Get Adobe Flash player

ค่าวเรื่อง…พญาพรหม

PDFพิมพ์อีเมล


ค่าวพญาพรหม เรียบเรียงโดย….เวปพลาเตอร์
มโนเนือง จี๋เหลืองเหี่ยวม้วย
ละเวเห หน เป้ดคนเมาบ้า
อยู่มาจุมื้อ พ่ำกือตั๋วต๋าย
เพราะว่านายเฮา เจ้าหลบหลีกลี้
มาต้อดตุมจาย เรี่ยรายเหนือหญ้า
ปี้ฮักบ่แล้ว เป้ดเข้าติดหืม
ปี้หมายฝากใจ๋ ฝากไส้ในต๊อง
บ่อินดู มุตูต๋าหน้า
เยียะฟั่งฟ้าว จากด้าวเคหา
ปี้ยังไปถาม มาส้ายแทนใจ้
จักใส่เหล็กหลา ขื่อการือได้
ของสิ่งทรัพย์ อยู่กันกฎหมาย
ลัดโต้งตางหลวง ไต่เต้ายกย้าย
ปี้ยังสั่งตั๋ว แม่บัวจี๋อ้า
ดีและฮ้าย กวรเชื่อลองใจ๋
ปี้สั่งนาย จ๋นเสี้ยงซ้ำเมี้ยน
บ่ป๋งปล่อยตั๋ว แม่บัวจี๋อ้า
เจ้าเปื่อนป๊อง น้องหากทำเสย
เอาตั๋วไปขัน มาส้ายแตนไจ๊
บ่ลาละตั๋ว หื้อมัวมืดเส้า
อันนี้น้อง หองตึงไค่หนี
ปออ้างอิงเถิง เติงข้าปี้เจื้อ
กั๋วได้อยู่กิ๋น ยินดีสืบสร้าง
ตะหริจ่มฟ้อง อืดคางหมองใจ๋
วิไสเขา อ้างถกลากตึ๊น
ใจ๋นายดี ได้หนีจากข้า
นายว่าฮัก หากฮักป๋ายใจ๋
นายหันปี้จ๋น เป๋นคนขี้ริ้ว
นายฟังกำไผ คนใสแส้งส้า
มาจุปี้ว้าง ย่ำฟากหวิดต๋ง
ฝนตกหัวปี๋ น้ำนองยิ่งนัก
มีผิวใส วรรณวัยผ่องแผ้ว
มาจุปี้ว้าง ตกฟองก๋างเปี๋ยว
กาบไก๋สร บานปอโก่นก๊าน
ยักษ์อยู่ดอยหิน ลู่จิงไปจ้อย
กันกึ๊ดฮอดน้อง แม่ฟองจั๋นผง
อั๊บมอบปั๋น หื้อข้าปี้ไท้
และวันไหน ปี้ไขผ่อผ้า
บ่หนานุ่งคบ กั๋วหม่นหมองสี
อัตต๋าต๋น ตั๋วพรมปี้ไท้
ปี้ขอฮักษา ไว้กอยต๋างหน้า
ยามล่วงแล้ว ก่อนกี้ออนไก๋
กลิ่นกันธัง น้องยังฮ้างเรื้อ
เอาผ้าผืนขาว ของนายน้องเหน้า
เจ้ากู่ซ้อน บ่ฮ้อนบ่หนาว
เยื่องกำจ๋า อั้นเจ้าฟู่ไว้
จ๋งจังพรม บ่ได้สมสร้าง
กึ๊ดฮอดน้อง บ่ลืมบ่หาย
หันไข่ขางหนอน บ่มซอนตั๋วเพี้ยง
ก้อนเกลื๋อเขียมลูกไม้ก็เสี้ยง
เต๋มข้าปี้ไท้ ได้เงินปอแสน
เจ้าสลิดเขียม เกยเตียมร่างแค้ว
ปึ๊ดเมาขึ้นเหนือ บึ๊ดเมาล่องใต้
ปี้ทรงกำตุกข์ น้องไม่หันเห็น
แม่นว่าเจ็บเป๋น นายแปงเปื่อนป๊อง
แม่นว่าเจ็บเป๋น ฮ้อนเย็นหนาวไข้
บ่มีที่วัก ที่วานไผไหน
กำโสก๋า หมื่นอันปันจั๊น
เข้าน้ำกำกิ๋น ย่อมดาไว้ถ้า
ข้าปี้ไท้ บ่ได้เคิงขี
กิ๋นเข้าฮ่วมขัน หีบแก๋งฮ่วมจ๊อน
บ่มีไผ แต่งดาไว้ถ้า
หล้างเตื่อนั้น ปี้เดินแสวง
ก๋ารโก๋นจุก ทำบุญบวชพระ
พ่องไต่ต๋ามสาย ชาติเชื้อเครือเส้น
เขาตอดเลี้ยง เข้าน้ำประใจ๋
จักบอกนายแปง เจ้าแป้งกลิ่นกู๊
กันจักจ๋า ว่าไปด้วยถ้วย
ข้าปี้ไท้ เต๊าสวาดแลต๋า
ปี้ได้ไปหัน แผ่นพรรณเขาตุ๊ม
เหมือนจักได้หัน สุพันหน้าเจ้า
เต๋มกิ๋นอิ่มต๊อง กั๊ดยิ่งเปียงต๋าย
กื๋นลืมลง ซ้ำเข้ายัดก๊ำ
ย้อนเมาฮักนาย แม่ดาวป๋อมผ้า
นึ่งเมินนึ่งฮ้าย วุ่นวายหัวใจ
สองฮักกั๋น มัดหมั้นกิ่วแค้ว
กันปี้ไปก๋าย เตี่ยงรนร้องไห้
จักแถมเตื่อมตุกข์ โศกไหม้ไปหลาย
ลวดบ่ไปก๋ายไปใกล้แถมซ้ำ
จักหยอกจิกั๋น เนืองนันเล่าต้าน
ยังเมากุ่มกว๊า บ่เผิดอายเหยื่อง
กองปี้ฮื้อหลัง ปากั๋นกวั๊กจี้
นั่งไหนก็เหงา เซาไหนก็ไห้
ปี้ทรงกำตุกข์ อยู่ไปต๋ามกั๋ม
ขอกุศล ตวยดลผ่าม้าง
ขอช่วยป๋อง พองคืนหื้อได้
กันว่าน้อง ฮอมแปงเปื่อนจ๋า
เต๋มไปเมืองแก๋ว แผวเมืองล้านช้าง
อโยธิยา กูลาวม่านฮ้อ
เต๋มเถ้าแก่ด้าว เดินตางบ่ไหว
จ๋าลวงสุด อยู่ก๋วงงาช้าง
เมืองโก๋ใส เป๋นภัยบาดแป้ว
กั๋วเหมือนไข่มด ตกย่านวังป๋า
