Get Adobe Flash player

25 พฤษภาคม 2557 วันที่ต้องจดจดไปอีกนานแสนนาน

“หลากหลายเรื่องราว ที่ใครคนหนึ่งเคยเล่าให้ฉันฟัง แม้แต่ผู้คนในบ้านของเธอเองเธอก็เล่าเรื่องต่างๆนานาให้ฟัง ทั้งเรื่องครอบครัวของคนขายประกันหรือแม้แต่เรื่องพี่สาวที่เธอนับถือที่ทำกับสามีของเขา เธอยังบอกฉันเองว่า เขาคนนั้นทำกับสามีของเธอได้อย่างไรทำไมเขาถึงใจร้ายใจดำจริง ฉันก้อได้แต่รับฟังและหวังไว้ว่ามันคงไม่เกิดขึ้นกับฉันแน่นนอนเพราะมีเรื่องราวคนอื่นทำให้เห็นทำให้เห็นเป็นตัวอย่างแต่สุดท้ายฉันก้อเจอกับตนเองจนได้ ยากที่จะลืมเลือนแต่ก้อโกรธเกลียดเธอไม่ลง เพราะฉันรักเธอจริงๆ และจะไม่มีวันลืมเธอ ในช่วงระยะเวลาสัปดาห์ที่ผ่านมามีอะไรหลายอย่างในชีวิตได้เปลี่ยนแปลงแบบตั้งตัวไม่ทัน มันรวดเร็วมากจนไม่อยากจะเชื่อว่า มันเป็นความจริงหรือ มันเกิดขึ้นได้อย่างไร คนที่บอกและสัญญากับเราบอกให้เราเชื่อใจ บอกว่ารัก บอกว่าคิดถึง บอกไม่มีทางนอกใจให้ตั้งใจทำงานเก็บเงิน สิ้นปีจะได้กลับมาจัดพิธีสู่ขอและแต่งงานกัน ยอมรับว่าเจ็บเจียนตายร้องไห้ ล้มทั้งยืน น้ำตาลูกผู้ชายมันไหล พูดไม่ออกบอกไม่ถูกสับสนกับชีวิต นี่ละเขาเรียกว่าอำนาจของความรัก แต่ไม่เป็นไร ความรักที่มีให้ก้อยังมีให้เหมือนเดิม เพื่อความสุขของเธอ ฉันยอมอภัย ไม่โกรธ ไม่เกลียด นับต่อแต่นี้ไปจะตั้งใจทำงานและมีสติเพิ่มมากยิ่งขึ้น สู้ๆต่อไปนะ “

กาลครั้งหนึ่งมาแล้ว ณ ห้วงเวลาแห่งการสับสนกับชีวิตของชายพเนจรคนหนึ่ง ได้เร่ร่อนรอนแรมไปยังสถานที่ต่างๆทั่วโลก กับการเดินทางอย่างมีจุดหมายไปอยู่ ณ ซีกโลกหนึ่งทางฝั่งตะวันตก จนในวันหนึ่ง เขาได้คุยกับเพื่อนที่อยู่อีกซีกโลกหนึ่ง ณ ดินแดนอาทิตย์อุทัย เพื่อนคนนี้เป็นคนที่ชอบพูดอะไรตรงไปตรงมา เขาก็ถามชายคนนั้นว่า “เพื่อนมีแฟนหรือยัง ชายพเนจรคนนั้น ก็ตอบว่า ยังไม่มี แต่เคยคบเคยรู้จักกับสาวลาวปากเซคนหนึ่งผ่านทางเฟรชบุคอยู่คนหนึ่งยังไม่เคยเจอตัวจริง เขาไปเรียนอยู่ญี่ปุ่นเหมือนกัน และสุดท้ายเขาก็บอกเลิกกับเรา เพื่อไปคบกับหนุ่มเนปาลที่เป็นเพื่อนนักศึกษาด้วยกัน ชายพเนจรคนนั้นก็เสียใจอยูพักใหญ่ แต่เพราะความที่ไม่เคยเจอกันหรือตัวจริงมาก่อน เพียงแค่เคยคุยผ่านทางออนไลน์” แล้วเพื่อนชาวญี่ปุ่นคนนั้น ก็เลยแนะนำว่า เอาอย่างนี้ไหม เราเห็นนายเป็นคนอัธยาศัยดี มีความขยันตั้งใจ เราก็มีน้องสาวที่เรารักอยู่คนหนึ่ง แต่เขาคนนี้เป็นแม่หม้ายผัวตายแถมมีลูกติดอีกคนหนึ่งนะ สามีเขาเพิ่งฆ่าตัวตายได้ประมาณ 2 เดือนที่ผ่านมา เขาสงสารน้องสาว อยากให้มีชีวิตที่ดีขึ้น เพราะเขารู้ว่าตลอดระเวลาที่ผ่านน้องสาวเขามักเจอแต่อุปสรรคต้องทรรับรู้เรื่องสามีเก่าของเธอที่ตัดสินใจฆ่าตัวตายไป เพื่อให้ได้รู้จักคนดีๆ เพราะเขาเชื่อว่าฉันเป็นคนดีแน่นอน ชายพเนจรคนนั้น ก็เลยตอบไปว่า “จริงๆแล้ว เขาก็ไม่ได้ดีเลิศประเสริฐศรีดังใครชมมากเท่าไหร่นักหรอก แต่เขารู้ว่า เขาไม่เคยสร้างความเดือดร้อนให้กับใคร ไม่เคยหาเรื่องใคร รู้ว่าควรดีกับใคร เขาไม่เคยรังเกลียดหรือสนอดีตของใคร เพราะทุกคนต่างก็มีอดีตมาด้วยกันทั้งนั้น บางครั้งอาจจะเกิดจากความตั้งใจหรือเกิดความผิดพลาด แต่ขอให้ความผิดพลาดนั้น เป็นบทเรียนสอนตนเองและไม่กลับไปทำอีกเป็นครั้งที่สอง เขารับได้ หากหญิงคนนั้นรักเขาจริงๆ เพื่อนคนนั้น ก็ได้เล่าเรื่องราวต่างๆของน้องสาวของเขาให้ชายพเนจรคนนั้นฟัง ตั้งแต่การไปอยู่ที่กรุงเทพฯจนถึงภาคตะวันออกของไทยและกลับมาอยู่ยังบ้านเกิดเมืองนอนของตนเอง และสุดท้าย ก็ได้แนะนำพร้อมเอาชื่อเฟรชของน้องสาวของเขาให้ ต่อไปขอเรียกชื่อน้องคนนั้นว่า น้อง ว แล้วกันนะครับ ส่วนชายพเนจรคนนั้น ขอใช้ชื่อว่า คุณ ท.เพื่อที่จะไม่ให้กระทบกับใคร

