุศลเท่านั้นที่ตามส่งเรา
    ถึงสุคติภพสวรรค์

    ขอไฟจากคนที่มีไฟ        ย่อมได้ไฟ
    ขอไม้ขีดจากคนที่มีไม้ขีด    ย่อมได้ไม้ขีด
    ขอความรู้จาคนที่มีความรู้    ย่อมได้ความรู้

    เมื่อคบคนพาลมัวเมาง่วงเหงานั้น
    ผู้มีปัญญาย่อมไม่หลับใหล
    ย่อมทิ้งคนโง่เขลามัวเมาไป
    เหมือนม้าไวย่อยทิ้งม้าล้ากำลัง

    ยามเช้าเจ้าสี่ขา        คลานไปมาร้องไห้แง
    เที่ยงวันกลับผันแปล        เดินสองขาน่าแปลกใจ
    สายัณห์ตะวันเย็น        กลับกลายเป็นสามขาได้
    นี่คือสัตว์อะไร            แม้ใครเห็นชอบโปรดตอบที

    ^~~ คำคมๆ ~~^
     เป็นการยากที่จะไม่หลงลืมตัวในยามที่ได้ดี
     คนโง่   เปรียบเหมือน   คนตาบอด
    จับแมวดำในที่มืด
     แย่งอาหารกันกิน     แย่งถิ่นกันอยู่
    แย่งคู่กันพิศวาส      แย่งอำนาจกันเป็นใหญ่

    ความรู้คือแสงเทียน        ความเพียรคือพลัง
    ความหวังคือเข็มทิศ        ความผิดคือบทเรียน

    หยาดเหงื่อเพื่อชีวิต
    มอบดวงจิตเพื่อสังคม
    สร้างสรรค์โลกให้น่าชม
    แม้จะตรมก็ยินยอม

    ไม่เคยคิดท้อแท้แม้ยากไร้            ไม่เคยร้องไห้กับชีวิตที่ผิดหวัง
    ถึงรู้มากไม่มีปากลำบากกาย            มีอุบายพูดไม่เป็นเห็นป่วยการ
    ก้าวเดิน…..ด้วยความมั่นใจ
    มิหวั่นไหว…..พรึงพรั่น
    เตรียมตัว……เตรียมใจ…..ฝ่าฟั่น
    เพื่อปั้นก้อนดินให้เป็นดาว

    ในโลกนี้มีอะไรที่ไม่เป็นคู่
    เห็นกันอยู่ถ้วนล้วนเป็นสอง
    แม้พระจันท์ก็ยังมีพระอาทิตย์ปอง
    ได้พบฟ้องกันบ้างเป็นครั้งคราว
    ร้อนคู่เย็นเห็นชัดถนัดแน่
    เกิดแล้วแก่ตายรุมหนุ่มคู่สาว
    หมาคู่แมวแจวคู่พายสั้นคู่ยาว
    ดำคู่ขาวบ่าวคู่นายตายคู่เป็น
    จนคู่มีดีคู่ชั่วหัวคู่หาง
    หนาคู่บางสางคู่ผีชีคู่ตาเถน
    แต่ที่ไร้คู่อยู่เกะกะมีแต่พระกับเณร

    ผิวจันทร์ขรุขระกว่ามะกรูด
    แถมอยู่สุดเอื้อมสอยลอยเวหา
    ใครจะโง่คว้าจันทร์เข้าวิวาห์
    ทั้งที่มีเธอสวยกว่าจันทร์

    เธอคือดาววาววับจับขอบฟ้า            ฉันดั่งหญ้าต่ำต้อยด้อยราศี
    เธอคือจันทร์ส่องกระจ่างกลางราตรี        ตัวพี่นี้แค่กระต่ายเฝ้าหมายจันทร์
    ไม่ต้องคิดถึงฉันทุกวันก็ได้
    มันจะทำให้เธอลำบากใจป่าวๆ
    เอาไว้เธอเหงา
    แล้วค่อยคิดเรื่องเราสองคน
    ไม่ต้องคิดถึงฉันมากมาย
    ไว้เวลาเธอต้องการกำลังใจเท่านั้น
    ถ้าฉันเป็นได้คนดี
    เอาอย่างงี้ก็แล้วกัน
    เธอก้อขยันเหงาทุกวัน
    จะได้คิดถึงฉันตลอดเวลา

    วันนี้อาจจะเป็นวันสุดท้ายที่ได้พบกัน
    และทุกสิ่งอาจจะเป็นได้เพียงฝันเก่าๆ
    เพราะพรุ่งนี้ก้อม่ายด้ายเจอเจ้า
    และคงม่ายมีเราอีกแล้ว
    แล้วตัวฉันก้อต้องกลับไปเหงา
    กลับไปเจอสิ่งเก่าๆที่อ้างว้าง
    ต่อไปนี้คงม่ายมีทุกสิ่งทุกอย่าง
    ที่เคยรักและฝังใจ

    สกุณาห่างฟ้าแล้วจะเหงา
    ปักเป้าห่างจุฬาแล้วจะว้าเหว่
    สายเปลห่างมือแม่ก็หมดคุณค่า
    น้ำค้างห่างใบหญ้าก็จะหมดราตรี
    ดวงใจฉันถ้าขาดเธอ   ก็จักช้ำระกำทรวง
    ตราบใดที่ดาวยังอยู่คู่ฟ้า
    ตราบใดที่หญ้ายังอยู่คู่ดิน
    ตราบใดที่น้ำยังไหลริน
    ตราบนั้นใจฉันยังอยู่ที่เธอ

