ผิดพลาด

คำปั๋นปอนปีใหม่

พิมพ์


ติดตามรับชมภาพการรดน้ำดำหัวผู้สูงอายุบ้านเกษตรสมบูรณ์ คลิ๊กที่ตัวหนังสือครับ


พุทโธ มังคะละสัมภูโต สัมพุทโธ ทีปะทุตตะโม
พุทธะ มังคะละมาคัมมะ สัพพะทุกขา ปะมุญจะเร
ธัมโม มังคะละสัมภูโต คัมภีโร ทุทัสโส อะณุง
ธัมมะ มังคะละมาคัมมะ สัพพะภะยา ปะมุญจะเร
สังโฆ มังคะละสัมภูโต วะระทักขิเณยโย อะนุตตะโร
สังฆะมังคะละมาคัมมะ สัพพะโรคา ปะมุญจะเรฯ

เอวังโหนตุ ดีและอัจจะในวันนี้ก็หากเป๋นวันดี เป๋นวันสรีศุภะมังคละกถาอันประสริฐ ดูล้ำเลิศยิ่งกว่าวันและยามตั้งหลาย เหตุว่าอติกั๋นโต๋ สังขารปี๋เก่าก็ข้ามล่วงป๊นไปแล้ว ปี๋ใหม่แก้วยอดพญาวัน ก็มาจุมาจอดมารอดมาเถิงแก่เฮาเจ้าข้าตั้งหลายตังมวลในก๋าละวันนี้ยามนี้ บัดนี้หมายมีน้องนุ่งซุ่มซองลูกหลานต๋านเต้าตั้งหลาย ก็บ่ได้ละเสียยังฮีต บ่อได้หลีกเหียยังฮอย ยังป๋าเวณีหื้อสะหรีเศร้าหมอง บ่อได้ละกองเหียเป่า ต๋ามอาจ๋ารเจ้าโบราณว่าสืบมา จึ่งได้ต๊กแต่งดาแป๋งพรั่งพร้อมน้อมนำมา ยังน้ำสุคนธาข้าวหมิ้นส้มป่อย อาหารปุบผาราจาน ดวงดอกข้าวตอกดอกไม้ลำเตียน น้ำอบน้ำหอม ทานะวัตถุตานทั้งหลายมวลฝูงนี้ เพื่อว่าจักมาขอสูมาคารวะผู้เป็นพ่อเป็นแม่ว่าสันนี้เตี้ยงแต้ดีหลี

ยังบ่เท่าแต่นั้น แม่นว่าน้องนุ่งซุ่มซองลูกหลานต๋านเต้าตั้งหลาย ได้ขึ้นที่ต่ำ ได้ย่ำที่สูง ได้ถ่มน้ำลายได้คายน้ำหมาก ได้ปากล้ำก้ำเหลือ ได้ประมาทพลาดพลั้ง ด้วยกายกรรม วจีกรรม มโนกรรม แก่ผู้ข้าผู้เป็นพ่อเป็นแม่เป็นลุงเป็นป้า สันใดก็ดี บัดนี้ผู้ข้าตั้งหลาย ผู้เป๋นพ่อเป็นแม่ ก็มีธรรมะเมตตาอว่ายหน้าปฏิคหะก็ฮับเอาแล้วยังน้ำสุคนธาอาหารปุบผาราจาน ดวงดอกข้าวตอกดอกไม้ลำเตียน น้ำอบน้ำหอม ทานะวัตถุตานทั้งหลายมวลฝูงนี้แล้วเพื่อลาลดปลดโต๊ษหื้อเป๋นอโหสิกรรม บ่หื้อเป็นนิวรธรรมกรรมอันแก่กล้า บ่ได้ห้ามหนตามอันจักนำไปสู่เมืองฟ้าและเนรพานแก่ลูกเต้าหลานเหลนจู่กู้จู้คนจู้ใหญ่น้อยจายญิงนั้นจุ่งจักมีเตี้ยงแต้ดีหลี