หลังจากที่ได้รับเฟรชแล้ว เพื่อนสาวก็ได้ให้เบอร์โทรน้อง ว. ให้กับ นาย ท. ด้วยความที่ยังไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ก็เลยได้อาศัยการแนะนำจากเพื่อนที่อยู่ญี่ปุ่น โดยที่เพื่อนคงได้โทรไปแนะนำกับน้องสาวแล้วว่า จะติดต่อคุณ ท. ให้รู้จัก จากนั้นไม่นาน คุณ ท. ก็ได้โทรกลับไปยังเมืองไทย เพื่อสนทนากับน้อง ว. ในตอนแรกก็มีการเขินกันบ้าง แต่ก็พยายามบอกกับน้อง ว. ว่า พี่คนตรง มีอะไรก็คุยก็พูดกันตรงๆ ขอให้พี่รับรู้เรื่องราวของน้องทุกอย่าง น้องไม่ต้องเสียใจหรือสนใจคำพูดใดๆของใครทั้งนั้น เมื่อพี่จะคบใครแล้ว พี่คบด้วยใจรักใครรักจริง หวังที่จะสร้างอนาคตร่วมกัน จากนั้น เราสองคนก็เริ่มคุยกันทุกวัน สนิทสนมกัน ณ เวลาขณะนั้น เป็นช่วงต้นเดือนกรกฏาคม น้อง ว. ได้ทำงานอยู่ที่สาธารณสุขแห่งหนึ่งของภาคเหนือ เราเริ่มคุยกันบ่อยขึ้นทุกวันวันละหลายเวลา วันเวลาทำให้ทั้งสองเริ่มสนิทสนมกันมากขึ้น จนในที่สุด ก็ได้ตกลงที่จะบินกลับมาพบหน้ากันในช่วงต้นเดือนกันยายน พ.ศ. 2555 ประกอบกับคุณ ท. ไม่ได้กลับเมืองไทยมาเป็นเวลาสามปีแล้ว ก็เลยถือโอกาสบินกลับไปไทย เพื่อไปเยี่ยมบ้านเยี่ยมพ่อแม่ และอยากกลับไปคุยไปเห็นหน้า คุณ ว. ด้วย

ในที่สุดเราก็ได้พบกัน โดยเย็นวันหนึ่งนาย ท. ได้ขับรถมอเตอร์ไซต์จากบ้านนอกเข้ามายังตัวอำเภอ และได้ขับรถมอเตอร์ไซต์ไปรับน้อง ว. ที่บ้านของเขา วันนั้น นาย ท. ยังจำได้ดีว่า น้อง ว.แต่งชุดสีชมพูสวยงามมาก ก็ได้เข้าไปยกมือไหว้แม่ของเพื่อนที่อยู่ญี่ปุ่น และขออนุญาตพาน้อง ว. ไปทานข้าวข้างนอก พร้อมด้วยลูกสาวตัวน้อยที่กำลังน่ารัก ตอนนั้นอายุลูกสาวน่าจะได้ประมาณสองขวบกว่าๆ เมื่ออกจากบ้านแล้ว น้อง ว. ก็ได้พาไปไหว้พ่อเขาที่อยู่บ้านอีกหลังหนึ่งถัดไปอีกหนึ่ง โดยได้สนทนากันสักพัก ฝากเนื้อฝากตัวกับอนาคตพ่อตา ดูท่านเหมือนจะดีใจมาก ก็ต้อนรับเราอย่างดีเรียกเราว่าลูกทุกคำ ก็รู้สึกตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูกเหมือนกัน

เมื่อออกจากบ้านพ่อตา เราสามคน น้อง ว. พร้อมลูกและนาย ท. ก็ได้พากันไปทานหมูกะทะที่ร้านหมูกะทะใกล้ๆตัวอำเภอ เราก็พูดคุยสนทนากันเป็นอย่างดี จากนั้น ก็มีหลานเขาอีกสองคนมาร่วมรับประทานอาหารด้วย หลังจากทานอาหารเสร็จ ก็ได้พากันไปยังเซเว่น ซื้อของเล่นเป็นตัวต่อให้ลูกสาวตัวน้อยไว้เล่นให้สนุก และก็ได้พากันไปพักยังรีสอร์ทแห่งหนึ่งใกล้ๆตัวอำเภอโดยมีหลานสาวเขาทั้งสองไปด้วย เช้าวันรุ่งขึ้น เราก็ได้ไปส่งลูกสาวตัวน้อยไปโรงเรียนอนุบาลด้วยกัน