    ตอนนี้ตัวฉันอยู่ห่างเธอ
    วันทั้งวันเพ้อคิดถึงหา
    ทำไมนะทำไม   เจ้าเวลา
    ถึงได้ช้าเลื่อนลอยอยู่อย่างนี้
    รู้ไหมฉันคอยอยากพบเธอ
    อยากเจอ   ฉันคิดถึงอยากอยู่ใกล้
    เพราะอยากถามสักนิดความในใจ
    บอกได้ไหมอย่าทำให้ใจมันคา
    ฉันเฝ้ารอเพียงแค่คำว่ารัก
    ออกจากปากเธอคนสวยจะได้ไหม
    เพราะคำว่ารักที่ฉันให้เธอไป
    ยังไม่ได้ผลตอบรับกลับจากเธอ
    ฉันเฝ้าคอยคำนี้นานแล้วนะ
    อยากจะบอกฉันเฝ้ารออยู่เสมอ
    เพราะใจฉันดวงนี้รักเพียงเธอ
    ถึงแม้เธอจะไม่มีใจในตัวฉัน
    แล้วตอนนี้ดวงชะตาพาฉันห่าง
    ใจอ้างว้างเพราะห่างจากในฝัน
    ดุจดังดาวที่ไร้แสงพระจันทร์
    เฝ้าคอยที่จันทร์จะคู่ดาว

    อุบาสิกาน้อยคนนั้นให้ฉันติด
    ถึงแม้ผิดธรรมวินัยใจไม่สน
    เกิดเป็นเณรก็อยากรักใครสักคน
    น้องหน้ามนคงเข้าใจหทัยเณร

    อดีตคือนมบูด        ปัจจุบันคือนมสด        อนาคตคือนมจากเต้า

    มองอะไรก็ไม่สู้มองครูสาว
    มองอะไรก็ไม่สู้ครูตาหวาน
    มองอะไรก็ไม่สู้ขาอาจารย์
    มองไปนานนานใจกูซ่านเพราะขาครู

    เดือนเอ๋ยเดือนเพ็ญ
    เจ้าสูงเด่นเป็นดังจันทร์ฉาย
    ความรักฉันอาจเดียวดาย
    เมื่อเธอกลายเป็นคนอื่น

    พระคุณแม่เลิศฟ้ามหาสมุทร
    พระคุณแม่สูงสุดมหาศาล
    พระคุณแม่เลิศฟ้าสุธาธาร
    ใครจะปานแม่ฉันนั้นไม่มี

    มีครรภ์ให้ลูกเกิด
    ประเสริฐด้วยเลี้ยงดู
    เป็นครูสั่งสอนลูก
    ปลูกฝังทางปัญญา
    รักเฝ้าและคุ้มครอง

    ให้ของขวัญ        วันแม่            นับแต่นี้
    โดยทำดี        ต่อพ่อแม่        ก่อนแก่เฒ่า
    ให้ท่านได้        ประจักษ์        รักของเรา
    ดีกว่าเฝ้า        ทำบุญให้        เมื่อวายชน

    วันเกิดลูก        เกือบคล้าย        วันตายแม่
    เจ็บท้องแท้        เท่าไหร่        มิได้บ่น
    กว่าอุ้มท้อง        กว่าจะคลอด        รอดเป็นคน
    เติบโตจน        บัดนี้            นี่เพราะใคร
    แม่เจ็บเจียน    ขาดใจ            ในวันนั้น
    กลับเป็นวัน        ลูกฉลอง        กันผ่องใส
    ได้ชีวิต            แล้วก็หลง        ระเริงใจ
    ลืมผู้ให้            ชีวิต            อนิจจา……

    รักของใครหรือจะแท้เท่ารักของแม่
    ผูกสมัครสายเลือดไม่เหือดหาย
    คนอื่นรักยังประจักษ์ว่ารักคลาย
    จืดจางง่ายไม่จีรังเหมือนดั่งมารดา
    จากบ้านนอกคอกนามาเยือนกรุง
    เด็กท้องทุ่งหน้าดำมีความหวัง
    สู่ชีวิตไปพลางตามลำพัง
    พรุ่งนี้มั้งตัวข้าจะคว้าดาว

    อนิจจาเสร้าใจหัวใจเราทุครั้ง
    นั่นคือเสียงสังข์จากฟ้าสุลาลัย
    นำรักเยือนมาสู่เพื่อนแดนไกล
    แม้จากกันไกลใจยังคิดถึงเธอ

    ความรักไม่แบ่งชั้นวรรณะ
    เณรกับพระก็รักได้มิใช่หรือ
    รักกับเณรไม่เป็นบาปดังเขาลือ
    พี่เณรใจซื่อรักจริงไม่ทิ้งเธอ

    ^~~ คำคมๆๆ ~~^
     งูเห่าว่ามีพิศ        ยังไม่เท่ามิตรทนยศ
     ต่อสู้เมื่อถูกข่มเหง        เป็นนักเลงเมื่อถูกลังแก

    ส่วนเสียงทุกคนมี        จงมองส่วนดีไว้เป็นโครง
    หัวใจเชื่อมโยง            ทุกถ้วนหน้าไม่ว่าใคร
    ยิ้มน้อยๆในดวงใจ        เมตตาไว้ทำให้โลกร่มเย็น
    ชั่วดีอยู่ดีที่เราทำ        มิใช่อยู่ที่คำเขาว่า
    กระจกที่ว่าใส
    ยังแพ้น้ำใจที่บริสุทธิ์
    น้ำบ่อช่วยให้บัวสดใส
    น้ำใจช่วยให้คนสดชื่น