เหมือนวรรณพรามณ์หน่อเหน้าองค์พระ
ข้ามสิงขร ดอยดงขอบขั้น
ปี้เมาฮักน้อง กาบซ้อนบัวจี๋น
มาเป๋นตุกข์ใจ๋ ตุกข์คอยิ่งล้ำ
บ่เป๋นต๋าสุข ซะแดงสองก้ำ
นองเนตรย้อย ชุ่มเสี้ยงตังหมอน
ว่าป๋างนี้เหย นายหลับแตบมิด
รืออยู่สงวน ม่วนงันจะกว้าย
รือว่าน้อง แม่ป้องแขนเหลา
ยังกึ้นฮอดเถิง ร่ำเปิงปี้จั๊น
ตั๋วฟู่ตั๋ว เป้ดเปียงเป๋นบ้า
หล้างเตื่อนั้น เหมือนได้ยินเสียง
แล้วลวดหายต๋า ปี้ไปวาบวับ
ตี้ จักเป๋นคน สืบทนตั้งหมั้น
เต๊าดอมละไว้ บ่อาลัยหา
จับหล้างวันเหย ปอลืมเข้าน้ำ
มีตังหุงแก๋ง จ่าวจื๋นปิ้งต้ม
ของเยื่องนี้ ของขวบของปี๋
หลอนอิดหิว โรยแฮงอ่อนม้อย
เต๋มว่าหมองเหงา ซบเซานั่งไห้
อดเอาเต๊อะ ปอฟังกำกั๋น
ตึงท่านตึงตั๋ว ย่อมเป๋นดั่งนี้
หลอนว่าไผ ขึ้นมาจากใต้
อ้อยม่อยเนื้อ ขาวแดงแก๋มเหลือง
ก็ไกล๋จอยวอย เหมือนดอยกับฟ้า
หลอนตี๋นจ๊างสาร
ป๋ายเข็มแหลม ป๋ายหนามก็เหลี้ยม
ก๋ารตังฮัก เหลืออกเหลือใจ๋
เจ้าอย่าสงสัย ว่าข้าสุ่ยยุ
ซ้ำดอยต๋ายโหง เขาพลึงมาขั้น
อ็อดฮอดเนื้อ สีแดงแก๋มขาว
น้องมาต้อดซัด เข้าโต้งนาปี๋
อย่าฟั่งจ๋าแข็ง แมงแกงจ่างจ้ำ
เยียะนาปี๋ นาดอไฝ่เฝ้า
จุมเปื่อนป๊อง เยียะนาเหมืองฝาย
เต๋มบ่ได้กิ๋น คงได้ไว้เจื้อ
กันบ่สม ดั่งกำฟู่ข้า
สะเลียมมะแคว้ง เปื่อนเล่าลือขม
นายเจี๋ยนจ๋า ฟู่ข้าเอายศ
ป๊อยฟังกำเขา หน่ายจังตั๋วข้า
กันว่าฮักแต๊ หื้อเมือตวยหา
กันจ๊างปายสาร ไก้นานอยู่ต๊อง
กันหนูกิ๋นไถ กะตู๊กิ๋นกล้า
สองสามแล้งนี้ บ่ถ้ากองหา
สะปะถะ เก็บมากี่ไก๊
ตั๋วหนีไกล๋ ซ้ำไขกำหย้อ
ปุ๋นดีต่ำก๊อย น้อยอกหมองใจ๋
เสมอเหมือน เปรียบเตียมอย่างจ๊าง
บ่ได้ทำหยัง เป๋นกั๋มปาปกล้า
ได้เอาลูกนก พรากแม่มาต๋า
ผิบ่มี ดั่งอั้นเปรียบชี้
ลูกงัวใจ๋หมอง ร้องรนอ่อนอ้อย
ไขฟู่น้อง แม่แป้งจั๋นจ๋วน
อย่าเมาจมผัว อย่าหนัวกล่อมจู้
ปี้ขอฮักตั๋ว ต่อเต้ากุ้มเถ้า
ตั๋วปี้ก็ตุกข์ กำกึ๊ดก็เถียว
ทรัพย์สิ่งของ เงินทองเล็กน้อย
บัดนี้จ๋น ทารนข้อนเขี้ยว
กุณแห่งน้อง มีมากหลวงหลาย
ปี้ได้กิ๋น ได้ปิงห่มซ้อน
ปี้บ่มีหยัง ฝากมาหื้อเจ้า
กั๋วตั๋วแห่งน้อง ร่างก๊อมคิงผาย
หนีละเสีย จากห้องเตศต๊อง
มากวั๋งสึง เมาซึงแต่ใต้
เพราะเหตุว่าน้อง บ่สีเนหา
จักโมโห โก๋ธาว่าจู้
สัปป๊ะสิ่งของ เงินทองเสื้อผ้า
ปี้ไขเรียบร้อย แต่งถ้อยก๋อนจ๋า
วาจ๋าแป๋ง หลอนผิดแผกปั๊ด
กำโศก๋า เกิดในใจ๋ข้า
ใจ๋แตกฟุ้ง หย่านหยุ้งก๋วนเก๋า
จักดาบ่สม อารมณ์ใฝ่คิด
อยู่หอเรือนนาย กวักไหมปั่นด้าย
จักไขสัตตั๋ง แม่วังตุ้นตื้น
จักลือกระเทือน ทั่วเมืองโลกใต้
มะโนเนือง สุดเสี้ยงเสียหนี้
เปียงดั่งกล้วย บ่มไว้ในขุม
เมื่อตั๋วนายมาทิ้งละ
อยู่เหนือดินดาย ซะร่างบ่หล้อน
หนีซ่อนหน้ามาเมือง
แก๋มสุทธาฝุ่นมุก
ปี้แปงบ่ลืม เป้ดฟืมฮักฝ้าย
จ๋นตราบเสี้ยงชีวัง
สักเต๊ากายบงหน่อไม้
มะโนมะนา บ่ช้าอยู่ได้
กวรขอผ่อนถ้ายาวนาน
เจ้าไหมใยมอนยอดม้อน
จักเอาจิ่มนาย ครั้งนี้จ๋นได้
คราวก่อนเข้างายเดียว
หลายไนยาเรียบร้อย
เต๋มตั๋วบ่ไป หล้างรออยู่ถ้า
บ่จ๋าเงือดอ้างสักกำ
ไปหาภาดาปี้เจื้อ
ที่กุ๊นที่เกย ถมถองไคว่บ้าน
หื้อหมดจากเสี้ยงราคี
จักต๋ามตวยเอาไถ่คด
ช่องตางมี บ่ปังตอบโต้
เขาจักว่าหื้อสันใด
บ่จ๋างเติงตางปี้เจื้อ
จ๋าร่ำไร ต่ำก๊อยหน้าส้อ
ปายฝ่ายเบื้องตังจม