จากนั้น นาย ท.  ก็พาน้องเขาไปยังที่ทำงาน แล้วน้อง ว. ก็ได้แนะนำให้คนทำงานน้องเขาได้รู้จัก ทุกคนต่างก็ยิ้มและทักว่า เราสองคนหน้าตาคล้ายกัน เราก็แอบเขินๆอยู่ เมื่อเสร็จกิจธุระในที่ทำงานของน้องเขาแล้ว ก็ได้ไปยังตลาด เพื่อซื้อขนมและผลไม้ต่างๆไปยังหมู่บ้านของตน เนื่องด้วยพ่อแม่และญาติพี่น้องจะได้ทำพิธีบายศรีสู่ขวัญให้ นาย ท. ก็ได้พา น้อง ว. ไปยังหมู่บ้านด้วย เพื่อเป็นการเปิดตัว ชาวบ้านหลายคนก็พากันแซว นาย ท. บอกไม่ธรรมดา มีแฟนน่ารักสวยด้วย นาย ท. ก็รู้สึกภาคภูมิใจอย่างบอกไม่ถูก และมีความเชื่อมั่นในความรู้สึกของตัวเองว่า ใช่แล้วล่ะ ผู้หญิงคนนี้ คงจะเข้ากับญาติพี่น้องของเราได้ และเป็นแม่ที่ดีของลูกของเราในอนาคตได้

คืนนั้น น้อง ว. ได้นอนที่บ้านของนาย ท. และตื่นเช้ามา ก็ได้ช่วยนึ่งข้าวและทำอาหาร ทำให้เรายิ่งมั่นใจ และแอบภูมิในตัวน้องเขาเป็นอย่างมาก และเช้าวันนี้ น้องเขาก็ได้พากันไปทำบุญที่วัด เพื่อใส่ข้าวที่ทำบายศรีสู่ขวัญ ปั้นเป็นก้อนถวายข้าวพระพุทธเท่าอายุตนเอง เราก็ได้ไปวัดและกลับมาด้วยกัน จากนั้น น้องเขาก็ได้โทรหาแม่ที่อยู่อีกอำเภอหนึ่ง ให้มารับลูกสาวตัวน้อยไปเที่ยวที่บ้านแม่ นาย ท. ก็ได้ไปส่งลูกสาวตัวน้อยที่ท่ารถในตัวอำเภอ พบแม่เขากำลังทานขนมจีนอยู่ ก็เข้าไปทักทายและยกมือไหว้ว่าที่แม่ยาย จากนั้นไม่นาน ก็ได้พากันกลับบ้าน ในวันนั้น เป็นวันที่ฝนตก ในตอนเช้า ก็ได้พาน้องเขาไปช่วยกันใส่ปุ๋ยยางพาราที่ภูเขา เราสองคนได้ช่วยกันใส่ปุ๋ยยางพาราด้วยกันจนเสร็จ ความรู้สึกตรงนั้น มันทำให้เรารู้สึกรักน้องเขามากยิ่งขึ้น เพราะน้องเขาบอกกับเราว่า ไม่เคยทำงานแบบนี้มาก่อน ไม่เคยขึ้นภูเขาเลย แต่น้องเขาก็ช่วยเราใส่ปุ๋ยยางพาราจนเสร็จ พอพักเที่ยง ก็ได้ก่อไฟเผาข้าวโพด และนำไก่มารับประทานอาหาร และก็กลับบ้าน และพากันไปเที่ยวก็ได้พาน้องเขาไปเที่ยวยัง อ่างเก็บน้ำและสวนลำไย ทั้งสวนยางพาราของน้องชาย จำได้ว่าฝนตกตลอดทั้งวัน จนเราทั้งสองเสื้อผ้าเปียกฝนด้วยกัน

คืนนั้นน้องเขาก็ได้นอนที่บ้าน และในตอนเช้า ก็ได้ไปส่งเขาทำงานอีกหนึ่งวัน และแม่เขาก็ได้เอาลูกสาวตัวน้อยกลับมาส่งที่ทำงานของเขา ส่วนนาย ท. ได้ไปยังตัวเมืองกับน้องชาย เพื่อที่จะซื้อรถเข็นมาให้พ่อไว้ใช้บรรทุกน้ำยางลงจากสวนมายังบ้าน เมื่อกลับมาจากในตัวเมืองแล้ว เป็นเวลาเย็นและในวันนี้ เป็นวันที่ฝนทำท่าจะตกหนักมาก ก็เลยแวะรับน้องเขาที่ทำงานของเขา โดยให้น้องเขานั่งรถกระบะพร้อมกับลูกสาวเพื่อที่จะไปบ้านของนาย ท.. แล้วให้นาย ท. รับรถมอเตอร์ไซต์กลับบ้าน ในระหว่างทางนาย ท. เกือบเอาชีวิตไปทิ้งเสียแล้ว เนื่องด้วยช่วงเวลานั้น ท้องฟ้ามืดมนฝนกำลังจะตก นาย ท.ก็เร่งขับรถมอเตอร์ไซต์ แต่ขับตามท้ายรถหกล้อ แล้วรถหกล้อเบรคกระทันหัน นาย ท. หักรถหลบเกือบไม่พ้น ดีที่ไม่มีรถสวนมาไม่งั้นคงกลายเป็นผีเฝ้าถนนเป็นแน่ จากนั้นก็ขับต่อไปได้แค่ครึ่งทาง ฝนก็ได้ตกลงมาอย่างหนักหาที่หลบฝนไม่ได้เลย ก็เลยขับรถฝนไปจนเปียกไปหมด จนขับไปถึง ณ ร้านก่อสร้างแห่งหนึ่ง จึงได้แวะและซื้อผ้ายางกันฝน เพื่อขับต่อไปยังบ้าน และถึงบ้านในตอนพลบค่ำแล้ว คืนนี้น้องเขาได้นอนที่บ้านอีกหนึ่งคืน พอตกตอนเช้าก็ได้พาไปส่งที่โรงเรียนอนุบาลและเราก้อพากันกลับบ้าน

