ผิดพลาด

ค่าวเรื่อง...อกม้าง

พิมพ์


ค่าวเรื่องอกม้าง

รอมถนัด อึดอัดอกม้าง ดวงจิตบิ่นบ้าง แหลวแหลกใจ๋ต๋น
หัวอกกีดกั๊บ แน่นทับสับสน กึ๊ดเติงหน้ามน แม่ปั๊บคำไต้
นึกถึงคนดี อ้ายนี้นั่งให้ โศรกเศร้าอาลัย หาน้อง

สูดลมหายใจ๋ บ่ได้ไคว่ต๊อง แม่คอตกปล้อง กล่าวลา
เป๋นก๋รรมไดนี้ มาตี๋จ๊ะต๋า จั๊กนำป๊บปา แล้วไยเสแสร้ง
กุศลบ่หนุน ดวงบุญบ่แถ้ง หื้อคู่คำแปง มิ่งมิตร

เรือนหอสถาน วิมานที่คิด มันปิดแล้วหั้น ปังลง
เกยหวังวาดไว้ ตั้งในเจตจ๋ง อยู่กับอนงค์ ร่วมสมสู่สร้าง
หวังจักเคียงหมอน แนบนอนแอมข้าง ขับกล่อมนวลนาง คู่ซ้อน

เป๋นไข้เมื่อยหนาว ผะผ่าวตุ๊กข์ร้อน บ่หื้อหลิ่งข้อน นารี
มาวันนี้นั้น เป๋นอันโศกี๋ย์ เอื้อนเอ่ยวาที น้ำต๋าย้อยหน้า
ระเวเหหน กั๋งวลเป้ศบ้า เอาเหล้าสุรา จ้วยย้อม

บ่มีของแกม กับแกล้มเคียงพร้อม มีแต่ขามป้อม แก่นมน
เกิดมาต่ำก๊อย ตกถ่อยอับจ๋น จ๋ำต้องอดทน ยอมรับความเศร้า
ตกต่ำนักแก แม้แต่กิ๋นเหล้า ของแกล้มจูเอา หน่วยไม้

ด้อยวาสนา อั๋ตต๋าตุ๊กข์ไร้ เมื่อตกต่ำไต้ ติดดิน
ไม้ใหญ่โค่นก๊าง เกิ๊ดขวางตางติ๋น มนุษย์บ่ยิน มีแต่ย่ำข้าม
ย่ำไปแล้วหนา ยังมาจ่มส้าม ว่าไม้พงราม เติกนั้น

ยามดวงจ๊ะต๋า ตกมาต่ำจั๊น มันเป๋นดั่งอั้น เนอนาย
ปะผ้าต๊วบนี้ ปอดียามขวาย จุจวบยามงาย เยี๊ยะหยังบ่ได้
กึ๊ดแล้วใจ๋หาย เสียดายแต๊ไบ้ ผละลุกหนีไป แต๊ตั๊ก

แม่ดวงจ๋อมขวัญ แก้มนวลไฝ่มัก ที่รักตั๋วอ้าย รอมแปง
ใจ๋จายนี้ไท้ บ่ใช่หินแข็ง ดั่งศิลาแลง ก๋ำแปงแก้วเจ้า
ฮู้จักหม่นหมอง โศรกต้องความเศร้า หัวอกจายเลา แตกม้าง

หยื้อไหนก่หวิด ติดไหนก่ว้าง เหมือนกั๋นค่างเถ้า หวิดเฟย
มีก้าตั๋วร้อง บ่มีตั๋วเหย เหมือนนกป้อเฮย จับเฟยไม้แห้ง
ตั๋วก๋รรมใดจา เข้ามาเสแสร้ง หนีบเก๊นเหลือแรง จายรับ

รือว่าราหู เข้าจูข่มทับ บังคับแม่นมั่น เป๋นไป
หื้อได้พรากน้อง แม่ห้องสายใจ๋ น้ำต๋าตกใน กั๊ดคั่งถั่งข้อน
บ่ได้กึ๊ดถึง คำนึงแต่งต้อน ว่าต้องอาวรณ์ ปู๋นนี้

บ่ช่างจักถอย กล๊าดกล๊อยหลีกลี้ หลบไปดั่งอี้ ตางได
บ่รู้จักเว้น เตียวเส้นตางไหน บ่มีที่ไป จุกเหงานั่งให้
เป๋นแก้วเป๋นแสง เงินแปงบาทไต้ บ่มีก้าได เท่าน้อง