    ดนตรีไทยนั้นไม่ใช่ไร้รสชาติ
    โสดประสาทยินแล้วแว่วสุขสม
    ดุจดังทิพย์ชลามาประพรหม
    คลายอารมณ์ที่ขุ่นข้องหม่นหมองเอย

    ^~~ คำคม ~~^
     เสียรักเพราะจน    เสียคนเพราะเธอ
     ชายใดไม่เจ้าชู้เปรียบเสมือนงูไร้พิศ
     ความโกรธเป็นความเลวชั้นต่ำของบรรพชิต
     สวรรค์ไม่เคยทิ้งคนดี    ในขณะทีนรกก็ไม่เคยปราณีคนชั่ว
     ตายในสงคราม    ดีกว่าอยู่อย่างพ่ายแพ้
     สิบนิ้วของท่านยังไม่เท่ากัน   แล้วอื่นเล่าจะเท่ากันนั่นไฉน
     หนุ่มสาวแลหน้าด้วยความหวัง คนแก่แลหลังด้วยความสำนึก
     การมีชีวิตอยู่อย่างไร้จุดหมาย   เหมือนกับเรือที่ไม่มีหางเสือ
     อย่าลืมตน    คิดว่าตนประเสริบกว่าผู้อื่น
     เป็นคนควรพยายามจนกว่าจะประสบความสำเร็จ
     ความรูทำให้คนมีอำนาจ    ความสามารถทำให้คนมีเสน่ห์

     ผู้ชายที่ผู้หญิงชอบ 
    1.    มีอารมณ์ขัน (ร่าเริงในทางที่ดี)
    2.    ยิ้มแย้มแจ่มใส
    3.    พูดไพเราะ (จริงใจ,ยกยอ)
    4.    ไม่เจ้าชู้หน้าหรอก
    5.    เป็นสุภาพบุรุษ
    6.    จิตใจโอบอ้อมอารี

    กวีซึ้งๆๆ
    สงบบ้างเป็นไรใจเจ้าเอ๋ย
    อย่าดิ้นรนนักเลยจงเฉยบ้าง
    การพบกันเป็นเรื่องของเส้นทาง
    เมื่อชีวิตลูกสร้างมาตามกรรม

    ก้าวเถิดก้าวไปข้างหน้า
    ก้าวไปไขว่คว้าความหวัง
    ก้าวเถิดก้าวไปอย่าหยุดกั้ง
    ความหวังรออยู่รู้ไหม

    เมื่อชีวิตจริงไม่ใช่สิ่งฝัน
    หากใช่อยู่อยู่ในวันงานที่ผ่านไป
    ใช่อยู่ในวันพรุ่งนี้ที่แสนไกล
    หากอยู่ในวันนี้ที่เป็นจริง

    พรุ่งนี้ยังมีหวัง
    มีพลังที่คอยอยู่
    จงลุกขึ้นเพื่อต่อสู้
    อย่าหดหู่อยู่คนเดียว

    พระคุณแม่ลึกล้ำ        ลูกจดจำในดวงใจ
    แต่เล็กจนเติบใหญ่        ไม่มีใครมาเปรียบปราน
    ส่งลูกให้ศึกษา            เรียนวิชาเขียนและอ่าน
    ลูกเจ็บแม่พยาบาล        หากลูกพาลแม่ยังอภัย

    พระคุณแม่นั้นมากล้น        เราทุกคนคงประจักษ์
    คนเดียวที่เราแสนรัก        ยากนักหาใครเปรียบได้                น้ำนมทุกหยดของท่าน    หล่อเลี้ยงชีวันของเราไว้
    เลี้ยงเราจนเติบใหญ่        ด้วยใจรักแท้ผูกพัน

    เมื่อล้มกลิ้งใครหนอวิ่งเข้ามาช่วย
    แล้วปลอบด้วยคำหวานกล่อมขัยให้
    พร้อมจูบที่เจ็บชะมัดปัดเป่าไป
    คนนั้นไซ้ที่แท้แม่ฉันเอง

    ลูกคนใดกระทำกรรมแก่แม่        สุดเลวแท้ชั่วช้าสิ้นราศี
    ลูกด่าแม่ตีแม่ลูกกาลี            ลูกอัปรีย์ทำแม่ช้ำน้ำตาริน
    น้ำตาแม่ไหลรินเมื่อลูกร้าย        น้ำตาแม่เป็นสายเมื่อลูกหมิ่น
    น้ำตาแม่หลั่งลงรดพื้นดิน        เมื่อได้ยินลูกพาลเนรคุณ
    ลูกคำนึงถึงพระคุณแม่            สำนึกแน่พระคุณท่านนั้นใหญ่หลวง
    ยิ่งคิดไปใจยิ่งอ่อนสะท้อนทรวง        น้ำตาล่วงไหลคลอหล่อลูกตา
    ตั้งแต่นี้ลูกจะมีสติมั่น            ทุกคืนวันลูกจะคิดใส่จิตหนา
    บูชาพ่อแม่ประทับไว้ในอุรา            จวบชีวาสิ้นไปไม่ขอลืม

    แม่จ๋าลูกสงสัย                    ช่วยตอบปัญหาลูกหน่อย
    ใยแม่เฝ้ารักลูกผูกดวงใจ            ลูกดีชั่วอย่างไรรักไม่คลาย
    หัวใจแม่เป็นไฉนใสผ่องผุด            หลั่งรักแท้บริสุทธิ์ไม่ขาดสาย
    เฝ้าพันผูกตั้งแต่ลูกกำเนิดกาย            จนลูกตายรักของแม่ไม่แปรเอย