วันนี้จำได้ว่า เป็นวันพระใหญ่ มีการทำบุญที่วัด และทราบข่าวว่า มีญาติผู้ใหญ่ แม่อุ้ยท่านได้เดินทางไกลจากอีกหมู่บ้านหนึ่งเพื่อมาฟังเทศน์ด้วย เราก็ได้ขี่รถซาเหล้งพาน้อง ว. ไปยังอีกหมู่บ้าน เพื่อไปรับแม่อุ้ยว่าท่านมาจริงไหม เมื่อไปถึงก็ได้ทราบว่าแม่อุ้ยมาจริง ก็ได้โทรหาน้องชายให้เอารถยนต์มารับแม่อุ้ยไปบ้านของเรา จากนั้นเราก็ได้ขับรถซาเหล้งกลับมายังบ้าน ก็ได้แวะถ่ายภาพวิวมาตลอดสองข้างทางจนถึงบ้าน ได้ภาพสีสวยงามมากๆ และแม่อุ้ยก็ได้ผูกแขนให้พวกเราด้วย ในเย็นวันนั้น ก็ได้มีเพื่อนเขา ที่เป็นคนบ้านเดียวกับ นาย ว. มาเที่ยวหาก็คุยกันอย่างสนุกสนาน จนกระทั่งถึงตอนเย็น ก็ได้มีลูกหลานแม่อุ้ยมารับและทานข้าวด้วยกัน แม่ทำอาหารให้ทุกคนรับประทานอย่างเอร็ดอร่อย และคืนนั้น ก็ได้มีเพื่อนที่ทำงานอยู่องค์การบริหารส่วนตำบลมาเที่ยวหาด้วย ก็คุยกันจนดึกและก็พากันกลับบ้าน

ในวันเดินทางกลับ พ่อไม่กล้ามาส่งขึ้นรถ ได้แต่นั่งน้ำตาซึม ไม่อยากให้ลูกจากไปทำงานในที่ห่างไกล เพราะนานๆจะได้กลับครั้งหนึ่ง ยิ่งในวันนั้น ทั้งหลานและลูกชายลูกสะใภ้ได้เดินทางกลับกรุงเทพฯพร้อมกันหมด ก่อนกลับได้รับ น้อง ว. เพื่อที่จะไปส่งที่บ้านของเธอ ก็ได้ไปส่งน้องเขา น้องเขาก็น้ำตาซึมไม่อยากที่จะจากลา ก็ได้ไปลาป้าเขา และป้าก็ได้ผูกข้อมือให้ ก็เป็นการอำลากลับกรุงเทพฯ เพื่อเดินทางต่อไปยังต่างประเทศ

เมื่อเดินทางมาถึงต่างประเทศ ก็ได้โทรศัพท์คุยกัน คุยกันมาอยู่พักหนึ่ง มีเพื่อนที่เป็นพระ ได้กลับไปยังเมืองไทย ก็เลยได้ฝากกล้องที่คอมส่งไปให้น้องเขา เพื่อที่จะได้คุยกันเห็นหน้ากันบ่อยยิ่งขึ้นเพื่อลดความคิดถึงลง จากนั้น เราก็ได้คุยเรื่องอนาคตร่วมกัน ว่าเราจะสร้างอนาคตร่วมกัน จากนั้น ก้อได้ดาวน์รถมอเตอร์ไซต์ให้น้องเขาหนึ่งคัน เพื่อที่จะได้ขับไปทำงาน เพราะเห็นน้องเขาบ่นเรื่อง ใช้รถคนอื่นเขาลำบากเกรงใจ บางทีหลานก็ใช้ พี่ชายใช้ มันไม่สะดวก ก็เลยตัดตัดสินดาวน์ให้ขับและผ่อนจ่ายให้ทุกๆเดือน หลังจากนั้น น้องมีความคิดอยากจะเปิดร้าน อยากมีกิจการเป็นของตนเอง ประกอบกับเวลานั้น พี่ที่ทำงานที่เดียวกับน้อง ว. ได้เปิดร้านไอศกรีมเนสเล่ห์ ใกล้กับวัดศักดิ์สิทธิ์แห่งหนึ่งในตัวอำเภอ พอดี พี่คนนั้นอยากย้ายกิจการกลับมาทำใกล้ๆร้านก๋วยเตี๋ยวของพี่สาวเขาใกล้ๆบ้าน

น้อง ว. ซึ่งมีความคิดอยากจะมีกิจการเป็นของตนเองอยู่แล้ว ก็ได้มาคุยมาปรึกษากับนายท. ว่าอยากจะทำบ้าง เพราะไปดูที่ร้านนั้นแล้ว น่าอยู่ มีห้องน้ำพร้อม อีกอย่าง บ้านที่เขาอยู่ปัจจุบัน ค่อนข้างจะคับแคบและอยู่กันหลายคน มีหลานอยู่ด้วยอีกสองคนไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ จากนั้น เราสองคนก็คุยกันว่า แล้วน้องอยากทำอะไร น้องก็บอกรอได้ร้านก่อนละกันแล้วค่อยว่ากันอีกที สุดท้ายเราสองคนก็ได้ร้านนั้นมาจริงๆ และก่อนจะย้าย ก็มีความคิดที่จะเปิดร้านหลายอย่างหลายชื่อ เช่น ชื่อ ร้านกันเอง น้องบอกอย่างเปิดเป็นร้านอาหารตามสั่งเล็กๆ มีโต้ะนั่งดื่มสักสามสี่โต้ะ ในความคิดตอนนั้น บอกตามตรงก็ไม่เห็นด้วยสักเท่าไหร่ แต่เพราะด้วยความรัก ก็เลยไม่ได้ขัดอะไรน้องเขา ก็บอกถ้าน้องชอบพี่ก็จะช่วยเต็มที่ ก็ให้น้องไปดูสถานที่ ปรากฏว่า เป็นสถานที่ขายของส่งทั้งเหล้าและเบียร์ในราคาถูก เป็นอันว่า ร้านอาหารตามสั่งเป็นอันตกไป เราก็แอบดีใจอยู่นิดๆ เพราะไม่ค่อยชอบเลย ในความคิดต่อมา ก็นึกถึงหลานของน้องเขาว่า เป็นคนมีฝีมือทั้งในด้านการจัดดอกไม้ทำบายศรี ความคิดเริ่มบังเกิด ก็เลยได้ตัดสินใจเอาสิ่งนี้ โดยที่จะตั้งชื่อว่า ร้านเอื้องคำ