ได้เหิงเมินมาน้องคิด
บ่ฮักแต่ใน จิตใจ๋และไส้
เขียมแผ่นผ้าเงินทอง
จ๋ายุยงส่งต๊าย
มาจุปี้ลง หล่มปงแฝกหญ้า
ป๋าย่อมเหล้นจมฟอง
ค่าควรเมืองหยาดฟ้า
ย้อนจี๋บัวเรียว บ่เหลียวใฝ่เฝ้า
แมงภู่เผิ้งก๋วนจิง
ปี้ต๋ามตวยฮอยบ่พบ
น้ำต๋าปังลง บ่มีเหือดหน้า
สีมุ่ยอิ้นซอนแดง
สิบซาวทีอ่านคฮบ
ต๊บปันดี ใส่ถงมัดห้อย
แดนเตี่ยงเสี้ยงชีวัง
อนุจาน้องฮัก
เมื่อสองอยู่ใน เกหาแห่งห้อง
บ่หายเหือดเอื้อนสูญไป
มาสูดดมเอากิ่นรส
สนุกปิงปาว เหิดหัวอยู่ห้อง
ก็หายกว่าจ้อยสูญไป
บ่สัญยาเติงบอกฮู้
ปี้แปงนาย เหมือนควายกับเอี้ยง
ก็สับออกเสี้ยงยืนฟอน
จ๋าตวยเตรียมเผียบนั้น
กับหัวคำแดงบ่แปงเต๊าเจ้า
ไผก๋ำสะแหว้วเดินดอน
ซุกซนไปเที่ยวลัด
เจ้ากั๋มซ่อนเวรหลอนน้องอยู่ใกล้
จักแฝงใฝ่เฝ้าเยายา
เป๋นหวัดไอเสียบกั๊ด
หานางใด นวดฟั้นนั่งป้อง
เถิงถูกต้องตั๋วเรียม
ต๋ามเวลาคาบมื้อ
หมากสูบมูรี มีไว้บ่แห้ง
บ่ตุกข์โศกต้องสักอัน
หาเองเดียวเลี้ยงต๊อง
ไปนั่งกอยแยง ลับแลงแคว่นใต้
บ่เหือดเอี้ยนกิ๋นตาน
อั้นเป๋นวงศ์วารปิ๊จจ๊ะ
ต๋ามรีดเมืองไทย จัดแจ๋งแต่งสร้าง
เขาแต่งต้อนหลายอัน
ก็กั๋วกำยาวค่าวนัก
ไปหันชะนา ฝูงสาวฮ้างหม้าย
สีมุ่ยอิ้นบิงใบ
ใจ๋มัวเมาซว่านต๊วง
เหมือนอยู่บ่ดาย บ่กิ๋นสักหน้อย
เกิ้ดกิ่วก้ำฮูคอ
บ่เป๋งวาตาชุบย้อม
วันใดคืนใด บ่ใสสว่างหน้า
ป๊อยบิดจากเบี้ยงคืนคาย
เกยหันนงวัยนาฎน้อง
บ้านสันคอกควาย แหนมบ่ไปใกล้
แดนแต่หั้นเนอนาย
จู๋นปากตวยกวั๊กจี้
อดสาเตียวเนียง แว่แวะมาได้
บุ้ยปากสุ้มตวยจาย
สืบวันไปสืบมื้อ
ป่ำแปงธรรม จ๋ำศีลแปดห้า
หื้อสมใฝ่อ้างอารมณ์
ฮีบเร็วไวอย่าช้า
ไปตกอาณา รัฐถาหมื่นห้อง
จักต๋ามไต่เต้าเอามา
โขงอาณาลุ่มฟ้า
จักก่อยคลานไป จ๋นเถิงฮอดเจ้า
จักตี๋สิ่วต้องจีเอา
หนตางเตียวก็โก๊ง
จักต๋ามตวยมา ก็มาบ่ได้
กับเมียมิ่งแก้วปิมปา
เถิงเมืองปิงบ่จ๊า
จ๋นก๋ายาคิง ปอผอมเปิดแห้ง
รนร่ำไห้หานาย
กลับไปมาฟื้นปิ๊ก
หัวอกเอ่าคอน หลับนอนบ่ได้
บ่คิดขุ่นต้องผัวออน
อยู่เดียวดายแต่น้อง
บ่ห่วงบ่เมา เป้ดเปียงดั่งข้า
เหมือนม่อนข้าพรมมินท์
มาอัทธะวาร่ำฮัก
เยี่ยะเหมือนซะเมียง หันสาฮูปหน้า
กับเปื่อนกิ้งซวนเมา
บ่หันเนอนายน้องฮัก
บ่แหนมภูญจา ก้าบเกี๊ยวลงได้
ถ้านปุ๋นอั้นเมานาย
เล้าโลมพรมปี้ได้
หวานลำดี กวรกิ๋นกับเข้า
จักเจ็บป่วยไข้โรกา
เปื่อนหนีเฮาไปขอกฟ้า
เต๋มก๋ารำพัน ก็บันบ่ได้
ซ้ำเหงาเงียบไห้ตวยพรม
ลองถามกอยดูไค่ฮู้
กันอยู่ยังเมือง วิเตเตบห้อ
เหงยเหงี่ยงหน้าดูเดือน
บ่กั๋วถูกต้องภัยยา
จ๋าตวยเตรียมเผียบน้อง
แสนอาลัย ปี้ไปบ่ได้
จุ๊ล่ายเหล้นแป๋งเอา
ขอนายฟันปั่นม้าง
เจ้าหัวคำซาว จ๋าวเนื้อคำใต้
ไปกุ๋มยินดี นาดอน้ำห้วย
จามเจื่ออั้นลองฟัง
ก๋อใบงามป่งซ้อน
ปาเสียแฮงควาย บ่หลายก็หน้อย
นาฝ่ายเบื้องเหมืองริน
จักปันทะนาปาดลิ้น
หัวใจ๋แห่งจม ป๊อยขมกว่าอั้น
บ่สมว่าอ้างสักกำ
ใจ๋คายลาจากไท้
ที่จักลงมา ลับแลงแคว่นห้อง
จักปิ้กป้อกห้องมาใน
จักกลับลงมาเฟื้อฟั้น
นับไปนับมา ก็กั๋วกุ่มแส้
ไปว่าอั้นสันใด
จ๋ากำปอสั่งไว้
มางืดดวงทัย แม่ใบหน้าส้วย
ยามเมื่ออั้นลงมัน
หื้อเป๋นเวราหน่องป๊ะ
หื้อเจี๋ยนจากกา รังนอนบ่อนเหล้น
ฮอยกั๋มอื่นอั้นปามัว
อยากนมปอร่ำร้อง
ต๋ามคะบวน แต่เก๊าเบื้องเบ้า
จุ่งนิตนั่งตั้งใจ๋ฟัง