    ร้อยล้านแสนที่รัก            ยังประจักษ์ไม่เท่าแม่
    รักเท่าดวงแค                สุดแน่แท้ไม่แปรผัน
    อุ่นอกที่แม่กอด            อุ่นอกชั่วนิรันดร์
    พระคุณล้นอนันต์            สุดจะสรรมาเคียงงาม

    ขอน้อมนอบหมอบกราบแท้พระแม่แก้ว    สำนึกแล้วความเลวเคยเหลวไหล
    ลูกซึ้งแล้วแนววิถีที่เป็นไป            แม่ช้ำใจเพราะลูกมาจนชาชิน
    ลูกสร้างกรรมทำบาปกราบเท้าแม่        ซึ้งใจแท้แม่อภัยให้หมดสิ้น
    น้ำตาแม่แต่ละหยดที่รดริน            ลูกถวิลดั่งน้ำกรดที่รดริน

    ยามแก่เฒ่าหวังเจ้าเฝ้ารับใช้            ยามป่วยไข้หวังเจ้าเฝ้ารักษา
    เมื่อถึงคราววันตายวายชีวา            หวังลูกยาช่วยปิดตาคราสิ้นใจ

    สองมือจับงอนไถใจแน่วแน่            ตั้งใจแท้เพื่อลูกจักสดใส
    ส่งลูกเรียนเขียนอ่านคิดการณ์ไกล        เพียนเพื่อให้สมหวังตั้งใจจริง
    แม้แดดร้อนฝนโปรยพ่อโหยแรง        ถึงสิ้นแรงเหนื่อยกายไม่ถวิล
    เหงื่อไหลย้อยรินหยดรดแผ่นดิน        พ่อยอมสิ้นเสียสละแม้จะตาย

    รักอะไรหรือจะแท้เท่าแม่รัก            ผูกสมัครสายเลือดไม่เหือดหาย
    รักอื่นประจักษ์ว่ารักคลาย            จืดจางง่ายไม่จีรังดั่งมารดา
    ตั้งแต่เล็กอุปถัมภ์ค้ำชูลูก            ให้ความสุขถนอมนักเลี้ยงรักษา
    อยากกินแม่ป้อนโภชนา            ยามนิทรากล่อมใส่เปลไกว

    เสียงใดใดไพเราะเสนาะแน่            เสียงของแม่ไพเราะเสนาะยิ่ง
    เสียงแม่ใสไพเราะเสนาะจริง            เสียงแม่ยิ่งไพเราะเสนาะนาน
    เสียงแม่กล่อมไพเราะเสนาะนัก        เสียงแม่ทักไพเราะเสนาะหวาน
    เสียงแม่ปลอบไพเราะเสนาะนาน        เสียงแม่ขานไพเราะเสนาะเอย

    รักของใครไม่เท่าศักดิ์รักของแม่        รักแม่แท้แม่รักอยู่ไม่รู้สร่าง
    ศัตรูร้ายก็ไม่กรายมากั้นกาง            ถึงรักนายรักนางก็ไม่เกิน
    แม้รักยศรักศักดิ์อัครฐาน            หรือรักงานสารพันรักสรรเสริญ
    รักสนุกทุกสถานสำราญเทอญ            รักไม่เกินรักแม่รักแท้เอย

    รักอื่นหมื่นแสนแม้นญาติมิตร            รักเพื่อนสนิทคู่หมั่นคนหมาย
    ไม่แม้นเหมือนรักแม่รักแต่เกิดเป็นกาย    จวบจนวันตายไม่เคยคลายคืน
    โบราณท่านร่ำไว้เป็นตำรา            ว่าสามวันจากคู่รักเขายังเป็นอื่น
    แต่รักแม่นี้จีรังยั่งยาวยืน            ไม่มีวันเป็นอื่นกระทั่งวันตาย
    ลูกรูปชั่วตัวดำต่ำทรามพักตร์            แม่ยิ่งรักยิ่งสงสารปานชีวา
    ลูกพิการกายใจไร้สามารถ            แม่ไม่คลายยิ่งปักใจใฝ่รักษา
    แม้ลูกร้ายกลายเป็นโจรโดนอาญา        หลั่งน้ำตาตามติดทุกทิศทาง
    แม้ลูกมีโรคร้ายใครกลัวเกลียด        แม่เคร่งเครียดคอยใกล้ไม่หนีห่าง
    ลูกจนไร้แม่ยิ่งให้ไม่เว้นวาง            ทำผิดทางไม่โกรธยกโทษทัณฑ์
    แม้ลูกรักจักเป็นสภาพใด            รักสุดใจของแม่ไม่แปรผัน
    สิ้นดินน้ำลมไฟประลัยกัลป์            ไม่อาจบั่นรักแท้ของแม่เอย

    ยามเจ็บไข้ยากเข็ญแม่เป็นทุกข์        ลูกมีสุขแม่จึงปลื้มลืมทุกข์ได้
    รักลูกแสนแหนหวงดั่งดวงใจ            ตีด่าก็เพื่อให้ลูกได้ดี
    เฝ้าอบรมจรรยามารยาท            ไม่ประมาทกลัวลูกรักจักเสียศรี
    ให้เล่าเรียนวิชาหาความดี            สุดจะกล่าวสรรพรรณนา
    จะเปรียบเทียบสิ่งใดย่อมไม่ได้        พระคุณแม่นั้นไซร้มากหนักหนา
    เมื่อแม่อยู่อุ่นใจลูกทุกเวลา            ได้เห็นหน้าแสนชื่นเรารื่นใจ

    แว่วเสียงไก่ร้องขัน
    ผู้คนแน่นโรงคัล
    หากเป็นเสียงแมลงวัน
    มิใช่แสงบูรพา
    หากเป็นนวลจันทรา