เมื่อตกลงกันได้แล้ว ก่อนที่น้องเขาจะย้ายเข้าห้อง ผมก็ได้ไปทำเรื่องกู้ธนาคารที่อยู่ต่างประเทศ ก็ได้ส่งไปให้น้องเขาหมดเลย น้องเขาก็ได้ไปจัดแจงติดต่อซื้อ โต้ะเก้าอี้ ไปจัดสั่งสิ่งของเพื่อเตรียมเปิดร้านร่วมกัน ก็ได้โต้ะกินข้าวเป็นไม้อย่างดี ตู้เย็นสองประตู เตาแก็ส คอมพิวเตอร์ และโต๊ะคอม ติดจานทีวีและอินเตอร์เน็ต พร้อมของใช้อื่นๆ ที่จำเป็นต่อการดำเนินชีวิต

เมื่อได้ของมาแล้ว ก็ได้ให้พ่อและหลานชาย ได้ไปช่วยกันขนตู้เสื้อผ้าและเสื้อผ้า รองเท้าจากบ้านพี่ชายของเขา เพื่อไปยังร้านเช่าหลังใหม่ ทำการติดต่ออินเตอร์เน็ตให้เสร็จสรรพพร้อมเข้าอยู่ และความคิดก็เริ่มเปลี่ยนจากร้านทำบายศรี เนื่องด้วยมีความเห็นไม่ค่อยลงรอยกับคนที่จะทำและหลังจากนั้นไม่นาน น้องเขาก็ขอโอกาสลงไปเยี่ยมเพื่อนเขาที่นครนายกและกรุงเทพฯ น้องเขาได้ไปเดินยังห้างฟิวเจอร์ปาร์ครังสิต ไปเห็นเขาทำเสื้อปั้มอักษร ก็เลยเกิดความคิด อยากเปิดร้านขายเสื้อผ้า และทำเสื้อปั้มอักษรไปด้วย ก็ได้มาขอคำปรึกษาเรา ด้วยความรัก น้องอยากทำอะไรพี่ก็ส่งเสริม ก็ได้ไปค้นหาไปติดต่อยังที่ทำเสื้อปั้มอักษร ก็ได้ไปเจอร้านหนึ่งในอินเตอร์เน็ตที่รับทำตัวปั้มพร้อมให้สีและสอนวิธีการทำเสื้อปั้มอักษรให้ ก็เลยได้ติดต่อขอซื้อและสั่งทำตัวปั้ม เมื่อได้ของมาแล้ว ก็ได้ทำการสร้างเพจบนเฟรชบุ้คทำการโฆษณา ในตอนแรกๆก็มีคนสนใจบ้าง น้องเขาก็ไปทำงานประจำเขาที่เดิม และกลับมาทำในตอนกลางคืน ก็ได้สั่งเสื้อปั้มอักษรมาประมณ 3-4 ร้อยตัว ขายทั้งเสื้อเปล่าและเสื้อปั้มอักษร ทำอยู่ได้สักพัก น้องเขาก็รู้สึกว่า เหม็นสีปวดศรีษะ ประกอบกับช่วงนั้น ผมได้เข้าเว็ปไซต์ ได้เห็นการสกรีนในรูปแบบใหม่ ที่เรียกว่าการสกรีนแบบฮีตทรานสะเฟอร์ ก็เลยปรึกษากับน้องเขา น้องเขาก็เห็นดีด้วย ก็เลยตัดสินใจที่จะลงทุนอีก ก็เลยยอมใช้เครดิตที่ต่างประเทศ ได้สั่งสินค้าทางออนไลน์ สำหรับเครื่องฮีตทรานเฟอร์ และเครื่องปริ้นหมึกซับ เครื่องปริ้นหมึกสีเข้มอีก พร้อมทั้งอุปกรณอื่นๆ เมื่อได้เครื่องมาแล้ว ก็รับทำทางออนไลน์ ก็มีลูกค้าสนใจมากพอสมควร ก็ได้สั่งทำกันมาเรื่อยๆ ได้ประมาณ 6-7 เดือน น้องเขาได้ทราบข่าวว่า มีร้านที่จะให้เซ้ง อยู่แถวบริเวณหน้าโรงเรียนประจำเภอ เป็นร้านที่หน้าสนใจมากพอสมควร ก็ได้โทรปรึกษาพูดคุยด้วยกันตลอดมา เพราะผมเป็นคนออกแบบและส่งให้น้องเขาทำ เราได้ทำร่วมกันมาความรักความผูกพันก็เริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆ จนได้ให้น้องเขาไปติดต่อและได้ทำสัญญาเช่าตึกเป็นเวลาสองปี เป็นค่าเช่ารายเดือน และก็ได้ทำการย้ายของโดยให้น้องชายและพ่อพร้อมน้าชายไปช่วยกันขนของมายังร้านใหม่ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ย้ายไม่ได้นั่นก็คืออินเตอร์เน็ต เพราะสัญญาเช่ายังไม่ครบ จะย้ายก็ย้ายไม่ได้ ก็เลยต้องยกเลิกและเสียค่าปรับไปอีก และได้มาขอเปิดบริการอินเตอร์เนตตัวใหม่ที่ร้านใหม่หน้าโรงเรียน

