Breadcrumbs
Home
Web board Article The ways of the Buddha กาลครั้งหนึ่งกลางดงพฤกษา
กาลครั้งหนึ่งกลางดงพฤกษา
Written by นายตัวดี ท.ทิวเทือกเขา Saturday, 13 June 2009 07:40
There are no translations available.
| วันที่แดดเจิดจ้าวันฟ้าสวย กระต่ายหนุ่มกลับสลดระทดระทวย มองสายน้ำในห้วยเหมือนป่วยใจ ฉับพลันนั้นก็พบเจ้าเต่าขาสั้นผ่านมาใกล้ จึงตะโกนก้องฟ้าท้าชิงชัย "เฮ้ย ! มาแข่งกันใหม่สู้ไหมวะ" สมัยก่อนตอนปู่ของสูเจ้า เคยทำเอาปู่ข้าต้องผงะ ขาทั้งสี่สั้นๆดันชนะ เพียงขณะเพราะประมาทปู่พลาดไป จากวันนั้นถึงวันนี้ข้าชีช้ำ เกียรติกระต่ายตกต่ำเหนือจรดใต้ ต่างรู้ข่าวปู่ข้าพ่ายปราชัย จะสู้หน้าใครได้ในแผ่นดิน เพราะฉะนั้นวันนี้จึงดีนัก สองเราจักขันแข่งจนแรงสิ้น พิสูจน์แก่สากลให้ยลยิน ใครคือหนึ่งในธานินทร์ในถิ่นนี้ " เจ้าเต่าน้อยค่อยๆมองจ้องกระต่าย เสร็จแล้วส่ายศีรษะ "อย่าเลยพี่ ประวัติศาสตร์ต้องซ้ำรอยกี่ร้อยที จึงจะมีสำนึกและตรึกตรอง เพราะมีการขันแข่งแบ่งเป็นฝ่าย จึงมีผู้แพ้พ่ายหนึ่งในสอง อีกฝ่ายหนึ่งซึ่งชนะก็คะนอง ชนทั้งผองเอือมหน้าระอาใจ หากโลกไม่แยกแบ่งไม่แข่งขัน แพ้ชนะที่ไหนมันจะมีได้ ชนะแพ้ที่แท้แล้วมีอะไร มัวโรมรันกันยกใหญ่ให้ป่วยการ เราต่างเป็นส่วนหนึ่งในโลกนี้และต่างมีดีเด่นคนละด้าน พี่ต่ายวิ่งเร็วไวใครจะปาน ส่วนฉันคลานช้าๆคนละชั้น แต่พอถึงบึงน้ำฉันดำว่าย พี่กระต่ายดูท่าคงขาสั่น ธรรมชาติสรรค์สร้างเราต่างกัน ไม่มีวันชนะแพ้อย่างแท้จริง"เจ้าเต่าจบคารมยืนอมยิ้ม กระต่ายพริ้มตาปิดสนิทนิ่ง ลมสงัดใบไม้ไม่ไหวติง กระต่ายพิงต้นไทรใช้ความคิด ดวงตะวันวาดแววตรงแนวหัว กระต่ายเริ่มรู้ตัวสำนึกผิด แท้สัตว์โลกทั่วถ้วนคือมวลมิตร ควรใกล้ชิดกระชับมั่นสัมพันธ์ใจ กระต่ายเด็ดดอกไม้ส่งให้เต่า " แต่นี้เราเริ่มต้นบนทางใหม่ มัวประชันขันแข่งแก่งแย่งใด เกียรติยศหรือยิ่งใหญ่กว่าไมตรี..." |
Pictures
We have 30 guests online
Comments