ยังบ่เท่าแต่นั้น แม่นว่าน้องนุ่งซุ่มซองลูกหลานต๋านเต้าตั้งหลาย บัดนี้ผู้เป็นพ่อเป็นแม่ก็จักได้หื้อปอนแก่ลูกหลานต๋านเต้า แม่นว่าจักอยู่ก็ขอหื้อมีจัย แม่นว่าจักไปก็ขอหื้อมีโจ๊คมีลาภปราบแพ้ข้าศึกศัตรู ศัตรูอย่าได้มาใกล้ ความตุ๊กไร้ขอหื้อหนีไกล๋ มีผู้คนเขาเอ็นดูขุนนายกมือไหว้สา ขอหื้อได้อยู่สุขสำราญจ้อยโจต มีเงินคำล้านโกฎิเต๋มสาง บ่ฮู้จักบกบางสักเตื่อ เต๋มอยู่จุเมื่อดีหลี หื้อได้อยู่สวัสสะดีฑีฆาหมั้นเตี่ยงเต้าอายุร้อยซาวขวบเข้าพระวะสา หื้อได้อยู่ก๊ำจูศาสะหนาไปไจ้ ๆ อย่าได้คลาดได้คลาขอหื้อลูกเต้าหลานเหลนตังหลายมวลฝูงนี้ มีอายุวสาเตี้ยงมั่น แม้นว่าลูกหลานต๋านเต้าไปทำมาค้าขายอันใดก็ดี ก็ขอหื้อทำมาค้าขึ้น ก็ขอหื้อสมต๋ามความมุ่งมาดปรารถนาทุกสิ่งทุกประก๋าร แม้นว่ายะไฮ่ก็ขอหื้อได้ข้าวนักหนา ยะนาก็ขอหื้อได้ข้าวหลวงหลาย เป็นที่เคารพนับถือของเทวดาและรุกขตังหลาย

ยังบ่เท่าแต่นั้น แม่นว่าน้องนุ่งซุ่มซองลูกหลานต๋านเต้าตั้งหลาย จักอว่ายหน้าไปตั้งวันตกวันออกคอกใต้หนเหนือหรดีอีสานทักษิณอุดรปัจจิมก็ดี ก็ขอหื้อปล้นหื้อปลอดจากอุบัติเหตุอุปัทวภัยต่างๆอย่าได้เข้ามาใกล้มาก๋าย เคราะห์สิบสามนามสิบห้า ก็ขอหื้อปราศจากยังเคราะห์ปี๋เคราะห์เดือนเคราะห์วันเคราะห์ยาม เคราะห์เมื่อหลับเมื่อตื่น เมื่อย่างเมื่อเตียว เมื่อเคี้ยวเมื่อกิ๋น เคราะห์เมื่อไปเมื่อมา เคราะห์เมื่ออู้เมื่อจ๋า เคราะห์เมื่อคืนบ่หัน เคราะห์เมื่อวันบ่ฮู้ ก็ขอหื้อนิราศกลาดก๋ายจากตั๋วจากหัวจากคิงของลูกหลานต๋านเต้าจู่กู้จู้คน เหมือนน้ำตกใส่ใบบัวใบบอนบ่อสึกสะลอนั้นจุ่งจักมีเตี่ยงแต้ดีหลี