หลังจากนั้นก็ได้ปรึกษากับน้องเขาว่า น้องอยากออกมาทำร้านแบบเต็มตัวไหม น้องเขาก็อึดอัดจากที่ทำงานและก็ปรึกษาว่า อยากทำอะไรหละ น้องก็บอกว่าอยากทำไอติมทอด ผมก็บอกว่า ถ้าอย่างนั้น ก็ลองศึกษาสูตรดู และออกมาทำร้านเลย น้องเขาก็ตกลง เป็นอันว่า ผมก็ต้องไปกู้เงินธนาคารที่นี่อีกเป็นรอบที่สองเพื่อมาลงทุนทำร้านไอศกรีนมทอด ทั้งเช่าตู้ไอศกรีม ทั้งโต้ะเค้าเตอร์ เก้าอี้ที่สั่งมาสองรอบ ในช่วงแรกขายได้ดีมากทำแทบไม่ทัน และงานสกรีนก็มีคนสั่งเข้ามาเยอะมาก จนบางครั้งทำแทบไม่ทัน มีอยู่ช่วงสงกรานต์ เครื่องปริ้นเสีย งานก็เร่งรีบ ผมนี่แทบจะเป็นบ้าแทน ต้องติดต่อและสุดท้ายก็ช่วยคลี่คลายสถานการณ์ได้โดยการสั่งเครื่องปริ้นตัวใหม่เข้ามา งานเลยผ่านไปได้ด้วยดี และผมก็รับภาระค่าใช้จ่ายดูและทุกอย่าง บางครั้งเกิดปัญหากับครอบครัวของเขา ทั้งหนี้สินพี่สาวของเขา ประกันพ่อแม่ ก็ต้องรับผิดชอบไปด้วย แต่ด้วยความรักก็ได้ทำด้วยความเต็มใจมาโดยตลอด

เมื่อต้นเดือนพฤษภาคมที่ผ่านมา น้องเขาบอกว่า อยากทำเฉาก๊วยขายเพิ่ม เพื่อดึงดูดลูกค้า ก็เลยตัดสินใจไปซื้ออุปกรณ์พร้อมโต้ะขายมาอีกชุดหนึ่ง และในช่วงนี้เป็นช่วงที่มีค่าใช้จ่ายค่อนข้างเยอะ ลูกสาวก็เข้าโรงเรียนใหม่ต้องตัดชุด ค่าอาหารค่าเทอมสารพัด จนบางครั้งผมอึดอัดไม่เป็นอันกินอันนอน

ในระหว่างที่เราตัดสินใจทำกิจการร่วมกัน เราได้ปรึกษาพูดคุยรับรู้ถึงปัญหาทุกอย่างร่วมกันตลอดเวลา เปิดกล้องคุยกันทุกเวลาหากมีเวลาว่าง เพื่อลดช่องว่างระหว่างระยะทางไกล ผมต้องอดทน อดหลับอดนอน อดข้าว ทานข้าววันละมื้อ เพื่อให้มีเงินเหลือส่งไปให้ค่าเช่าตึก ค่าลงทุน ค่าผ่อนสินค้าที่ยังคงค้าชำระ ค่าใช้จ่ายจิปาถะที่ประหยัดแบบสุดๆ และงานของผมเป็นงานค่อนข้างที่จะเก็บกดเรื่องอารมณ์พอสมควร เนื่องด้วยเป็นงานที่ต้องเจอลูกค้าที่ค่อนข้างเอาใจตนเอง ใจร้อน และที่สำคัญทำงานคนเดียว บางครั้งปวดหนักปวดเบาก็ต้องทนเอา วิ่งเข้าวิ่งออก บางครั้งยืนวันหนึ่ง 6-7 ชั่วโมงไม่ได้นั่ง บางครั้งยังแอบน้ำตาซึม และการกินการอยู่ก็ลำบาก บางครั้งทำอาหารวันหนึ่งกินได้สามถึงสี่วัน เพื่อลดทอนรายจ่ายตรงนั้น ส่งให้พ่อจ่ายค่ารถกระบะที่ได้ดาวน์ให้พ่อไว้หนึ่งคันด้วย ที่เหลือก็จะส่งให้น้องเขาทั้งหมด โดยที่ไม่มีจ่ายค่าเครดิต ก็ต้องไปหารับจ้างตามแหล่งก่อสร้าง เพื่อหารายได้เสริมเอามาส่งดอกผลัดไปในแต่ละเดือน บางเดือนหมุนไม่ทันจริงๆ ก็ตั้งใจทำงานมาอย่างนี้ตลอด โดยที่น้องเขาก็เป็นกำลังใจให้ตลอดเวลา เพราะน้องเขาสัญญาและบอกให้เราเชื่อใจ จะไม่มีใคร จะรอ จะรักเราคนเดียว เราก็ได้แต่เชื่อใจ ถึงแม้จะมีใครเล่าอะไรให้ฟังเราก็ ไม่เชื่อว่ามันจะเป็นไปได้

จนกระทั้งวันที่ 23 พฤษภาคมที่ผ่านมา น้องเขาบอกว่าจะไปงานศพยายที่ต่างจังหวัด จากนั้นก็เงียบหายไปเป็นเวลาสองวัน ส่งข้อความหาก็ไม่ตอบ โทรหาก็ไม่รับ ทั้งที่เห็นว่าออนอยู่และเปิดอ่านข้อความเราอยู่เป็นประจำ