    แมลงบินผกผัน
    ขอเชิญร่วมเข้าฝัน
    แม้นไม่เข้าฝันพลัน
    เกรงถูกคนนึกชิงชัง

    จันทราจรัสฟ้า
    สุรางคนาจุติมา
    อยู่ในห้องนอนของเรา
    คลอเคลียเคล้าตลอดไป

    คิดถึง……รู้ไหมใครจะเหมือน
    หัวใจยังเยือนยามและถามหา
    แม้จะรู้เธอมีใครในอุรา
    ไม่ถือสาเลยสักนิดฉันเข้าใจ

    ฉันคนนี้ขอแค่รักอยู่ห่างๆ
    เพราะไม่อยากเคียงข้างให้ไหวหวั่น
    เพราะรู้ดีไม่มีสิทธิ์จะชิดใกล้
    ขอแค่เป็นคนไกลแอบรักเธอ

    อยากให้รู้นะคนดี
    ว่ามีความห่วงหาอยู่ใกล้ๆ
    จากคนทางนี้ที่คอยห่วงใย
    เพราะไม่อยากให้เธอรู้สึกไม่มีใคร

    ยังมีสายใยรักเส้นบางๆ
    ที่เชื่อมโยงระหว่างความห่วงหา
    ให้รู้สึกอบอุ่นทุกครั้งครา     และลบล้างความเหว่ว้าของหัวใจ                           
    เธอเป็นคนสร้างความผูกผัน
    ที่ฉันไม่เคยได้รับจากใครคนไหน
    เธอทำให้รู้ว่าคุณค่าของความรักเป็นอย่างไร
    และเธอก็สร้างความมั่นใจให้ฉันทุกที

    เวลาที่คิดถึงเธอทุกครั้ง
    หัวใจก็ยังมีความสุขอยู่อย่างนี้
    ต่อให้นานแสนนานผ่านคืนผ่านปี
    คนที่ฉันจะรักก็คือเธอคนดี

    ตลอดเวลาที่ห่างไกล
    รู้ไหมว่าหัวใจยังผูกผันเสมอ
    ห่างไกลกันเหมือนฝั่งกั้น
    แต่ว่าเธอยังสำคัญเสมอ
    ในหัวใจของฉัน

    อยากเป็นเบอร์ 1 สำหรับเธอ   
    ฉันคงไม่พร้ำเพ้อใช่ไหม
    หากเธอคนดีจะมีใจ
    คงไม่มีเบอร์ 1 ตั้งหลายคน

    ^~~ คำคมๆๆ ~~^
     นกสวยคือเหตุที่คนต้องทำกรง
     บริเวณที่มืดสุด   คือจุดที่อยู่ใต้เทียน
     เงาไม้เคลื่อนที่ไป  ดอกไม้ย่อมเหี่ยวเฉา
     จอดเรือให้ดูฝั่ง   จะนั่งให้ดูพื้น
     ฆ่าคนคนเดียวเป็นฆาตกร   ห่าคนทั้งนครเป็นวีรบุรุษ

    รู้อยู่นะ….ว่าเธอเศร้าเหงาใจ
    รู้อยู่นะ….เธอหดหู่อยู่มิหาย
    รู้อยู่นะ….ว่าเธอหวั่นมิคลาย
    รู้อยู่นะ….เธอมุ่งหมายใครสักคน
    ฉันคนนี้ไงใครคนนั้น
    โปรดบอกฉันวันที่เธอเพ้อสับสน
    อย่าปิดไว้ใจฉันพร้อมช่วยผ่อนปรน
    คลายหมองหม่นในคนท้อจาก…………..

    ฝ่ายสาวสามกล้ามวยสะอาด
    แต่ขยาดอยู่ว่านุ่งยีถุง
    ทั้งห่มผ้าตาหวี่เหมือนสีรุ้ง
    เมื่อยกเท้าก้าวย่างสว่างแวบ
    เหมือนฟ้าแลบแลผาดแทบขาดใจ
    นี่ถ้าหากเห็นเป็นเด็กแม้นเจ๊กจีน
    เจียนจะปีนซุมซามไปตามนาง

    พระจันทร์เพ็ญนั้นสว่างแต่ข้างขึ้น
    กระต่ายมึนเมาเพ็ญจนเป็นบ้า
    อันทรามวัยใสสุกทุกเวลา
    หัวใจข้าเมามึนทึ้งขึ้นแรม
    ได้ยลพักตร์รักเหลือไม่เบื่อรัก
    อกจะหักเพราะอนงค์ครทรงแหลม
    ให้แค้นคิดจิตเจ็บที่เหน็บแนม
    ไม่ยิ้มแย้มเยือนให้ชื่นใจเอย

    ดอกไม้ยังเปลี่ยนสี
    วันเดือนปียังเปลี่ยนไป
    แต่ฉันไม่เคยเปลี่ยน
    ถึงอย่างไรก็รักเธอ

    รักคนบ้านไกลเอาใจยาก
    แฟนเขามากเราไม่รู้ดูไม่เห็น
    เขารักเราเขาก็รักคนอื่นเป็น
    เขาไม่เห็นหน้าเราเขาก็ลืม

    กาลครั้งหนึ่งของความผูกพัน
    ทบบันทึกจากใจของฉัน ณ วันนี้
    ความสุข  เศร้า  เหงา  ประทับใจ
    เด่นชัดในทรงจำของฉันวันนี้ตลอดไป 

    เจ้านกปีกนาง
    เจ้ากางปีกสวย
    ฝากบอกเธอด้วย
    คิดถึงเธอจัง
    รักมาก
    รักมาย
    รักนาย
    คนเดียว
    รักอื่นไม่เกี่ยว
    รักเดียวคือเธอ