แม่ผมปันมวยอั่วจ๊อง
เหลียวหยุบใด เป๋นใบหย่อมหญ้า
ก็หาบ่ได้ในมือ
เฟื้องเงินเดียวบ่ซิ
ตั๋วแห่งนาย ทำไว้แก่ข้า
ป๋างก่อนกี้มีกุณ
จับยามเมาหอดไร้
เอาของแห่งจาย ซัดตุมลุ่มใต้
ยังกุ๋มฝากหื้อคัวมา
ต๋ามตวยมาแต๊ตั๊ก
ไปปิยาภา กับเขาใหม่หน้า
จ๋าด่าหย้อหลายราย
หล้างเก็บริบรวม เหมียดไว้
รำพันมา แต่เก๊าแต่ต้น
บ่จับถูกต้องหูนาย
จิ่งแป๋งกำมาฟู่น้อง
ซ้ำปั๋ญญาเบา ตุ่นจ๊าบ่เหลี้ยม
แป๋งฮอดเจ้าตังอาย
มะโนนายก้ายนัก
กับแม่ปิงใจเชี่ยวปื้น
หื้อฝูงคนลือเล่าไว้
เต๊านี้สู่ดาฟัง
แดนแต่น้อง แม่บัวจี๋จุ๋ม
ซ้ำได้ยินเขา เล่าถ้อยวาต๊ะ
เกิดมาเป๋นคน ทะรงตุกข์ข้อน
มาละปี้ไว้โศกไหม้หมองเหลือง
นายได้เถิงสุข ละข้าปี้ตุกข์
ปี้บ่หมายเป๋น อู้ต๋ามฮ้างหม้าย
บ่สมดั่งคิด คะนิงใจ๋หวัง
มาจ๋งจิงจัง เบื้องข้าปี้ไท้
เต๋มเขาทวงเงิน เกิ๋นเหลือฮ้อนไหม้
บ่ใช่หลวงพระ พวกก๋มมะก๋าร
มาดูเก๋งกั๋ว สะดุ้งสะต๊อน
บ้านท่าเสา บ่ปอไก๋ใกล้
เขาเร่งรัด แม่แพรสีเขียว
ฝูงภิกขุเถร โยมเณรพระน้อย
ยังจักสม ดั่งกำฟู่ข้า
รือฝูงปี้น้อง หากแข้งทำกั๋ม
น้องหยังบ่ไป ผาศรัยเงือดเงื้อ
ที่เปื่อนมีของ เงินทองปอป้าน
กันว่าปี้นี้ บ่ต๋ายเป๋นผี
จักไถ่นายแปง เจ้าแป้งกลิ่นรส
หันเป๋นสาย ร่อมรายโต้โหล้
เป๋นแต่น้อง หากตึงใจ๋ไก๋
จายหากเข้าใจ๋ บ่ถ้าเงื้อดเงื้อ
ฮู้วิใส เหมือนลวาฮู้ห้อ
ข้าปี้นี้ บ่เล็งหันสม
ฮอยว่านาย มาดับอามิต
ฮักเจื้อใด หนีไก๋จากได้
หวังว่าน้อง บ่หันแต่ของ
หนตางหลวง บ่เต้ายกย้าย
เยื่องกำจ๋า อั้นนายฟู่ข้า
บัวราณว่าไว้ หากมีถมถอง
ป๋างปายลุน ก๋ายเป๋นขี้หญ้า
จี๋บัวคำ ปี้ก๋ำได้เหง้า
เหมือนด้วงตั๋วหน้อย อยู่ขิงกิ๋นขิง
หัวอกเรียม เป้ดเปียงหนีบทบ
ปี้มาเลงหัน แผ่นพรรณเสื้อผ้า
เจ้าน้องฮัก ช่างตอจัดแจ๋ง
กันเฮามาตื๋น แล้วคนจีบต๊บ
กันปี้บ่หัน แผ่นพรรณผ้าต้อย
ผ้าห่มตุ๊ม แม่ดวงบุปผัง
ใส่ถงแขวน บ่แหนมซวกซก
หนาวเย็นคิง ที่ปิงใจ๋ข้อง
หันของแห่งน้อง ปอตุ่นอุ่นใจ๋
กำโศก๋า ก่อยหายเหือดงด
ม่วนวอนใจ๋ เยาะใยกู่ถ้อง
กำฟู่เก๊า เอาตุมเสียไหน
มางึดหัวใจ๋ เจ้าก้อนกลิ่นกู๊
สับไซ้เหาเอาเมงออกเสี้ยง
เอี้ยงผ่อเลี้ยง บินเบี่ยงตวยจ๋อน
ปี้เมาฮักนาย เหลือหลายหลืบจั้น
กันได้เผือแฝง เปาแปงตั๋วเจ้า
ปี้เมาฮักน้อง แม่คำขะจ๋อน
หล้างเตื่อก็ไป อาศัยอยู่วัด
ปี้บ่ตุกข์จ๋น ทารนฮ้อนไหม้
อยู่มาจุ๊มื้อ ปี้ทรงโศก๋า
เจ็บหลับสึง ลมขึ้นยึ่งยัด
บ่เหมือนนางราม เมื่อยามอยู่ห้อง
แก้วเหลี่ยมเพชร วิตุนสามสี
ก๋ารหล้างกวรขาย อุบายตังซื้อ
น้องจัดแจ๋ง แต่งดาสร้างแสร้ง
ตั้งแต่น้อง แม่แพรสีจั๋น
ก็บ่เหมือน อยู่ใกล้เตียมน้อง
หล้างเตื้อมีไกล๋ หล้างทีมีใกล้
หากมีจุทิศ ลับแลงสันฐาน
ฝูงหมู่จุมเกย บ่เสยตอดละ
ของกิ๋นหยัง บ่บกเหือดแห้ง
มีพร่ำพร้อม โต๊ะโตกกัวะขัน
ขอนายแปง จุ่งแยกสอดตวั๊ก
หล้างคนนุ่งไหม หล้างคนนุ่งฝ้าย
ข้ามาระนึก กึ๊ดสอดใสใจ๋
ลวดตกสะเกิ้ด กึ้ดเกี้ยวเลี้ยวล้วง
ลวดก๋ำเข้าจุก ฮีบลุกไปจ้อย
กื๋นลืนน้ำ ซ้ำลงหลำหลอ
และอันและมี ไปเสี้ยงพร่ำพร้อม
น้องมาทำกั๋ม ทำเวรใส่ข้า
ตั้งแต่น้อง จากห้องหนีหาย
ป๊อยบ่ได้จ๋า ได้ต้านปากป๊อง
หลอนปี้ไปก๋าย บ่หันก็ได้
ห้องนึ่งนั้น ปุ๋นปิดอายหยาย
ว่าเมียละผัว เก็บตั๋วซ่อนลี้