จนในที่สุดเราก็ได้ถามว่าเกิดอะไรขึ้น น้องเขาก็บอกว่าไม่ได้เป็นอะไร แค่กำลังคิด เราก็บอกเราเป็นห่วงมากนะ รักมากนะ มีอะไรทำไม่ไม่คุยกัน พี่บอกเสมอว่ามีอะไรให้บอกให้พูดกันตรงๆ น้องเขาก็บอกว่า ถ้าน้องจะบอกว่า น้องมีคนใหม่แล้วพี่จะว่าอย่างไร

ณ วินาทีนั้น แทบล้มทั้งยืน เราไม่เคยทะเลาะกัน เพราะเชื่อใจกันอยู่เสมอ ร้องไห้ฟูมฟาย ตายแน่คราวนี้…จนวินาทีนี้ ยังหาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้ ฉันผิดอะไร ทำไมถึงทำกับฉันได้ จากนั้นหลากหลายเรื่องราวได้เข้ามา ทั้งญาติทั้งพี่น้องเธอต่างเล่าความเป็นไปของน้องเขาให้ฉันฟัง โดยที่ญาติเหล่านั้นก็รับรู้ และพากันปกปิดเพื่อที่จะให้น้องได้แต่งงานกับผม เพราะเขาเชื่อว่า น่าจะไปได้ดี เห็นรักกันดี น้องเขาพาแฟนเก่าซึ่งเป็นรุ่นน้องเขามากินอยู่ที่ร้านที่เราร่วมสร้างกันมา ใช้สิ่งของที่เราร่วมสร้างด้วยกันมา เป็นการหยามเกียรติหยามศักดิ์ศรีกันยิ่งนัก จนไม่อยากอยู่เป็นคน แต่เพราะความรักที่มีให้ด้วยใจที่บริสุทธิ์ ไม่มีคำบรรยาย ก็เลยจำใจยอมรับสภาพ ทุกวันนี้อยู่เหมือนคนตายทั้งเป็น แต่เพื่อรักษาศักดิ์ศรีไว้เลยขอเซ้งร้านจากน้องเขาคืนเป็นเงินอีกสามหมื่นและยกมอร์เตอร์ไซต์ที่เราดาวน์ให้ เพื่อให้น้องเขาได้นำไปใช้ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ทำไมฉันถึงมีกรรมเรื่องนี้ เจ็บเจียนตาย รักมาก เจ็บมาก แต่ก็ยังรัก ยังให้อภัยและจะขอรัก จะจดจำน้องไปจนวันตาย หากวันใดวันหนึ่งเขากลับคืนมาฉันจะไม่ว่าไม่อะไรเลย เพราะรักเขาจริง…

หลากหลายเรื่องราวที่ใครคนหนึ่งเคยเล่าให้ฉันฟัง แม้แต่ผู้คนในบ้านของเธอเองเธอก็เล่าเรื่องต่างๆนานาให้ฟัง ทั้งเรื่องครอบครัวของคนขายประกันหรือแม้แต่เรื่องพี่สาวที่เธอนับถือที่ทำกับสามีของเขา เธอยังบอกฉันเองว่า เขาคนนั้นทำกับสามีของเธอได้อย่างไรทำไมเขาถึงใจร้ายใจดำจริง ฉันก้อได้แต่รับฟังและหวังไว้ว่ามันคงไม่เกิดขึ้นกับฉันแน่นนอนเพราะมีเรื่องราวคนอื่นทำให้เห็นทำให้เห็นเป็นตัวอย่างแต่สุดท้ายฉันก้อเจอกับตนเองจนได้ ยากที่จะลืมเลือนแต่ก้อโกรธเกลียดเธอไม่ลง เพราะฉันรักเธอจริงๆ และจะไม่มีวันลืมเธอ ในช่วงระยะเวลาสัปดาห์ที่ผ่านมามีอะไรหลายอย่างในชีวิตได้เปลี่ยนแปลงแบบตั้งตัวไม่ทัน มันรวดเร็วมากจนไม่อยากจะเชื่อว่า มันเป็นความจริงหรือ มันเกิดขึ้นได้อย่างไร คนที่บอกและสัญญากับเราบอกให้เราเชื่อใจ บอกว่ารัก บอกว่าคิดถึง บอกไม่มีทางนอกใจให้ตั้งใจทำงานเก็บเงิน สิ้นปีจะได้กลับมาจัดพิธีสู่ขอและแต่งงานกัน ยอมรับว่าเจ็บเจียนตายร้องไห้ ล้มทั้งยืน น้ำตาลูกผู้ชายมันไหล พูดไม่ออกบอกไม่ถูกสับสนกับชีวิต นี่ละเขาเรียกว่าอำนาจของความรัก แต่ไม่เป็นไร ความรักที่มีให้ก้อยังมีให้เหมือนเดิม เพื่อความสุขของเธอ ฉันยอมอภัย ไม่โกรธ ไม่เกลียด นับต่อแต่นี้ไปจะตั้งใจทำงานและมีสติเพิ่มมากยิ่งขึ้น สู้ๆต่อไปนะ ยังรักเธอเสมอ…ไม่ว่าเธอจะเป็นแบบไหน