ตั๋วอ้ายนี้นา ได้ก้านั่งร้อง ขอแม่คำหย้อง ปิ๊กคืน
อุปสรรคนี้ ยากตี้จักฝืน หมดสิ้นแรงยืน ขัดขืนต่อสู้
เกยได้จ๋ากั๋น วาดฝันกำอู้ กับศรีจุมปู น้องไท้

หื้อน้องพากเพียร เร่งเรียนเอาไว้ จ๋นน้องจบได้ ปริญญา
แล้วสองเฮานั้น ผูกหมั้นกั๋นหนา หาวันเวลา วิวาห์ร่วมห้อง
สุดแสนดีใจ๋ จักได้เกี่ยวข้อง ร่วมซ้อนบัวตอง น้องนี้

แต่แล้วตั๋วก๋รรม จั๊กนำบ่งจี๊ เหมือนมีดปาดจี้ ถูกเอ็น
เมื่อไก่เจ้าเล้า บ่เป๋นใจ๋เหน บ่ใช่ก๋รรมเวร กิ๋นชิ้นไก้ต้ม
น้ำอ้อยน้ำหวาน บ่มนานเป๋นส้ม พลาดหวังเจยจม ร่วมซ้อน

หลั่งเต๊อะน้ำต๋า โศก๋าสะต๊อน บ่ถ้าอืดอ้อน จ๊ำใน
ออกมาเต๊อะนี้ น้ำดีเนตรไส หื้อไหลออกไป อย่างสายน้ำกว้าง
เมื่อตั๋วกุศล บ่ดลจ้วยสร้าง ได้แต่วอนคราง ร่ำร้อง

ขอเอาน้ำต๋า ปู๋จาเต๊สต๊อง บนบานแห่งห้อง บุญปิง
ขอองค์เตปไท้ ต๋นใหญ่อสิง จ้วยนำอวนญิง มาอยู่ร่วมข้า
หากบ่ได้เคียง บุญเปียงน้องหล้า ขอองค์เตวา ส่งยู้

หื้อยอดคิงบาง ตั๋วนางรับรู้ ยังบทค่าวอู้ คำคม
เมื่อไดตั๋วน้อง แม่ปล้องแขนกล๋ม มาผ่อมาจม ยังเวบค่าวห้อง
ขอดลหัวใจ๋ คำใบลั่นปล้อง เปิดอ่านทำนอง ค่าวจ๊อย

อันว่าตั๋วจาย ได้หมายเรียงร้อย แต่งบทค่าวสร้อย ถึงนาง
รักนางแต๊นี้ บ่มีวันจ๋าง บ่มีเลือนลาง จากตั๋วน้องหน้อย
ถึงจักเกิดมา จ๊ะต๋าต่ำต้อย จะเฝ้ารอคอย น้องจั๊น

แม้นเวลาไหล เลื่อนไปแต๊นั้น คืนวันดั่งอั้น ล่องลอย
บ่ขอหลีกลี้ หลบหนีหนถอย จะมั่นดั่งดอย คู่กับดอกหญ้า
ผ่านไปกี่ปี๋ อ้ายนี้ก่ถ้า จ๋นบุพเพปา ไคว่ครบ

เมื่อไดยอดบุญ ก๊ำหนุนสมทบ จักพบร่วมสร้าง บัวออน
โศก๋าแต๊ตั๊ก อยากนักจักถอน ขอไหว้ขอวอน ธรณีเจ้า
จ้วยซับน้ำต๋า ของข้าหน่อเหน้า หื้อมันได้เบา จากตุ๊กข์

จายขอหลบตั๋ว เอาหัวมุ้นซุก เมามุกกับเหล้า สุรา
เอาเหล้าล้างเช็ด คราบเกล็ดน้ำต๋า ตี้ไหลออกมา บ่หยุดยั้งหั้น
ขอข้าระบาย ผ่อนคลายอัดอั้น แล้วเอาคืนวัน จ้วยก๊ำ

หวังว่าจักหาย สร่างมายจากจ๊ำ หื้อความเจ็บข้าม ผ่านไป
จักเอาค่าวนี้ กล่าวจี๊จากใจ๋ เขียนค่าวซอไย แตนกำเอ่ยอู้
เพราะว่าหัวใจ๋ หวั่นไหวหลิ่งหลู้ ตั๋วน้องบุญจู หลีกลี้

ขอจบกำจ๋า น้ำต๋าจายนี้ ไหลมาดั่งอี้ เนอนาย
จักขอลาไป สุดปล๋ายเท่าอี้ เท่านี้วาดวางลง ก่อนแลนายเหย.....................

โดย เฒ่าค่าว บ่าวกะโลง
สุขใดไหนเท่า การเข้าใจตัวเอง