ปุ๋นดีอ้ายต๋าง รำคาญใจ๋ใบ้
แดนแต่นั้น ปี้บ่ไปก๋าย
บ่กึ๊ดตังขาย อุบายจ่ายซื้อ
ผาถะนา ขอได้หันหน้า
ขอเชิญเทพท้าว เขตด้าวตังก๋ม
จุ่งบันดลใจ๋ แม่แก้วไข่ฟ้า
จักเซาะถามหา นายเฮาที่ข้อง
เต๋มไปอั่งวะ ตะโก้งหงสา
บ่ว่าเมืองไหน จักไปค้นคว้า
เต๋มนายมีผัว เตียมแยงแฝงเฝ้า
อันนี้น้อง แม่อินลงเหลา
ไค่หันหน้านาย เหมือนอกจะโล้ง
กันมีปีกหาง บินซานไปได้
จักเอาน้องฮัก ฮอมแปงขวัญต๋า
สุดวิสัย นั่งไห้งุ่มงว้า
จับหล้างคืน บ่นอนจ๋นแจ้ง
นอนนั่งคิด คะมุ่นขะหาย
สองดวงต๋า เป้ดตาด้วยพริก
น้ำต๋าตก กั๊ดอกนั่งไห้
รือว่าน้อง เจ้ากาบไก๋สร
รือมีกู่แฝง กู่แหงเปื่อนป๊อง
นายบ่เหงาผาญ ชื่นบานต๋าหน้า
รือว่าน้อง นับอยู่นับกิ๋น
กล๋างคืนนอน ใจ๋จ๋อนสอดตวั๊ก
หวังว่านาย ปี๊กคืนหาข้า
ผ่อซั้นแต๊ เป๋นว่าเงาเสา
หันของกิ๋น ตี้อั้นเกยมัก
อนหิว โรยแฮงแก๋มไข้
ปาเปื่อนตุกข์ สอดดั้นขวงขวาย
ว่าอดใจ๋กิ๋น ข้าทำแต่งไว้
อย่าไปมัวเมา ปากหมองท้องเส้า
จมกู่ซ้อน บ่สีเนหา
ต่าปี้เป๋น น้ำมันขี้หย้า
ไชยลังก๋า หันข้านั่งไห้
อย่าว่าปี้นี้ แต่งถ้อยประสม
ปี้ไห้หมองเหงา หาเจ้ากลิ่นกู๊
ปุ๋นดีไค่ถาม ใจ๋ความสักข้อ
ข้อนตี้ตุกข์ บ่มีไผเหมือน
ขอน้องฮัก แก้วชอบชาต๋า
เหมือนนกปาปื๋น หากิ๋นเลี้ยงต๊อง
แอ่วไปจุกเหงา ซบเซานั่งไห้
หัวอกปี้ไท้ เปียงแค่ลนเผา
ขุดกุ่นเสีย อย่าหื้อเติ้กค้าง
กันนายขุด โก่นตุมเสียได้
ก้ำพองเป๋นก๋อ งวง งอ ออกด้วย
เมื่องแพร่ปื้น สี่ห้าปี๋หลัง
นายหันไผ ได้กิ๋นอิ่มต๊อง
กันได้ปลูกฝัง ยังยายเป๋นถ้อย
คนได้เยียะ ก็อุ่นใจ๋กิ๋น
นายได้กิ๋นป๋า ลวดลาเสียจิ๊น
ปากว่ารือ ใจ๋ก็อืออั้น
ยามเมื่อน้องฮัก ไผยังบ่จ๋ำ
ยามจักหนี มีกำสั่งไว้
ผ่อเมืองสวรรค์ ลงกิ๋นแกลบก้อง
เจ้าทิพพะยะ ที่ปิงหัวใจ๋
ฝูงญิงจาย ตังหลายหมู่นั้น
เต๋มหลับฝันหัน บ่กวรดีแก้
นะคะระ เมืองปิงโก๋ไส
ปุ๋นอั้นแล้วตั๋ว เจ้าสร้อยดอกไม้
ทำกั๋มบ่ปอ ทำคอแถมด้วย
ปี้ได้ปั๊ดน้อง ที่ข้องใจ๋ผัน
รือว่าบุปเป ป๋างหลังภาวะ
กั๋มสนอง คอบคืนสายเส้น
ปั๋งตอบต๊า ไคว่ได้เถิงตั๋ว
กั๋มสนอง หื้อข้าปั๊ดน้อง
ต๋ามวาจ๋า อั้นข้ากับเจ้า
เต๋มนายบ่ฮัก บ่บาระขัง
บ่ได้เป๋นผัว ขอเป๋นปี้น้อง
ยกหัตถา มือขึ้นลูบหน้า
ออนก่อนนั้น ยังได้ก๋ำถือ
บ่ใช่ว่าจาย ปี้แข้งแจงจี๊
ได้อุปถัมภ์ ตอตำแผ่นผ้า
ปี้บ่ลุบล้าง ตุมดายหายสูญ
เป๋นของกิ๋น ครัวทรงเครื่องใจ้
กั๋วฟักฟันตม สุมไฟหื้อไหม้
ดูบ่กึ้ด เผิดหน้าอายต๋า
ค้านฮู้ค้านหัน กั๋วเจ้าน้องฮัก
ปี้จักฝากหยัง กั๋วดังเกี้ยดกล้า
กันว่าน้อง ตี้ข้องใจ๋หมาย
ย้อนบ่ดีกิ๋น ดีทรงดีใจ้
หลอนจ๋าเกิ๋น กำเดิมล่วงโป้น
ปอขอน้องฮัก แม่แก้วสีผาย
บ่สู้เกาะเกี๋ยว ติดเกี้ยวจ่องก๊อง
เต๊ามีวิสัย ยาวปอคืบเหยี้ยม
หลอนว่าน้อง ที่ข้องใจ๋หมาย
หื้อไปวานเขา ที่เจ้าเกยฮัก
ผ่าสูนกั๋น นอกดังคะครื้น
กันไผประสงค์ เก็บมาอ่านใจ้
ก่อนแหล่นายเหย……………..
เจ้าหัวคำซม ต้อดตุมละข้า
ไขฟู่หื้อหลายราย
ก็ป๋างคราวคราถ่านี้
เป้ดเปียงเฟืองน้องเหยืองเบื่อข้า
กำฟู่ต้นฮอยลืม
หมายฝากอินทรีจิ่มน้อง
น้องจ๋งจิงจัง ฮอยแหนงหน่ายข้า
กับสาเหตุอั้นใดจา
หล้างขอทุเลาผ่อนไว้
หากเป๋นวงษ์วารปี้น้องกั๋นใกล้
ไผจักข่มฆ่าฟันนาย
กับลับแลงไจเขตค้าย
น้องหยังบ่เตียว ตวยไปฟู่ข้า