    เพราะเธอไม่ใช่คนอื่น
    เธอเป็นคนเติมสีสันที่ใบหน้า
    เธอเป็นคนที่ทำให้น้ำใสๆไหลรินจากตา
    และเธอคือที่มาของคำว่า “ผูกพัน”
    หลากหลายอารมณ์เกิดขึ้นที่นี่
    ความรัก  ความห่วงใย  หวังดีที่นายให้ฉัน
    ขอบคุณนะเธอสิ่งนี้สำคัญมาก
    แม้เวลาของเราอาจสิ้น
    แต่ชื่อเธอจะอยู่ในใจของฉันตลอดไป

    ฉันรักเธอเพียงใดเธอมิรู้
    เธอเป็นอยู่อย่างไรฉันมิสน
    ฉันรักเธอนี้เท่าดวงกมล
    แม้อกตรมแสนช้ำจะทำใจ
    เธอจะรู้ไหมว่าฉันรักแท้
    มิเผื่อแผ่ให้ใครเป็นที่สอง
    ฉันจะรักเธออย่างนี้แน่นอน
    ยอมเป็นรองแสนช้ำ…ระกำใจ

    เป็นความรู้สึกดีๆๆ
    ที่ไม่มีค่าอะไรมากมาย
    เป็นความรักที่มาจากใจ
    ที่ฉันพร้อมจะให้เธอดูแล

    รักเป็นความรูสึกดีดี
    รักคำนี้ไม่ใช่สบู่เหลว
    ฉันอยากรู้ว่าความรักดีหรือเลว
    หรือว่าเป็นลักส์แบบเหลว เหลวที่ไม่มีค่าอะไร

    ไม่ว่าเธอจะคิดอย่างไง
    แต่ใคร ใครเขาไม่คิดอย่างนั้น
    เขาคิดว่าเรารักกัน
    เพราะความสำคัญมันเกินควร
    กับสิ่งที่เธอมีให้…….
    พร้อมทั้งหัวจัยที่เธอให้ฉัน
    หรือเป็นเพราะว่าเรารักกัน
    เพราะสิ่งที่เธอให้ฉัน  มันมากกว่า
     ความจริง 

    ฉันขออะไรสักอย่าง
    ขอแค่ให้เธอมาสนใจบ้างก็แค่นี้
    ไม่ได้ขอให้เธอมารักฉันซักหน่อย
    “นะแม่คนดี”
    ฉันขอแค่นี้มีเยื่อใย ดี – ดี ต่อกัน
    –    ก้อพอ –

    เจ็บเหลือเกินนะวันนี้
    วันที่เธอคนดีไปมีคนอื่น
    ไม่เหลือแล้วแม้แต่เยื่อใย
    เธอก็ยังกล้าทิ้งมันไปไม่เหลียวแล

    เธอน่าจะได้รับรางวัล “ออสการ์”
    เห็นแค่ทำมาบอกรักฉัน
    ไอ้เรารึก็หลงเชื่อจนหัวปักหัวปำ
    กะอีแค่คำที่เธอบอกว่ารักฉันคำเดียว

    ไม่รู้เธออยู่ไหน
    รู้ไหมฉันเรียกหา
    พร้ำเพ้อให้เธอมา
    ให้กลับมาหา…และมาบอกว่า
    “รัก” กันเหมือนเดิม

    ทำไมเธอไม่พูด….กับฉัน
    หรือว่าเธอมีคนใหม่แล้ว
    เธออย่าบอกนะว่าฉันต้องกินแห้ว
    ฉันเบื่อแล้วคำว่าแห้วเซ็งจริงๆๆ
    วันนี้โทรศัพท์ไปหา
    ฉันนั่งเพ้อเจ้ออยู่คนเดียว
    ทำไมใจเธอไม่เคยแลเหลียว
    ฉันขอแค่เพียงบาเสี้ยวของหัวใจ
    เวลาที่หมดกำลังใจ
    ไม่เหลือแม้ใครๆอยู่รอบข้าง
    ต้องอยู่คนเดียวอย่างอ้างว้าง
    มองไปข้างทาง…ไม่มีแม้เงาของเธอ
    ขอเถอะนะกลับมาดูแล
    มาดูความท้อแท้อ่อนไหว
    ชีวิตนี้คงไม่ต้องการอะไร
    ขอแค่มีเธอข้างกายก็พอ
    นั่งร้องไห้อยู่คนเดียว
    ในใจมันรู้สึกป่าวเปี่ยวเมื่อเธอไป
    ไม่รู้ว่าเธอทำหยั่งงี้ได้อย่างไง
    เธอช่างใจร้าย…ทำลายหัวใจ
    ฉันได้……..ลงคอ…….

    ได้โปรดจับมือของฉันไว้
    จะได้ไม่มีใครมากั้นกลางของสองเรา
    ความรักของเราจะได้สมใจปอง
    เมื่อยืนยันว่ารักของเราสองไม่จืดจาง

    ไม่ต้องบอกฉันก็รู้
    คำที่เธอจะพูดคืออะไร
    บอกว่าเราเลิกกันใช่ไหม
    ไม่เป็นไรฉันคงหันหลังแล้วเดินจากไป
    ในที่สุดเธอก็พูดออกมา
    และแล้วฉันก็เป็นคนผิดหวัง
    ตอนแรกหลอกให้ฉันจริงจัง
    กับความหลังที่มันเป็นไปไม่ได้เลย
    รู้ตัวหรือป่าวว่าเธอคือคนสำคัญ
    ที่ทำให้ใจฉันหวั่นไหว
    เพราะว่าฉันเห็นหน้าเธอที่ไร
    มันทำให้ฉันหวั่นไหวทุกที

