Get Adobe Flash player

ตัวหนังสือสามารถบอกเล่าเรื่องราวความเป็นไป ได้ดีกว่าคำพูดมากมายนักจึงไม่น่าแปลกที่ฉันจะหลงใหลในเสน่ห์ของตัวอักษรมา หลายปีดีดักแล้วฉันมักจะเรียกตัวเองว่า “คนเขียนหนังสือ” อยู่เสมอ ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกันคงเพราะว่าฉันเขียนหนังสือไม่ดีพอที่จะเรียกตัวเอง ว่า”กวี” ได้ล่ะมั้งโลกของตัวอักษรสวยงามนัก แค่มีปากกาสักด้าม เศษกระดาษสักแผ่นและมีเขาคนนั้นเป็นพระเอกของเรื่องสักคนก็คงเพียงพอเรื่อง ราวความรักของฉันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ก็ไม่รู้รู้เพียงแต่ว่าในสมุดบันทึกประจำ วันของฉันมีชื่อเขาตั้งแต่วันมอบตัวทีเดียว…คงเพราะความบังเอิญที่ทำให้เรา สองคนมักจะได้ทำอะไรด้วยกันเสมอได้เล่นละครด้วยกันได้นั่งคู่กันในห้องทดลอง วิทยาศาสตร์หรือแม้กระทั่งไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยครั้ง…แต่เรากลับไม่ได้ใกล้ ชิดกันเท่าที่ควรไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม…

จนวันหนึ่ง”มีนอยากวาดรูป เหรอ เราสอนให้ก็ได้นะ” นี่แหล่ะประโยคสำคัญทีทำให้เราสองคนได้มีโอกาสใกล้ชิดกันมากขึ้นเขารีบกระวี กระวาดไปหากระดาษกับดินสอมาวางไว้ตรงหน้าฉันไม่รู้ว่าวิญญาณครูไปสิงอยู่กับ ชายคนนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเขาลากเส้นเป็นตัวอย่างแล้วให้ฉันลองทำตามไป ช้าๆลมที่พัดแรงทำให้ผมของฉันปลิวจนยุ่งไปหมด”ขอโทษนะ”เขาพูดแล้วเอื้อมมือ มาหยิบปอยผมของฉันที่ปลิวเพื่อเหน็บหูของฉันไว้อย่างเดิม”ขอบคุณนะเฟิร์ส” ฉันพูดเขินๆใบหน้ากลายเป็นสีแดงระเรื่อเขายิ้มบางๆเหมือนกับจะบอกว่าไม่ เป็นไรหลังจากทนนั่งดูฉันลากเส้นที่ดูไม่ได้เอาเสียเลยมาเป็นเวลานานเขาก็ ลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจแล้วส่ายหน้าไปมาอย่างหดหู่”แย่กว่าเราตอนฝึกวาดใหม่ๆ ซะอีก”เขาทำท่าทางเหมือนครูที่กำลังดุนักเรียนอยู่ยังไงยังงั้น”ก็คนมันไม่ เก่งนี่นา””ไม่ต้องสอนก็ได้นะ” ฉันบ่นเบาๆแล้ววางดินสอลงแรงๆเอาเหอะฝึกต่อไปละกันฮะ”วาดรูปน่ะไม่ยากหรอก ถ้ามีคนสอนดีๆอย่างเรา”เขาบอกยิ้มๆฉันส่ายหน้ากับความหลงตัวเองของเขา…หลง ตัวเองจริงๆนะนายเฟิร์สจอมเก๊ก…เราสนิทกันมากขึ้นทุกที…สนิทท่ามกลางเสียง แซวและวิพากษ์วิจารณ์ของเพื่อนที่ “ไม่เว้นแม้แต่ในคาบเรียนสวีทกันจังเลยคู่นี้” เสียงเพื่อนๆที่ดังมาจากด้านหลังห้องทำให้ฉันต้องวางดินสอลงอายๆ”เฮ้ย! เธออย่าแซวซิ””เราไม่ได้คิดอะไรอย่างนั้นสักหน่อย” เฟิร์สแก้ตัวให้เพื่อนๆทำสีหน้าไม่เชื่อแต่พอเห็นหน้าตาเอาเรื่องของฉันก็ เลยจำใจต้องสงบปากสงบคำแล้วเดินหนีไปคุยกันที่อื่นแทน”ช่างเขาเหอะ”ฉันพูด เบาๆแล้วก้มหน้าก้มตาวาดรูปต่อไป”มีน…เรามีอะไรจะบอก” เขาพูดท่าทางเขินๆอารายเหรออออ”ฉันเงยหน้าขึ้นมองแล้วพูดลากเสียงยาว”เราชอบ ผู้หญิงคนหนึ่งนะ”สีหน้าอายๆของเขาทำให้ฉันแอบหวังอยู่ลึกๆว่านี่คงจะเป็น วิธีการบอกรักทางอ้อมของเขา แต่….”