ยังฮู้เชื่อด้วยดินไฟ
ฮอยว่าพรมล่ายเปี๊ยน
จ๋งกระทำ หื้อน้องจากข้า
จุมหมู่อั้นนายเกย
หากยังมีบ่ไร้
บ่หนีกำเกิม จักเติ๋มไถ่เจ้า
บ่ตุมตอดต้นวาตี
บ่ปิดอำพางเงือดเงื้อ
กันว่าจักไป เอาปี้มาอ้าง
กั๋วไฝ่เอยาวไป
ผดในคอฮู้ปื้น
น้องหากเมาลมไปสมสู่หน้า
ติดสืบเส้นสายใย
ใจ๋ในเปียงนุ่นงิ้ว
หวังจี๋บัวตอง น้องหันแต่ข้า
ป๊อยบุบุ่นฝ้ายดอยดง
เหมือนจักมีมาแน่คัก
ยามเมื่อนายพองน้องหันว่าแก้ว
ตั๋วม่อนข้าสันเดียว
ป๊อยถูกฟองลมเหี่ยวม้าน
ปี้บ่ฮู้คิง ติ๋งตั๋วสักหน้อย
ตี๋เตื่อมหลิ้มจิ๋มลง
อั้นตั๋วซายาแต่งไว้
ปี้เอามาแยงผ่อกอยต๋างหน้า
ตบลูบเกี้ยงแป๋งดี
อั้นสีมือนายแต่ไว้
ซะแม่นว่ายังเกิ้ดค้างจิ่มข้า
กั๋วกลิ่นเจ้าหายไป
ย่อมเอามาห่มเนื้อ
กันหอระทัย วันใดโศกเศร้า
อดอยู่ได้เป๋นคราว
บ่จ๋าเติงเรียมปี้ไท้
เอาก๋ำใส่ไฟ รือไหลน้ำกว้าง
ไผสอนสั่งหื้อจังจาย
จับยืนยองผ่อเลี้ยง
มีแต่ควายปอนบ่รอนฮักเอี้ยง
บ่จ๋างจืดด้วยกำแปง
ปัดแป้นดินนอนก็แล้ว
จ๋นหาหว่างนอนผ่อนยั้งบ่ได้
กิ๋นซากเข้าเหลือเพล
ยังหลับดีอิ่มต๊อง
เพราะตั๋วซายาน้องบ่มีใกล้
บังเกิดด้วยสันใด
ป๋างยามออนก่อนนั้น
นิตนั่งเตรียมบ่หนีจากข้าง
ตกแต่งหื้อต๋ามมี
บ่ขีเคิงใดตุกข์ฮ้อน
หกวิ่งยัน หนีไก๋จากข้า
ปี้ตุกข์โศกต้องหลายแซง
โขงอาณาระยะ
ปุ๋นจมบานทำตานม่วนเหล้น
มาบอกต้านเจินไป
เหมือนนายแปงหากฮู้
ของจื๋นจ่าวมันหอมหวานใส่ด้วย
เหมือนดั่งอั้นหนมา
หลายนารีละลุ้ม
ว่าผืนสะไบเหมือนของน้องเหน้า
ใจ๋สอดดั้นเติงนาย
ผันบันเอาจอกน้ำ
เจ็บในคอ ป๋านจักแตกอ้า
เพราะใจ๋อ่วงอ้อมอาลัย
หื้อเวทนาบ่อแล้ว
บ้านสันคอกควายปี้บ่ก๋ายใกล้
หันแต่ห้องหมองดาย
อกทรวงในยิ่งล้ำ
ฝูงญิงจายหลวงหลายเพื่อนบ้าน
หนีวิ่งผ้ายเสียเมือง
กั๋วเขาร่ำไรดั่งนี้จวั๋งเมานาย แล่นเหนือตกไต้
บ่จ๋งใฝ่เอื้อเงินคำ
อย่าไกกาก้าดว้าง
อินตาพรหม ครุฑนาคต่ำใต้
หื้อกลับป้อกหน้าคืนมา
ต๋ามตวยพองลู่ม้าง
สิบสองปันนา เขตลื้อเมืองฮ้อ
บ่ป๋งป่อยหื้อคนใด
จักต๋ามตวยเอาลู่ม้าง
เขาปาเมา สู่เมืองแพร่แก้ว
ก็สุดส่วนเสี้ยงปั๋ญญา
จักเหินบินตวยบ่ละ
เหาะเหินมา ผ่าลัดเมฆผ้า
บ่มีปีกอ้าเหินบิน
ต๋าปอแดงเลือดจ๊ำ
นอนหงายเมื่อคิง เปลี่ยนปิ๊กคืนขว้ำ
เพื่อตุกข์โศกเศร้าเมาวอน
ใจ๋เตียวไจไคว่คิด
บ่หลับบ่นอน กวักไหมปั่นฝ้าย
เรียงฮ่วมห้องปิงเปา
เป๋นสันใดจาน้องจั๊น
บ่กวั๋งเมาวิน เสมอดั่งข้า
ไปกล่อมเจ้านอนเรียง
ลุกขึ้นมาฟั่งฮับ
เมาบ่เมา จ๋นปอปุ๋นอั้น
มาเหมือนกรวดก้อนหินจา
เหมือนเป๋นหวัดไอหอบจ๊ำ
ของใดมี ตั้งหวานเปรี้ยวส้ม
เพื่อหื้อทุ่นไส้ ใจ๋ดี
เล้าโลมพรมคะค้อย
หนีพรากกา ทิ้งละไว้ได้
ก็หาบ่ได้สักอัน
ร่ำเปิงไปกล่าวจี้
มาจุล่ายจม บ่ไห้ว่าไห้
เขาหันปี้ไห้ตึงเมือง
ไค่ลองนั่งรอต่อต๊า
กึ๊ดหลายวันเดือน ก็มาบ่ได้
พิจาระนา ถัดถองหย้องเหยี้ยม
ขอตรัสเจตแจ้งดวงทัย
ใจ๋ในเฟือนเปื่อนปุ๊
เต๋มมีที่เมา ก็ใจ๋บ่หมั้น
หื้อหันเป่งกว้างตางยาว
ก็สาธุส่วนยินดี
ป๊อยแผ่นดินปอขาดน้ำ
ฝูงชะนัง ตังฝูงไพร่เจ้า
มีพ่องอั้นกานาย
ป่งใบงามหน่อเคือะ
เข้าตกดิน บ่ห่อนเป๋นหญ้า
บ่กึ้ดฮอดข้าผารม
จ่างจุมพรางล่ายก๊ด
ยามเมื่อจักจัง แม่คำซาวห้า
หลายเรื่องถ้อยวาตา
จักกลับมาไจปี้น้อง
ไขเหน็บกำ ตั้งใจ๋ว่าข้า
ไปขอกหื้อภาดา