ทำความเข้าใจเกี่ยวกับเว็ปไซต์ www.kasetsomboon.org
ข้อตกลงก่อนชมเว็ปไซต์
บทความบันทึกการเดินทางของเว็ปมาสเตอร์ นายตัวดี ท.ทิวเทือกเขา
คลิ๊กอ่านได้เลยครับ มีทั้งหมดตอนนี้ 14 ตอน
  ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่ ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่
1. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 1 11. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 11
2. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 2 12. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 12
3. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 3 13. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 13
4. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 4 14. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 14
5. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 5 15. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
6. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 6 16. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
7. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 7 17. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
8. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 8 18. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
9. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 9 19. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
10. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 10 20. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
21. นิยายรักน้ำเน่า เรื่องล่าสุด
22. บันทึกรักน่าอ่าน
23. รักเดียวใจเดียว
ขอบคุณนะครับ ที่ติดตามอ่านบทความของผม นายตัวดี ท.ทิวเทือกเขา
ท่านสามารถติดตามอ่านเรื่องราวความเป็นมาของการสร้างอ่างเก็บน้ำญวนได้ โดยคลิ๊กที่หัวข้อได้ครับ
ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่ ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่
  1. กว่าจะมาเป็นแม่น้ำญวน ตอนที่ 1 4. ความเป็นมาของโครงการอ่างเก็บน้ำญวน 1
บทนำ
2. กว่าจะมาเป็นแม่น้ำญวน ตอนที่ 2 5. ความเป็นมาของโครงการอ่างเก็บน้ำญวน 2 ตอนที่ 2
3. กว่าจะมาเป็นแม่น้ำญวน ตอนที่ 3 6. เสียงน้อยๆที่คอยติดตามอ่างเก็บน้ำญวน จากผู้เขียน
ขอบคุณนะครับ ที่ติดตามอ่านบทความ ท่านสามารถร่วมเสนอแนวคิดได้ตลอดเวลานะครับ
ท่านสามารถติดตามอ่านเรื่องราวความเป็นมาของดอยผาขาม (ดอยผาข่าม) โดยคลิ๊กอ่านที่นี่ได้ครับ
ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่ ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่
1. ดอยผาขามตำนานสอนใจ ตอนที่ 1 7. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 1
2. ดอยผาขามตำนานสอนใจ ตอนที่ 2 8. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 2
3. ตำนานพระสนธนมโนราห์ ตำนาน 9. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 3
4. ตำนานนกหัสดิลงค์ ตำนาน 10. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 4
5. ยอดวิวดอยผาขาม ภาพประกอบ 11. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 5
6. ถ้ำน้ำดั้น บ้านห้วยปุ้ม บทความภาพ 12. บ้านปางถ้ำ – ถ้ำผาแดง – ถ้ำน้ำลอด ภาพ
ขอบคุณนะครับ ที่ติดตามอ่านบทความ ท่านสามารถร่วมเสนอแนวคิดได้ตลอดเวลานะครับ
 ท่านสามารถคลิ๊กอ่านเรื่องราวต่างๆได้ในแต่ละหัวข้อเลยครับ

ที่ ขื่อเรื่อง ที่ ชื่อเรื่อง ที่ ชื่อเรื่อง
1. ภาพเก่าเล่าเชียงคำ 26. ตำนานดอยผาขาม 1 51. ในหลวงเสด็จเชียงคำ
2. วัดพระนั่งดิน เชียงคำ 27. ตำนานดอยผาขาม 2 52. นายอำเภอคนแรกของเชียงคำ
3. ตำนานพระเจ้านั่งดิน 28. ตำนานดอยผาขาม 3 53. พระยาดัสกรปลาส
4. วัดเวียงพระแก้ว 29. ตำนานดอยผาขาม 4 54. ที่ว่าการอำเภอเชียงคำ
5. พญาคำฟูกับเชียงคำ 30. ตำนานดอยผาขาม 5 55. บ้านพี่เมืองน้อง น้ำตกภูซาง
6. ตำนานตุ๊เจ้าคอขาด 31. ตำนานดอยผาขาม 6 56. รวมข้อมูลหมู่บ้านต่างๆในเชียงคำ
7. ตำนานเมืองคุ้ม 32. ตำนานดอยผาขาม 7 57.  พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช
8. ตำนานดงเปื๋อยเปียง 33. ตำนานดอยผาขาม 8 58.
9. ตำนานดงป่าแดง 34. ตำนานดอยผาขาม 9 59.
10. ตำนานกู่ผาแดง 35. พิธีกรรมล้านนาบ้านเฮา 60.
11. ตำนานขุนหาญดงโก้ง 36. แนวกำแพงโบราณเชียงคำ 61.
12. ตำนานทุ่งทัพ 37. ภาพในตลาดเชียงคำปัจจุบัน 62.
13. ตำนานดอยปู่ง่าว 38. ภาพบรรยากาศมุมสูงของเชียงคำ 63.
14. ตำนานเจ้าหมวกคำ 39. สาวงามไทลื้อ 64.
15. ตำนานพระธาตุดอยคำ 40. ภาพวิวยอดดอยผาขาม 65.
16. ปริศนาธรรมพระนั่งดิน 41. อนุสรณ์ผู้เสียสละเชียงคำ 66.
17. พระเจ้าแสนแซ่ 42. ภาพงานอนุสรณ์ ปี 2557 67.
18. สล่าปั้นพระงามเจียงคำ 43. สถานีวิทยุปวงผญา 68.
19. สุริวงศ์ องค์สุดท้ายเจียงคำ 44. โรงหนังประสพสุขรามา 69.
20. ปี่ขับลื้อ..โดยนพดล 45. สืบชะตาแม่น้ำญวน 70.
21. ผางลาง 46. ศูนย์หัตถกรรมผ้าไทลื้อ ทุ่งมอก 71.
22. วัดร้องเก่า ต.ร่มเย็น 47. พาเที่ยวบ้านฮวกชายแดนไทยลาว 72.
23. บ้านปี้ ต.เวียง อ.เชียงคำ 48. นางพญาเสื้อโคร่งบ้านเรา 73.
24. งานไทยลื้อเจียงคำ แข่งขันไก่ตั้ง 49. ธรรมชาติเชียงคำบ้านเฮา 74.
25. เสน่ห์บ้านเฮาธรรมชาติโอบล้อม 50. แอ่วทุ่งทานตะวัน ป่าซาง 75.
รวมภาพต่างๆ (1)
รวมรูปภาพต่างๆ (3)
รวมภาพต่างๆ (5)