

Last Updated on Wednesday, 06 July 2011 17:03
Written by นายตัวดี ท.ทิวเทือกเขา
Wednesday, 06 July 2011 16:55
There are no translations available.
สวัสดี ท่านสมาชิกสภาประชาชนผู้ทรงเกียรติ
สมาชิก "อร อาภา" ยกมืออภิปรายถึงคนไกลบ้าน เมื่อยามที่คิดถึงบ้าน
เรียน ประธานท้วม
เมื่อเวลาที่คิดถึงบ้าน ดิฉันก็จะระลึกได้ถึงบทกลอนของคุณสินี เต็มสงสัย นักกลอนผู้มีชื่อเสียงสมัยที่ดิฉันยังเป็นนักเรียนชั้น ม.ปลาย เธอเขียนกลอนบทนั้น ทำให้พวกนักเรียนประจำที่อ่านพากันอึ้ง และบางคนถึงกับน้ำตาซึม เธอเขียนกลอนคิดถึงบ้านไว้อย่างลึกซึ้งมากๆ ขออนุญาตลอกบทกลอนของคุณสินี เต็มสงสัย ด้วยความยกย่องนับถือ
อยากจะเขียนจดหมายไปหาพ่อ รำพันพ้อไปตามความในจิต
เล่าศรัทธาฝันใฝ่ในชีวิต พ่อคงคิดแนะทางอย่างถูกควร
อยากจะฝากใจซึ้งไปถึงแม่ ยามอ่อนแอหนาวขวัญจิตปั่นป่วน
จะซบลงบนตักแม่พักครวญ มือนุ่มนวลแม่คงรับซับน้ำตา
อยากทบทวนวันเก่าเราพี่น้อง วิ่งเที่ยวท่องเบิกบานกลางลานหญ้า
พอตะวันจวนลับพ่อกลับมา วิ่งถลาออกไปรับจับจูงมือ
อยากจำบ้านสีหม่นบนเนินนั้น เฟื่องฟ้าพันพวงครามงามสมชื่อ
มะม่วงมันดกจนคนเขาลือ ราตรีหรือก็หอมชื่นในคืนบาน
ถึงทุกข์ตรมถมหนักสักเพียงไหน คงชื่นใจถ้าได้นับวันกลับบ้าน
โอ้ความอยากบากจิตพิษร้าวราน จะซมซานไปหาใครเมื่อไม่มี
Comments