ตั๋วคำแลสั่งไว้
มีกั๋งวลภัย นายฮู้จุข้อ
บ่แหนงหน่ายข้าสันใด
ปี้จวั๋งเมาตวยปั่นกว๊าง
ในปัจจุบัน ชาตินี้ต่อหน้า
ฮอยว่าข้าทำมา
เถิงเติงจายชาตินี้
รือได้ขายงัว ปั๊ดแม่ยามหน้อย
สายตี้ข้องลำดวน
ขอนายเฮากึ๊ดฮู้
เต๋มว่านายจัง บ่ปั๋งตอบเจ้า
เหมือนสืบเส้นสายเดียว
ก็เป๋นดินทรายคะค้อย
ติดแปดมือ แต่เฟื้องซีกเสี้ยว
เกิ้ดฟู่เกิ้งตังนาย
กับโภชนาอุ่นฮ้อน
จักหมายตอบกุณ แห่งนายน้องเหน้า
จักฝากหื้อยินอาย
บ่จับดวงทัยแห่งน้อง
ฝากตวยมา ดั่งรือเยี๊ยะได้
จ๋าว่าอี้นินตา
กั๋วผัวนายมาร่ำฮู้
บ่เหยืองเบื่อจาย หน่ายจังตั๋วข้า
จิ่งหลบหลีกหน้าหนีมา
ใจ๋นายบ่ดลถูกตั๊ด
อย่าติเตี๋ยนจาย นินทาด่าหน้า
เหตุแป๋งแสร้งยามเมา
ก่อยอดทำเปียนร่ำปิ๊ด
ง่อมงันนาย เมื่อเยี๊ยะหูกฝ้าย
มาอ่านหื้อญิงฟัง
เสียงคลื่นต้องฟองเฟือน
เตี่ยงสนั่นใต้ดินเฟือน


ทำความเข้าใจเกี่ยวกับเว็ปไซต์ www.kasetsomboon.org
ข้อตกลงก่อนชมเว็ปไซต์
บทความบันทึกการเดินทางของเว็ปมาสเตอร์ นายตัวดี ท.ทิวเทือกเขา
คลิ๊กอ่านได้เลยครับ มีทั้งหมดตอนนี้ 14 ตอน
  ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่ ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่
1. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 1 11. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 11
2. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 2 12. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 12
3. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 3 13. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 13
4. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 4 14. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 14
5. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 5 15. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
6. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 6 16. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
7. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 7 17. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
8. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 8 18. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
9. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 9 19. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
10. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 10 20. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
21. นิยายรักน้ำเน่า เรื่องล่าสุด
22. บันทึกรักน่าอ่าน
23. รักเดียวใจเดียว
ขอบคุณนะครับ ที่ติดตามอ่านบทความของผม นายตัวดี ท.ทิวเทือกเขา
ท่านสามารถติดตามอ่านเรื่องราวความเป็นมาของการสร้างอ่างเก็บน้ำญวนได้ โดยคลิ๊กที่หัวข้อได้ครับ
ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่ ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่
  1. กว่าจะมาเป็นแม่น้ำญวน ตอนที่ 1 4. ความเป็นมาของโครงการอ่างเก็บน้ำญวน 1
บทนำ