คนนั้นไง”ว่าแล้วเขาก็ชี้ไปที่เพื่อนร่วมสถาบันคนหนึ่งที่หน้าตาน่า รักน่าเอ็นดูฉันหันไปยิ้มล้อบอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมไม่รู้สึกเสียใจอะไร เลยจนนิดเดียวอาจจะเป็นเพราะว่าฉันไม่เคยหวังให้เขามารักแค่รู้สึกรักเขา อยู่ฝ่ายเดียวก็พอเสียงออดบอกเวลาเลิกเรียนดังขึ้นฉันวางดินสอลงโดย อัตโนมัติ “เรากลับแล้วนะ” ฉันบอกเบาๆ”ขอบคุณสำหรับการสอนวาดรูปและทุกๆอย่างนะ””มีนพูดเหมือนสั่งลาเลย ” เขาพูดติดตลก”อย่างกับเราจะไม่ได้สอนมีนอีกอย่างนั้นแหละ” “ใครจะไปรู้ล่ะชีวิตมันไม่แน่หรอกเฟิร์ส” ฉันพูดทีเล่นทีจริงแล้วเดินไปปิดกระจกและประตูห้องเรียน เขาเดินมาช่วยอีกแรงหนึ่ง”วันเสาร์เจอกันที่เรียนพิเศษแล้วกันนะ บ๊ายบาย”เขาบอกลาแล้วโบกมือให้ฉันยิ้มรับแล้วโบกมือตอบไป “กลับบ้านดีๆนะจ้ะหนูมีน”เสียงตะโกนของเขาที่ดังตามหลังมาทำให้ฉันแอบอมยิ้ม บางๆอย่างมีความสุขฉันนั่งคิดถึงเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นระหว่างฉันกับเขา นับตั้งแต่วันแรกที่รู้จักกัน ตลอดเส้นทางกลับบ้านไม่เคยคิดเลยว่าผู้ชายที่แสนจะธรรมดาคนนี้จะกลายมาเป็น คนสำคัญของหัวใจถึงจะรู้ว่าเขามีคนที่เขาชอบอยู่แล้วแต่นั่นก็ไม่สำคัญอะไร เพราะฉันก็ยังคงมีความสุขที่จะรักเขาที่จะได้เห็นรอยยิ้มได้ยินเสียงหัวเราะ ของเขามันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับฉันคนนี้แล้วฉันหยิบภาพเหมือนของฉันที่ เขาวาดให้ตอนวันเกิดขึ้นมาดู”สุขสันต์วันเกิดนะครับ”ฉันยังจำเสียงใสของเขา ที่บอกตอนเช้าตรู่ในวันสำคัญของฉัน”มีความสุขมากๆนะครับมีน”รอยยิ้มจริงใจ ของเขาในวันนั้นยังบันทึกอยู่ในความทรงจำของฉันเสมอมา….ไม่เคยลบเลือน”

โค รมมมมมมม!!!!!!” เสียงดังขึ้นที่ถนนสายหนึ่ง บรรดาไทยมุงต่างพากันมามุงดูเหตุการณ์รถคว่ำร่างของหญิงสาวคนหนึ่งถูกหามออก มากระดาษวาดเขียนตกลงมาจากมือที่เปียกชุ่มไปด้วยเลือดของเธอ ชายแก่คนหนึ่งหยิบขึ้นมาดูเห็นหยดเลือดเปรอะไปทั่วแผ่นกระดาษนั้นแต่ก็พอจะ มองเห็นลางๆว่าเป็นภาพวาดของหญิงสาวที่กำลังยิ้มสดใสในชุดนักเรียนโรงเรียน มัธยมปลายชื่อดังมีลายมือที่เขียนไว้ใต้ภาพอย่างสวยงามว่า”เพียงความทรง จำ…เฟิร์ส”ชายแก่คนนั้นทิ้งภาพไว้ที่เดิมอย่างไม่ใคร่สนใจใยดีนักลมเริ่มพัด กระหน่ำแรงขึ้นเรื่อยๆจนทำให้กระดาษแผ่นนั้นปลิวตกลงไปบริเวณลำคลองริมถนน