    สิ่งดีๆ…ที่มีให้
    มันคงไม่มีค่าอะไรในสายตา
    เธอถึงเมินและเย็นชา
    เมื่อเวลาที่เราอยู่ใกล้กัน

    ฉันขออะไรเธอสักอย่าง
    ขอให้ฉันอยู่ข้างๆเธอนานๆ
    อย่างนี้ได้ไหม   มันอาจ
    จะเป็นสิ่งเดียวที่ฉันจะทำได้
    ก่อนที่เธอคนดีจะจากไปเป็นของ……
    “ใครอีกคน”

    ต่อจากนี้ฉันไม่อยากคิดอะไรที่เพ้อเจ้อ
    เพราะคิดถึงที่ไรต้องรอเก้ออยู่อย่างนี้
    ฉันเคยคิดว่าเธอรัก  ฉันนะคนดี
    แต่ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้  แม่คนดีไปรักใคร

    อยากบอกความในใจกับตัวเธอ
    อยากบอเธอว่าฉันเพ้อละเมอฝัน
    อยากบอกเธอถึงความสัมพันธ์
    อยากตะโกนบอกเธอดัง…ดังว่า I Love You

    เหงาเหลือเกินนะวันนี้
    ที่ไม่มีเธอคนดีอยู่เคียงข้าง
    มาร่วมเป็นจุดหนึ่ง  ของเส้นทาง
    เมื่อยามเราห่างจากกันไกล

    ภูมิใจอยู่เสมอ………
    ที่มีเธอผูกพันอย่างวันนี้…….
    อาจไม่ลึกซึ้งมากมาย…….
    แต่ตลอดไปจะหวังดี……..
    ขอบคุณนะคนดี…….
    สำหรับฉันเท่านี้ก็เพียงพอ……

    ห้ามใจ……ไว้ไม่อยู่
    ไม่รู้ว่าชอบที่เธอตรงไหน
    พยายามแล้ว  พยายามหักห้ามใจ
    แต่สุดท้าย “หัวใจ” ก็รักเธอไปเต็มๆ

    แน่ใจแล้หรือ….มารักฉัน
    แล้วบอกฝาก
    ความ “ผูกพัน” เอาไว้
    เธอบอกว่าขอเพียง…กำลังใจ
    ฉันให้ได้
    แต่ถ้าภามถึงความ “จริงใจ”
    ไม่รู้เหมือนกัน

    ความรักที่เธอมีให้   
    มันกำลังจะหมดไปใช่ไหม
    ไม่อยากคิดถึงมันเลยคนดี
    ถ้าเธอจากไปจริงๆแล้วทีนี้จะทำไร
    คงเจ็บปวดน่าดูเลยนะนี่
    แค่เธอไม่ใยดีมัน  ก็เกินจะทนได้
    ถ้าเธอจะเดินจากฉันไป
    คงรับไม่ได้กับการที่มีเธอ

    ก็เธอน่ารักนิสัยดีอย่างนี้
    ต่อให้โกรธกันเป็นปีก็ไม่หวั่น
    จะตามตื้อ ตามง้อทุกๆวัน
    คงจะมีวันนั้น
    ที่เราเข้าใจกันเหมือนเดิม

    แด่…พ่อและแม่ที่รัก
    เปรียบพ่อแม่เช่นโคมทองของชีวิต
    ช่วยชี้ทิศชี้นำทางช่วยสร้างสรรค์
    ให้ความรักความรู้ชูชีวัน
    ลูกจะหมั่นกตัญญูรู้แทนคุณ

    เหงื่อไคลแม่ไหลริน            ลงโลมดินแทบสิ้นใจ
    ก้มหน้าหาเงินไป            เพื่อให้ใครได้อยู่กิน
    อดนอนทนร้อนหนาว            อดหวานคาวอดข้าวกิน
    แม่อดจนหมดสิ้น            ให้ลูกกินหมดสิ้นเอย

    เมื่อเจ้ามามีอะไรมาด้วยเจ้า
    เจ้าจะเอาสนุกสุขแต่ไฉน
    เมื่อมามือเปล่าเจ้าจะเอาอะไร
    เจ้าก็ไปมือเปล่าเหมือนเจ้ามา
    ยศและลาภหายไปไม่ได้แน่
    เว้นแต่ต้นทุนบุญกุสล
    ทรัพย์สมบัติก็ทิ้งไว้ให้ปวงชน
    แม้ร่างตนเขาก็เอาไปเผาไฟ
    อันความตายชายนารีหนีไม่พ้น
    จะมีจนก็ต้องตายวายเป็นผี
    จะแสนรักก็ต้องร้างห่างทันที
    ไม่วันนี้วันหน้าจริงหนอเรา