2. กว่าจะมาเป็นแม่น้ำญวน ตอนที่ 2 5. ความเป็นมาของโครงการอ่างเก็บน้ำญวน 2 ตอนที่ 2
3. กว่าจะมาเป็นแม่น้ำญวน ตอนที่ 3 6. เสียงน้อยๆที่คอยติดตามอ่างเก็บน้ำญวน จากผู้เขียน
ขอบคุณนะครับ ที่ติดตามอ่านบทความ ท่านสามารถร่วมเสนอแนวคิดได้ตลอดเวลานะครับ
ท่านสามารถติดตามอ่านเรื่องราวความเป็นมาของดอยผาขาม (ดอยผาข่าม) โดยคลิ๊กอ่านที่นี่ได้ครับ
ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่ ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่
1. ดอยผาขามตำนานสอนใจ ตอนที่ 1 7. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 1
2. ดอยผาขามตำนานสอนใจ ตอนที่ 2 8. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 2
3. ตำนานพระสนธนมโนราห์ ตำนาน 9. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 3
4. ตำนานนกหัสดิลงค์ ตำนาน 10. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 4
5. ยอดวิวดอยผาขาม ภาพประกอบ 11. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 5
6. ถ้ำน้ำดั้น บ้านห้วยปุ้ม บทความภาพ 12. บ้านปางถ้ำ – ถ้ำผาแดง – ถ้ำน้ำลอด ภาพ
ขอบคุณนะครับ ที่ติดตามอ่านบทความ ท่านสามารถร่วมเสนอแนวคิดได้ตลอดเวลานะครับ
 ท่านสามารถคลิ๊กอ่านเรื่องราวต่างๆได้ในแต่ละหัวข้อเลยครับ

ที่ ขื่อเรื่อง ที่ ชื่อเรื่อง ที่ ชื่อเรื่อง
1. ภาพเก่าเล่าเชียงคำ 26. ตำนานดอยผาขาม 1 51. ในหลวงเสด็จเชียงคำ
2. วัดพระนั่งดิน เชียงคำ 27. ตำนานดอยผาขาม 2 52. นายอำเภอคนแรกของเชียงคำ
3. ตำนานพระเจ้านั่งดิน 28. ตำนานดอยผาขาม 3 53. พระยาดัสกรปลาส
4. วัดเวียงพระแก้ว 29. ตำนานดอยผาขาม 4 54. ที่ว่าการอำเภอเชียงคำ
5. พญาคำฟูกับเชียงคำ 30. ตำนานดอยผาขาม 5 55. บ้านพี่เมืองน้อง น้ำตกภูซาง
6. ตำนานตุ๊เจ้าคอขาด 31. ตำนานดอยผาขาม 6 56. รวมข้อมูลหมู่บ้านต่างๆในเชียงคำ
7. ตำนานเมืองคุ้ม 32. ตำนานดอยผาขาม 7 57.  พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช
8. ตำนานดงเปื๋อยเปียง 33. ตำนานดอยผาขาม 8 58.
9. ตำนานดงป่าแดง 34. ตำนานดอยผาขาม 9 59.
10. ตำนานกู่ผาแดง 35. พิธีกรรมล้านนาบ้านเฮา 60.
11. ตำนานขุนหาญดงโก้ง 36. แนวกำแพงโบราณเชียงคำ 61.
12. ตำนานทุ่งทัพ 37. ภาพในตลาดเชียงคำปัจจุบัน 62.
13. ตำนานดอยปู่ง่าว 38. ภาพบรรยากาศมุมสูงของเชียงคำ 63.
14. ตำนานเจ้าหมวกคำ 39. สาวงามไทลื้อ 64.
15. ตำนานพระธาตุดอยคำ 40. ภาพวิวยอดดอยผาขาม 65.
16. ปริศนาธรรมพระนั่งดิน 41. อนุสรณ์ผู้เสียสละเชียงคำ 66.
17. พระเจ้าแสนแซ่ 42. ภาพงานอนุสรณ์ ปี 2557 67.
18. สล่าปั้นพระงามเจียงคำ 43. สถานีวิทยุปวงผญา 68.
19. สุริวงศ์ องค์สุดท้ายเจียงคำ 44. โรงหนังประสพสุขรามา 69.
20. ปี่ขับลื้อ..โดยนพดล 45. สืบชะตาแม่น้ำญวน 70.
21. ผางลาง 46. ศูนย์หัตถกรรมผ้าไทลื้อ ทุ่งมอก 71.
22. วัดร้องเก่า ต.ร่มเย็น 47. พาเที่ยวบ้านฮวกชายแดนไทยลาว 72.
23. บ้านปี้ ต.เวียง อ.เชียงคำ 48. นางพญาเสื้อโคร่งบ้านเรา 73.
24. งานไทยลื้อเจียงคำ แข่งขันไก่ตั้ง 49. ธรรมชาติเชียงคำบ้านเฮา 74.
25. เสน่ห์บ้านเฮาธรรมชาติโอบล้อม 50. แอ่วทุ่งทานตะวัน ป่าซาง 75.
รวมภาพต่างๆ (1)
รวมรูปภาพต่างๆ (3)
รวมภาพต่างๆ (5)