และค่อยๆจมหายลงไปใต้ผืนน้ำนั้นผมได้สมุดเล่มนี้มาจากเพื่อนสนิทของเธอ…ผม เลยขอเขียนเรื่องนี้ให้จบด้วยมือของผมแทนเมื่อเช้าวันเสาร์ที่ผ่านมาผมไป เรียนพิเศษก็นึกแปลกใจอยู่ตะหงิดๆว่าทำไมเธอถึงไม่มาเรียนเพราะปกติเธอไม่ ใคร่จะชอบหยุดเรียนนักก็บังเอิญผมไปพบเพื่อนสนิทของเธอเข้าพอดิบพอ ดี”เฟิร์ส…รู้เรื่องมีนหรือยัง”เขาถามผมทันทีที่พบกันสีหน้าของเขามีแวว เศร้าๆปรากฏอยู่ ตาก็ดูบวมแดงผิดปกติ”ยังครับ มีนทำไมเหรอ” ผมถามยิ้มๆเธอก็คงไม่สบายแต่อาจจะหนักหน่อยถึงยอมขาดเรียนวันนี้…ผมคิด”มีน รถคว่ำ””ตอนนี้อยู่ห้อง ICU โรงพยาบาล………….” เขาบอกผมอึ้งไปสักพักใหญ่ๆพอได้สติอีกทีก็มายืนอยู่หน้าห้อง ICUโรงพยาบาลแห่งหนึ่งข้างๆเพื่อนสนิทของเธอคนเดิมเขาจัดการเป็นธุระไถ่ถาม พยาบาลถึงเตียงของเธอเพราะไม่เห็นเธออยู่ที่เตียงเดิม”เสียใจด้วยนะคะ คุณมีนาหัวใจล้มเหลวเมื่อ 15นาทีที่แล้วค่ะ”หูผมอื้อไปหมดจนไม่ได้ยินเสียงพยาบาลที่พูดอธิบายเรื่อง ราวต่อจากนั้นถ้าจะถามผมว่าวินาทีนั้นผมรู้สึกเช่นไรผมก็อธิบายไม่ถูกเหมือน กันรู้เพียงแต่ว่าน้ำตาลูกผู้ชายไหลออกมาท่วมใบหน้าของผมตั้งแต่ได้รับรู้ ว่าเธอจากไปแล้ว

ผมอ่านบันทึกเล่มนี้หลังจากที่ร่างของเธอฌาปนกิจ เสร็จเรียบร้อยแล้ว…ผมเพิ่งรู้ว่าเธอรักผม…แต่ทำไมเธอถึงไม่รู้เลยว่าคำพูด ที่ผมพร่ำบอกกับเธออยู่บ่อยครั้งว่า”รักกับชอบแตกต่างกัน”มันคือสิ่งที่ผม อยากให้เธอรับรู้ผู้หญิงคนที่ผมเคยชี้ให้เธอดูคือคนที่ผมชอบแต่ผู้หญิงคนที่ ผมรักคือ”เธอคนนี้”…เธอคนที่เข้าใจและเป็นกำลังใจให้ผมอยู่เสมอ…เธอจากไป อย่างไม่มีวันกลับทั้งๆที่ยังไม่รู้เลยว่าผมคิดอย่างไรกับเธอถ้าผมสามารถขอ พรวิเศษใดๆได้ผมอยากจะขอแววตาคู่นั้นที่เคยจ้องมองผมด้วยความรู้สึกดีๆอยู่ เสมอรอยยิ้มที่เคยมีให้เวลาผมท้อแท้เสียงหัวเราะที่เคยทำให้โลกทั้งโลกดูสด ใส…ผมอยากจะขอให้เธอกลับคืนมา…เธอคือรักครั้งแรกของผมอาจต้องใช้เวลามากสัก หน่อยในการทำใจว่า ต่อจากนี้จะไม่มีเธออยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว….ไม่มีคนที่เข้าใจและคอยห่วงใย ผมตลอดมาแต่ผมรู้เสมอว่าเธอจะคอยจ้องมองผมอยู่ห่างๆเหมือนอย่างเคยเพราะนั่น คือสิ่งที่เธอเรียกมันว่าความสุขและเธอจะรอผมอยู่ ณ ที่แห่งนั้นตรงดินแดนแห่งความรักที่สร้างไว้สำหรับเราเพียงสองคน…สักวันผมจะ ไปหาเธอ…

หลับให้สบายนะครับ…มีน…
หลับตาเถอะนะ…แล้วเราก็จะพบกันอาจเป็นเพียงฝันก็พอใจ
หลับตาเถอะนะ…ถึงตัวเราจะแสนไกลห่างกันเพียงไหนก็ใกล้เธอ

ชีวิตขีดเส้นทางไว้ให้เราเจอกันขีดทางที่ผกผันให้มีวันห่างไกลหลับตานานนาน…คิดถึงวันเก่าจะยังมีเราสองคน…หลับตาเถอะนะคนดี…

ทำความเข้าใจเกี่ยวกับเว็ปไซต์ www.kasetsomboon.org