แล้วก็ขอหื้อลูกหลานจงมีโจ๊คปี๋ โจ๊คเดือน โจ๊ควัน โจ๊คยาม หลับหื้อได้เงินหมื่น ตื่นมาก็ขอหื้อได้เงินแสน เงินหมื่นอย่าได้ขาดแคลน เงินแสนอย่าได้ขาดบ้าน เงินล้านอย่าได้ขาดกระเป๋า แม่นว่าลูกหลานได้อว่ายหน้าไปตางวันตก ก็ขอหื้อได้เงินได้ทองเป็นถุงยาวเป๋นศอก แม่นว่าไปตางวันออก ก็ขอหื้อได้เงินได้คำปอเหลือ แม้นว่าลูกหลานต๋านเต้าจะไปตางเหนือ ก็ขออย่าไปได้เจ็บได้ไหม้ แม้นว่าไปตางใต้ก็ขอหื้อได้บุญกูลบุญก้ำ แม้นว่าลูกหลานต๋านเต้าลงไปตางน้ำก็ขอหท้อได้ปู่ได้ปล๋า แม้นว่าลูกหลานต๋านเต้าได้ขี่เครื่องบินเตียวขึ้นเวหาอากาศ ก็ขอหื้อไปดีไปรอดไปปลอดตลอดตาง อุบัติเหตุอุบัติภัยอย่าได้มาใกล้มาก๋าย ปากฮ่อผีหื้อผีน้อมหน้า ปากฮ่อฟ้าหื้อฟ้าหันใจ๋ หื้อปากปิษศักดิ์สิทธิ์กับเจ้ากับนาย ปากว่าน้ำหื้อเป๋นน้ำ ปากว่าไฟหื้อเป๋นไฟ ปากว่าใดก็ขอหื้อเป๋นอันนั้น มีลูกมีหลานก็ขอหื้อว่านอนสอนง่าย หละเด็กหละอ่อนเรียนตั้งแต่อนุบาลหนึ่งจนถึงอนุบาลสอง จากนั้นก็ไปเฮียนชั้นประถมต้นจ๋นถึงประถมปล๋าย มัธยมต้นจ๋นถึงมัธยมปล๋าย จากนั้นจะไปฮ่ำไปเฮียน ก็ขอหื้อได้เป๋นครูบาอาจ๋ารย์ ได้เป๋นทหารได้เป๋นตำรวจ หื้อได้เป๋นแพทย์เป๋นหมอ หื้อได้เป็นทนงทนาย หื้อได้ดิบได้ดี มีความฮู้รอบตั๋ว หื้อได้จบปริญญาโทจากสาขาพิเศษ หื้อได้ปริญญาเอกจากเมืองนอกเมืองนา หื้อลูกหลานต๋านเต้าได้เป็นดอกเตอร์ ได้เป๋นศาสตราจ๋ารย์ หื้อลูกหลานต๋านเต้าได้ทำงานในศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์และศาลฎีกา แม้นว่าเจ้าตั้งหลายได้กระทำเป๋นตางดีตางชอบ จุ่งหื้อประกอบไปด้วยปณิทา จุ่งหื้อมีอายุฑีฆายืนยิ่ง โรคภัยทุกสิ่งหื้อหนีไกล๋ หื้อมีวรรณะใสสดชื่น เป๋นที่รักและพอใจของผู้อื่นที่เขาหัน หื้อมีความสุขสันต์ทุกค่ำเจ๊า ก๋าผิก๋าสุข เจ๋ตะผิก๋าสุข พร่ำพร้อมบริบูรณ์ หื้อมีกำลังหนุนเตี่ยมแถ้ง อย่าหื้อได้เหี่ยวแห้งจุประก๋าร หื้อสมดั่งแม่นเหมือนกับกำปอนที่พ่อและแม่ได้ปั๋นปอนหื้อเยี่ยงปั๋นอั้นนั้นจุ่งจักมีเตี้ยงแต้ดีหลี

ตามบทบาทแห่งองค์สรีศรีสัพพัญญูสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ได้ตั้งญัตติเทศนาตั้งไว้ว่า


สัพพีติโย วิวัชชันตุ สัพพะโรโค วินัสสะตุ
มา เต ภะวัตวันตะราโย สุขี ทีฆายุโก ภะวะ
อะภิวาทะนะสีลิสสะ นิจจัง วุฑฒาปะจายิโน
จัตตาโร ธัมมา วัฑฒันติ อายุ วัณโณ สุขัง พะลัง

อายุวัฒโก ธนวัฒโก สิริวัฒโก ยสวัฒโก พลวัฒโก วรรณวัฒโก สุขวัฒโก โหนตุสัพพทา
ทุกขโรคภยา เวรา โสกา สัตตุ จุปัททวา อเนกาอันตรายาปิ วินัสสันตุ จ เตชสา
ชีวสิทธิ ธนัง ลาภัง โสถิ ภาคยัง สุขัง พลัง สิริ อายุ จ วรรโณ จ โภคัง วุฒี จ ยสวา
สัตตวษา จ อายู จ ชีวสิทธี ภวันตุ เต
โดย..หนานแดน สงกรานต์ มาสุข
ท.ทิวเทือกเขา