ทำความเข้าใจเกี่ยวกับเว็ปไซต์ www.kasetsomboon.org
ข้อตกลงก่อนชมเว็ปไซต์
บทความบันทึกการเดินทางของเว็ปมาสเตอร์ นายตัวดี ท.ทิวเทือกเขา
คลิ๊กอ่านได้เลยครับ มีทั้งหมดตอนนี้ 14 ตอน
  ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่ ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่
1. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 1 11. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 11
2. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 2 12. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 12
3. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 3 13. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 13
4. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 4 14. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 14
5. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 5 15. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
6. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 6 16. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
7. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 7 17. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
8. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 8 18. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
9. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 9 19. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
10. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 10 20. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
21. นิยายรักน้ำเน่า เรื่องล่าสุด
22. บันทึกรักน่าอ่าน
23. รักเดียวใจเดียว
ขอบคุณนะครับ ที่ติดตามอ่านบทความของผม นายตัวดี ท.ทิวเทือกเขา
ท่านสามารถติดตามอ่านเรื่องราวความเป็นมาของการสร้างอ่างเก็บน้ำญวนได้ โดยคลิ๊กที่หัวข้อได้ครับ
ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่ ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่
  1. กว่าจะมาเป็นแม่น้ำญวน ตอนที่ 1 4. ความเป็นมาของโครงการอ่างเก็บน้ำญวน 1
บทนำ
2. กว่าจะมาเป็นแม่น้ำญวน ตอนที่ 2 5. ความเป็นมาของโครงการอ่างเก็บน้ำญวน 2 ตอนที่ 2
3. กว่าจะมาเป็นแม่น้ำญวน ตอนที่ 3 6. เสียงน้อยๆที่คอยติดตามอ่างเก็บน้ำญวน จากผู้เขียน
ขอบคุณนะครับ ที่ติดตามอ่านบทความ ท่านสามารถร่วมเสนอแนวคิดได้ตลอดเวลานะครับ
ท่านสามารถติดตามอ่านเรื่องราวความเป็นมาของดอยผาขาม (ดอยผาข่าม) โดยคลิ๊กอ่านที่นี่ได้ครับ
ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่ ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่
1. ดอยผาขามตำนานสอนใจ ตอนที่ 1 7. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 1
2. ดอยผาขามตำนานสอนใจ ตอนที่ 2 8. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 2
3. ตำนานพระสนธนมโนราห์ ตำนาน 9. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 3
4. ตำนานนกหัสดิลงค์ ตำนาน 10. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 4
5. ยอดวิวดอยผาขาม ภาพประกอบ 11. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 5
6. ถ้ำน้ำดั้น บ้านห้วยปุ้ม บทความภาพ 12. บ้านปางถ้ำ – ถ้ำผาแดง – ถ้ำน้ำลอด ภาพ
ขอบคุณนะครับ ที่ติดตามอ่านบทความ ท่านสามารถร่วมเสนอแนวคิดได้ตลอดเวลานะครับ
 ท่านสามารถคลิ๊กอ่านเรื่องราวต่างๆได้ในแต่ละหัวข้อเลยครับ

ที่ ขื่อเรื่อง ที่ ชื่อเรื่อง ที่ ชื่อเรื่อง
1. ภาพเก่าเล่าเชียงคำ 26. ตำนานดอยผาขาม 1 51. ในหลวงเสด็จเชียงคำ
2. วัดพระนั่งดิน เชียงคำ 27. ตำนานดอยผาขาม 2 52. นายอำเภอคนแรกของเชียงคำ
3. ตำนานพระเจ้านั่งดิน 28. ตำนานดอยผาขาม 3 53. พระยาดัสกรปลาส
4. วัดเวียงพระแก้ว 29. ตำนานดอยผาขาม 4 54. ที่ว่าการอำเภอเชียงคำ
5. พญาคำฟูกับเชียงคำ 30. ตำนานดอยผาขาม 5 55. บ้านพี่เมืองน้อง น้ำตกภูซาง
6. ตำนานตุ๊เจ้าคอขาด 31. ตำนานดอยผาขาม 6 56. รวมข้อมูลหมู่บ้านต่างๆในเชียงคำ
7. ตำนานเมืองคุ้ม 32. ตำนานดอยผาขาม 7 57.  พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช
8. ตำนานดงเปื๋อยเปียง 33. ตำนานดอยผาขาม 8 58.
9. ตำนานดงป่าแดง 34. ตำนานดอยผาขาม 9 59.
10. ตำนานกู่ผาแดง 35. พิธีกรรมล้านนาบ้านเฮา 60.
11. ตำนานขุนหาญดงโก้ง 36. แนวกำแพงโบราณเชียงคำ 61.
12. ตำนานทุ่งทัพ 37. ภาพในตลาดเชียงคำปัจจุบัน 62.
13. ตำนานดอยปู่ง่าว 38. ภาพบรรยากาศมุมสูงของเชียงคำ 63.
14. ตำนานเจ้าหมวกคำ 39. สาวงามไทลื้อ 64.
15. ตำนานพระธาตุดอยคำ 40. ภาพวิวยอดดอยผาขาม 65.
16. ปริศนาธรรมพระนั่งดิน 41. อนุสรณ์ผู้เสียสละเชียงคำ 66.
17. พระเจ้าแสนแซ่ 42. ภาพงานอนุสรณ์ ปี 2557 67.
18. สล่าปั้นพระงามเจียงคำ 43. สถานีวิทยุปวงผญา 68.
19. สุริวงศ์ องค์สุดท้ายเจียงคำ 44. โรงหนังประสพสุขรามา 69.
20. ปี่ขับลื้อ..โดยนพดล 45. สืบชะตาแม่น้ำญวน 70.
21. ผางลาง 46. ศูนย์หัตถกรรมผ้าไทลื้อ ทุ่งมอก 71.
22. วัดร้องเก่า ต.ร่มเย็น 47. พาเที่ยวบ้านฮวกชายแดนไทยลาว 72.
23. บ้านปี้ ต.เวียง อ.เชียงคำ 48. นางพญาเสื้อโคร่งบ้านเรา 73.
24. งานไทยลื้อเจียงคำ แข่งขันไก่ตั้ง 49. ธรรมชาติเชียงคำบ้านเฮา 74.
25. เสน่ห์บ้านเฮาธรรมชาติโอบล้อม 50. แอ่วทุ่งทานตะวัน ป่าซาง 75.
รวมภาพต่างๆ (1)
รวมรูปภาพต่างๆ (3)
รวมภาพต่างๆ (5)