ข้อตกลงก่อนชมเว็ปไซต์
บทความบันทึกการเดินทางของเว็ปมาสเตอร์ นายตัวดี ท.ทิวเทือกเขา
คลิ๊กอ่านได้เลยครับ มีทั้งหมดตอนนี้ 14 ตอน
  ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่ ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่
1. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 1 11. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 11
2. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 2 12. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 12
3. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 3 13. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 13
4. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 4 14. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 14
5. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 5 15. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
6. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 6 16. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
7. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 7 17. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
8. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 8 18. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
9. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 9 19. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
10. บันทึกการเดินทางของ นายตัวดี ตอนที่ 10 20. ภาพบันทึกการเดินทางของ นายตัวดี Face Book
21. นิยายรักน้ำเน่า เรื่องล่าสุด
22. บันทึกรักน่าอ่าน
23. รักเดียวใจเดียว
ขอบคุณนะครับ ที่ติดตามอ่านบทความของผม นายตัวดี ท.ทิวเทือกเขา
ท่านสามารถติดตามอ่านเรื่องราวความเป็นมาของการสร้างอ่างเก็บน้ำญวนได้ โดยคลิ๊กที่หัวข้อได้ครับ
ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่ ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่
  1. กว่าจะมาเป็นแม่น้ำญวน ตอนที่ 1 4. ความเป็นมาของโครงการอ่างเก็บน้ำญวน 1
บทนำ
2. กว่าจะมาเป็นแม่น้ำญวน ตอนที่ 2 5. ความเป็นมาของโครงการอ่างเก็บน้ำญวน 2 ตอนที่ 2
3. กว่าจะมาเป็นแม่น้ำญวน ตอนที่ 3 6. เสียงน้อยๆที่คอยติดตามอ่างเก็บน้ำญวน จากผู้เขียน
ขอบคุณนะครับ ที่ติดตามอ่านบทความ ท่านสามารถร่วมเสนอแนวคิดได้ตลอดเวลานะครับ
ท่านสามารถติดตามอ่านเรื่องราวความเป็นมาของดอยผาขาม (ดอยผาข่าม) โดยคลิ๊กอ่านที่นี่ได้ครับ
ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่ ที่ ชื่อเรื่อง ตอนที่
