ผิดพลาด

ค่าวเรื่อง...ร่ำคำรัก

พิมพ์


เฒ่าค่าว บ่าวกะโลง

ค่าว ความแตกต่างระหว่างยุค เปิ้นยกสภาพสังคมมาเป๋นกำค่าวกำซอ
ได้เก่งแต๊ๆน้อ เต้าที่สังเกตุดูสังคมบ้านเฮาก่อยังบ่เลวร้ายถึงขนาดที่เปิ้น
ยกมาว่าในค่าวแต่บางส่วนก่อมีส่วนจริงอยู่นักเหมือนกั๋น ผมว่าก๋านจัด
ตั้งชมรมรักษ์บ้านเกิดและจัดทำเวบไซต์นี้ขึ้นมา มีส่วนจ้วยเชื่อมความ
สัมพันธ์ระหว่างครอบครัว พี่นั้อง ชุมชนหื้อเข้มแข็งขึ้นและเจื่อว่าสมาชิก
ชมรมรักษ์บ้านเกิดของเฮาจะมีความสมัครสมานสามัคคีและได้รับก๋าน
สานต่อจากรุ่นน้องๆต่อไปภายหน้าสืบไป ขอบคุณอ้ายเฒ่าค่าว บ่าวกะโลง
จ๊าดนักครับที่หาสำนวนค่าวดีๆมาฝากจาวนาเบี้ย แล้วแวะมาแอ่วแหมเน้อครับ


ค่าวร่ำคำรัก

เจ๋ตะนา คำจ๋านี้เล้า ค่อยฟังเต๊อะเจ้า รอมแปงขวัญต๋า
ปี้เขียนคำรัก สลักภาษา ต๋างดอกมาลา ฝากหื้อน้องหน้อย
เขียนจากหัวใจ๋ หทัยเปล่งปล้อย หนักแน่นอย่างดอย เตียมฟ้า

สร้อยแห่งวาตี บ่มีตี้จ๊า ขอนายน้องหล้า กอยแยง
แป๋งซั้งก๊างไว้ หวังได้กิ๋นแต๋ง สำนวนแสดง แตนคำฟู่ข้า
ประสงค์ฝากใจ๋ อิงในห่มผ้า ร่วมตี๋นจายคา บ้านน้อง

ไร้แสงเดือนดาว คืนคราวฟ้าร้อง มืดไปทั่วห้อง ธานี
กันกึ๊ดรอดน้อง บัวตองสาวจี๋ นึกถึงนารี คำจายร้องให้
เพราะว่าอยู่ไกล๋ บ่ใช่ของใกล้ จักมีวันได ก่นี้

ได้อยู่เคียงก๋าย บ่หายห่างลี้ สองเราดั่งอี้ สู่ชม
ไฝ่ฝั้นฟักเฟื้อ แนบเนื้อคิงกล๋ม ออดอ้อนผารมณ์ ปากอ่อนจนแก้ม
ฉิมพลีสวรรค์ เสกสรรแต่งแต้ม เมฆบดจั๋นทร์แรม ม่วนนัก

ยอดดวงสีเนห์ ปี้เทความรัก ไฝ่มักแต่เจ้า นางเดียว
หวังเตียมคู่ซ้อน แม่มอนต๋าเขียว เหมือนดั่งเหล็กเคียว จ่องจั๊กเกี่ยวหญ้า
ผ่านวันเดือนปี๋ ขอคนดีถ้า บ่เมินนั้นจา ว่าไว้

จักยอมมอบตั๋ว หัวใจ๋พี่ไท้ เป๋นแสงแคร่ใต้ ไฟโคม
ได้เชยนงนุช ส่วนสุดประสม สุขแม้นเมืองพรหม จั๊นฟ้าตังเก้า
เจ้าร่างอินทร์แปล๋ง แม่แสงคำเบ้า บ่จุพรางเอา สุ่ยย้อม

ปิยะวาจ๋า นำมาขีดก๊อม เป๋นกล๋อนค่าวก้อม คำซอ
ขอยั้งก่อนนอ สุดก๋อมอกอี้ เท่านี้ลวดวางลง ก่อนแลนายเหย.......


เฒ่า............. เช่นเก่าก่อนไท้ บอกมา
ค่าว............. ร่ำแต่งภาษา เล่าอ้าง
บ่าว............. สาวลูกล้านนา สืบไว้
กะ............. ว่าก่อแล้วสร้าง ต่อให้อนุชน
โลง............. รักษาเอ่ยอู้ คำเมือง
เขียน............. แต่งงามรุ่งเรือง ม่วนล้ำ
ประ............. ดุจหนึ่งคำเหลือง สมค่า............. ควรชม
พันธ์ ............. ชาติบ่เสี้ยงซ้ำ แห่งเชื้อคนล้านนา