1. ดอยผาขามตำนานสอนใจ ตอนที่ 1 7. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 1
2. ดอยผาขามตำนานสอนใจ ตอนที่ 2 8. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 2
3. ตำนานพระสนธนมโนราห์ ตำนาน 9. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 3
4. ตำนานนกหัสดิลงค์ ตำนาน 10. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 4
5. ยอดวิวดอยผาขาม ภาพประกอบ 11. เบื้องหลังความงดงามดอยผาขาม ตอนที่ 5
6. ถ้ำน้ำดั้น บ้านห้วยปุ้ม บทความภาพ 12. บ้านปางถ้ำ – ถ้ำผาแดง – ถ้ำน้ำลอด ภาพ
ขอบคุณนะครับ ที่ติดตามอ่านบทความ ท่านสามารถร่วมเสนอแนวคิดได้ตลอดเวลานะครับ
 ท่านสามารถคลิ๊กอ่านเรื่องราวต่างๆได้ในแต่ละหัวข้อเลยครับ

ที่ ขื่อเรื่อง ที่ ชื่อเรื่อง ที่ ชื่อเรื่อง
1. ภาพเก่าเล่าเชียงคำ 26. ตำนานดอยผาขาม 1 51. ในหลวงเสด็จเชียงคำ
2. วัดพระนั่งดิน เชียงคำ 27. ตำนานดอยผาขาม 2 52. นายอำเภอคนแรกของเชียงคำ
3. ตำนานพระเจ้านั่งดิน 28. ตำนานดอยผาขาม 3 53. พระยาดัสกรปลาส
4. วัดเวียงพระแก้ว 29. ตำนานดอยผาขาม 4 54. ที่ว่าการอำเภอเชียงคำ
5. พญาคำฟูกับเชียงคำ 30. ตำนานดอยผาขาม 5 55. บ้านพี่เมืองน้อง น้ำตกภูซาง
6. ตำนานตุ๊เจ้าคอขาด 31. ตำนานดอยผาขาม 6 56. รวมข้อมูลหมู่บ้านต่างๆในเชียงคำ
7. ตำนานเมืองคุ้ม 32. ตำนานดอยผาขาม 7 57.  พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช
8. ตำนานดงเปื๋อยเปียง 33. ตำนานดอยผาขาม 8 58.
9. ตำนานดงป่าแดง 34. ตำนานดอยผาขาม 9 59.
10. ตำนานกู่ผาแดง 35. พิธีกรรมล้านนาบ้านเฮา 60.
11. ตำนานขุนหาญดงโก้ง 36. แนวกำแพงโบราณเชียงคำ 61.
12. ตำนานทุ่งทัพ 37. ภาพในตลาดเชียงคำปัจจุบัน 62.
13. ตำนานดอยปู่ง่าว 38. ภาพบรรยากาศมุมสูงของเชียงคำ 63.
14. ตำนานเจ้าหมวกคำ 39. สาวงามไทลื้อ 64.
15. ตำนานพระธาตุดอยคำ 40. ภาพวิวยอดดอยผาขาม 65.
16. ปริศนาธรรมพระนั่งดิน 41. อนุสรณ์ผู้เสียสละเชียงคำ 66.
17. พระเจ้าแสนแซ่ 42. ภาพงานอนุสรณ์ ปี 2557 67.
18. สล่าปั้นพระงามเจียงคำ 43. สถานีวิทยุปวงผญา 68.
19. สุริวงศ์ องค์สุดท้ายเจียงคำ 44. โรงหนังประสพสุขรามา 69.
20. ปี่ขับลื้อ..โดยนพดล 45. สืบชะตาแม่น้ำญวน 70.
21. ผางลาง 46. ศูนย์หัตถกรรมผ้าไทลื้อ ทุ่งมอก 71.
22. วัดร้องเก่า ต.ร่มเย็น 47. พาเที่ยวบ้านฮวกชายแดนไทยลาว 72.
23. บ้านปี้ ต.เวียง อ.เชียงคำ 48. นางพญาเสื้อโคร่งบ้านเรา 73.
24. งานไทยลื้อเจียงคำ แข่งขันไก่ตั้ง 49. ธรรมชาติเชียงคำบ้านเฮา 74.
25. เสน่ห์บ้านเฮาธรรมชาติโอบล้อม 50. แอ่วทุ่งทานตะวัน ป่าซาง 75.
รวมภาพต่างๆ (1)
รวมรูปภาพต่างๆ (3)
รวมภาพต่างๆ (5)